Πέμπτη 27 Ιουνίου 2013

ΛΗΞΗ ΣΧΟΛΙΚΟΥ ΕΤΟΥΣ ΣΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΠΑΤΡΩΝ 2013



ΛΗΞΗ  ΣΧΟΛΙΚΟΥ  ΕΤΟΥΣ  ΣΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΠΑΤΡΩΝ

Την 26η Ιουνίου 2013 με την ευκαιρία της λήξης των μαθημάτων πραγματοποιήθηκε λαμπρή εκδήλωση στο Γεν. Εκκλησιαστικό Λύκειο Πατρών.
Στην εκδήλωση παραβρέθηκαν ο Γενικός Γραμματέας Θρησκευμάτων  του Υπουργείου Παιδείας κ. Γεώργιος Καλατζής, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Σύρου, Τήνου, Άνδρου, Κέας και Μυκόνου κ. ΔΩΡΟΘΕΟΣ, Πρόεδρος της Εστίας Εκκλησιαστικής Εκπαιδεύσεως και η Διευθύντρια της Εκκλησιαστικής Εστίας κ. Καλή Αλυσανδράτου.
Παρέστησαν επίσης ο Περιφερειάρχης Δυτ. Αχαΐας κ. Απόστολος Κατσιφάρας, ο Δήμαρχος Πατρέων κ. Ιωάννης Δημαράς,  οι Αντιδήμαρχοι κ.κ. Θεοχάρης Μασσαράς και Χαράλαμπος Στανίτσας, ο Περιφερειακός Δ/ντής Εκπαίδευσης Δυτικής Ελλάδος κ. Γεώργιος Παναγιωτόπουλος, η Δ/ντρια της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης κα Ευγενία Πιερρή, Σχολικοί Σύμβουλοι, ο Προϊστάμενος του Ι.Ν. Αγίου Ανδρέου π. Νικόλαος Σκιαδαρέσης, πρ. Δ/ντής του Εκκλ. Λυκείου  κ.λ.π. 
Την εκδήλωση άνοιξε η χορωδία του Εκκλησ. Λυκείου Πατρών  αποδίδοντας επίκαιρους  Εκκλησιαστικούς ύμνους της Πεντηκοστής.
Στη  συνέχεια ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης  Πατρών κ.κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ, στο χαιρετισμό που απηύθυνε, καλωσόρισε τον Σεβασμιώτατο Άγιο Σύρου, πρόεδρο της Εστίας Εκκλ. Εκπαιδεύσεως, καθώς και το Γεν. Γραμματέα Θρησκευμάτων κ. Γεώργιο Καλατζή.  Ο Σεβ. Μητροπολίτης Πατρών αναφέρθηκε στο έργο που επιτελείται στην Εκκλησιατική Εκπαίδευση στο Εκκλησιαστικό Λύκειο Πατρών και στην Εκκλησιαστική Εστία, τα οποία στεγάζονται σε νεόδμητο κτίριο και είναι προσφορά αγάπης της τοπικής Εκκλησίας στα παιδιά και ευχαρίστησε τόσο τον Σεβασμιώτατο Άγιο Σύρου, όσο και τον Γεν. Γραμματέα Θρησκευμάτων, καθώς επίσης και την κ. Κ. Αλυσανδράτου για τη βοήθεια που παρέχουν στην απρόσκοπτη λειτουργία τόσο του Λυκείου, όσο και της Εκκλ. Εστίας.

Τέλος ο Σεβασμιώτατος  ευχαρίστησε και μίλησε με επαινετικά λόγια για τον Διευθυντή, τους καθηγητάς, αλλά και το υπόλοιπο προσωπικό τη του Λυκείου και της Εστίας.  
Στη συνέχεια τον λόγο έλαβε ο Διευθυντής του Εκκλ. Λυκείου Πατρών κ. Ιωάννης Κόττορος και αναφέρθηκε στον υποδειγματικό τρόπο λειτουργίας του Σχολείου, της Εκκλ. Εστίας, αλλά και στην άριστη συνεργασία που έχει με την τοπική Εκκλησία, την ιερά Σύνοδο, την Εστία Εκκλησ. Εκπαιδεύσεως, αλλά και το Υπουργείο Παιδείας, ευχαριστώντας όλους για την αμέριστη βοήθειά τους.

