Κυριακή, 17 Ιουλίου 2011

Θ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΣΤΟ "ΠΑΤΗΜΑ" ΤΟΥ ΑΓΙΑΝΔΡΕΑ ΣΤΟ ΛΕΟΝΤΙΟ


































Το Λεόντιο είναι χωριό του Νομού Αχαΐας και βρίσκεται σε υψόμετρο 750 με 800 μέτρα στις Ν.Α παρυφές του Παναχαϊκού. Σήμερα ανήκει στο Δήμο Ερυμάνθου με έδρα τη Χαλανδρίτσα.Σε ανασκαφές που έγιναν τη δεκαετία του 1930 στην ακρόπολη του χωριού στο λόφο του Αγίου Κωνσταντίνου ήρθαν στο φως μυκηναϊκοί τάφοι του 14 - 12 ου αιώνος π. Χ.
Κάτω από το λόφο ανακαλύφθηκαν ερείπια παλαιοχριστιανικής Βασιλικής μεγάλων διαστάσεων. Στο ανατολικό μέρος διαγράφεται καθαρά η κόγχη του ιερού και μέρος της τοιχοποιΐας ύψους περίπου ενός μέτρου.
Στο σημείο αυτό και πάνω στα ερείπια, σήμερα βρίσκεται σχτισμένο ένα θολωτό εκκλησάκι αφιερωμένο στον Απόστολο Ανδρέα.Στη βορεινή πλευρά του Ναού και σε απόσταση 150 περίπου μέτρων, σε λόφο υπάρχει πέτρινο εικονοστάσι πάνω σε βράχο στο οποίο έχει αποτυπωθεί το πέλμα του Αποστόλου Ανδρέου όταν τον κυνηγούσαν για να τον συλλάβουν οι Ρωμαίοι στρατιώτες. Είναι το λεγόμενο "αχνάρι" ή "πάτημα" του Αγίου Ανδρέου.Σύμφωνα με ζωντανή παράδοση όχι μόνο του Λεοντίου, αλλά και όλων των χωριών της περιοχής, ο Άγιος Ανδρἐας εκτός από την Πάτρα, όπου είχε την έδρα του ιεραποστολικού του έργου, επισκέφθηκε και κήρυξε σε όλη την ευρύτερη περιοχή. Το Λεόντιο ήταν ονομαστό και ως εκ τούτου θα το επισκέφθηκε ο Άγιος Ανδρέας. Εξ άλλου στο δρόμο που οδηγεί από τη Χαλανδρίτσα για το Λεόντιο (από το Πατερό) κοντά στο χωριό Μοίραλι υπάρχει η τοποθεσία που μέχρι σήμερα ονομάζεται "Αγιαντρειάς". Και εκεί υπήρχαν ερείπια εκκλησίας αφιερωμένης στον Άγιο Ανδρέα.
Οι κάτοικοι του Μοιραλίου, στο ίδιο σημείο έχτισαν εκκλησάκι αφιερωμένο πάλι τον Άγιο Ανδρέα. Η παλιοχριστιανή Βασιλική και τα διάφορα εκκλησάκια σημαίνουν πως η παρουσία του Αγίου Ανδρέου στην περιοχή ήταν έντονη.
Η παράδοση αναφέρει πως κυνηγημένος ο Απόστολος Ανδρέας από τους Ρωμαίους στρατιώτες του ανθύπατου Αιγεάτη έφτασαν στο Λεόντιο για να συλλάβουν.Πριν από το εκκλησάκι, υπάρχει χωράφι που σύμφωνα με την παράδοση όργωνε ένας γεωργός. Ο Άγιος Ανδρέας του είπε πως τον κυνηγούν και να μη τον μαρτυρήσει. Να πει στους στρατιώτες πως πέρασε από εκεί όταν έσπερνε, και ανέβηκε πάνω σε μια μεγάλη "αργαπιδιά". Ο γεωργός κοίταξε πίσω του και είδε το σιτάρι που έσπερνε να φυτρώνει και να έχει φτάσει "ένα γόνα". Κατάλαβε ότι αυτός ο άνθρωπος ήταν ξεχωριστός.
Έφτασαν οι στρατιώτες, τον ρώτησαν για τον άγιο και τους είπε ότι πέρασε όταν έσπερνε. Τον πίεσαν και τελικά τον φανέρωσε δείχνοντας την "αγραπιδιά" με το πόδι του. Αποτυπώθηκε όμως πάνω στο βράχο το παπούτσι του και σε μια άλλη πέτρα που φυλάσσεται στον ενοριακό Ναό του Λεοντίου το πέλμα του ποδιού του, γιατί είχε χάσει το άλλο παπούτσι του.
Οι Ρωμαίοι συνέλαβαν έτσι τον Απόστολο Ανδρέα και δέσμιο τον έφεραν στην Πάτρα όπου υπέστη μαρτυρικό θάνατο σε σταυρό σχήματος Χ.

Το εκκλησάκι αυτό του Αγίου Ανδρέου (πληγωμένο από τους σεισμούς) επί μία δεκαετία περίπου είχε εγκαταληφθεί και δεν είχε λειτουργηθεί.
Μετά από συντονισμένες ενέργειες του Εκκλησιαστικού Συμβουλίου, του πολιτιστικού Συλλόγου των "Απανταχού Λεοντιτών" και του Αρχιερατικού Επιτρόπου Φαρρών Πρωτοπρεσβ. Δημητρίου Παπαγεωργίου και με τις ευχές και ευλογίες του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας κ.κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ, αποφασίσθηκε να ετοιμασθεί το Εκκλησάκι να καθαρισθεί, να γίνουν κάποιες μικρές επισκευές, να διαμορφωθεί ο εξωτερικος χώρος, να κοπούν τα χορτάρια, να ανοίξει το μονοπάτι για το "πάτημα" και στις 10 Ιουλίου 2011 να τελεσθεί Θεία Λειτουργία.
Στο κάλεσμα ανταποκρίθηκαν όλοι οι Λεοντίτες (εντός και εκτός του χωριού), κάτοικοι άλλων χωριών, αλλά και Πατρινοί που ήρθαν να προσκυνήσουν και να προσευχηθούν στο χώρο που σύμφωνα με την παράδοση έγινε η σύλληψη του προστάτη και πολιούχου των Πατρών Αγίου Ανδρέου.
Στην πανηγυρική Θεία Λειτουργία έλαβε μέρος και μίλησε επίκαιρα ο Πρωτοπρεσβ. π. Νικόλαος Σκιαδαρέσης, προϊστάμενος του Ι.Ν. Αγίου Ανδρέου Πατρών και ο Πρωτοπρεσβ. π. Δημήτριος Παπαγεωργίου, Αρχιερατικός Επίτροπος Φαρρών.
Ο Σύλλογος των "Απανταχού Λεοντιτών" προσέφερε καφέ, γλυκίσματα και αναψυκτικά στους προσκυνητές.
Ευχή όλων ήταν η λατρευτική αυτή σύναξη στο αγιασμένο εκείνο χώρο να αποτελέσει το έναυσμα και την αρχή ώστε κάθε χρόνο, αρχές του Ιουλίου, να τιμάται ο προστάτης μας και πρώτος μαθητής του Κυρίου μας στο χώρο εκείνο που τον αγίασε με την παρουσία του, εμείς δε ευλαβικοί προσκυνητές να αιτούμεθα την πρεσβεία και μεσιτεία του προς τον Διδάσκαλόν του τον Κύριον ημών Ιησούν Χριστόν.