Ακολούθως το λόγο έλαβε ο Γενικός Γραμματέας Θρησκευμάτων κ. Γεώργιος Καλατζής, ο οποίος με λόγους μεστούς νοημάτων αναφέρθηκε στο έργο και προσφορά της Εκκλησιαστικής Εκπαίδευσης  και στην ανάγκη λειτουργίας των Εκκλησ. Σχολείων. Ιδιαίτερη εντύπωση προκάλεσε και χειροκροτήθηκε για την αναφορά του στην αξία της Ελληνορθόδοξης Παράδοσης, στη στενή σχέση της Εκκλησίας μας με την Ελληνική κοινωνία και στην ανάγκη διατήρησης της πνευματικής ικμάδας του Γένους μας, η οποία στηρίζεται και βασίζεται στις πνευματικές ρίζες που καλλιέργησε για 2.000 χρόνια στον τόπο αυτό η Ορθόδοξη Εκκλησία μας.
Συνεχάρη τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Πατρών για το νεόδμητο και πρωτότυπο κτίριο, τον Διευθυντή, τους καθηγητάς αλλά και όλο το προσωπικό του Σχολείου για τον άψογο τρόπο λειτουργίας του Σχολείου.
Στην συνέχεια το λόγο έλαβε ο Μητροπολίτης Σύρου, αναφέρθηκε στο έργο της Εκκλησιαστικής Εκπαίδευσης, αναφέροντας χαρακτηριστικά ότι οι ρίζες της είναι στο Κρυφό Σκολειό, τότε που η Εκκλησία κράτησε αναμμένη τη δάδα της ελπίδας του Γένους μας και αναφέρθηκε  στις προσπάθειες που καταβάλλονται ώστε να λειτουργούν άψογα οι κατά τόπους Εκκλησιαστικές Εστίες.
Τέλος εξέφρασε τον έπαινό του για το Εκκλησιαστικό Λύκειο Πατρών, που αποτελεί πρότυπο σχολείο, αλλά και την άριστη λειτουργία της Εκκλ. Εστίας.
Ακολούθησαν χαιρετισμοί των τοπικών αρχόντων. 
Η εορταστική εκδήλωση συνεχίστηκε με την απονομή των τίτλων σπουδών στους τελειοφοίτους του Εκκλησιαστικού Λυκείου Πατρών σχολικού έτους 2012-13 και με την απονομή επαίνων και τιμητικών διακρίσεων στους διακριθέντες για την επιτυχία τους στα ΑΕΙ και ΑΤΕΙ της χώρας, αποφοίτους του Εκκλησιαστικού Λυκείου Πατρών του έτους 2012.
Εν συνεχεία τιμήθηκαν  με την προσφορά ειδικής πλακέτας οι συνταξιοδοτηθέντες καθηγητές του Εκκλησιαστικού Λυκείου, Πρωτοπρεσβύτερο π. Δημήτριο Παπαγεωργίου, κ. Παναγιώτη Πανογεώργο και κα Αικατερίνα Κουνάβη.
Μετά τη λήξη της τελετής ακολούθησε ξενάγηση στους χώρους του Εκκλησιαστικού Λυκείου και της Εστίας και παρετέθη γεύμα στο οποίο παρεκάθησαν όλοι οι προσκεκλημένοι μαζί με τους καθηγητάς και τους μαθητάς.
Κατά τη διάρκεια του γεύματος η χορωδία τραγούδησε συνοδεία παραδοσιακών οργάνων από μαθητές του Λυκείου πρόγραμμα με  δημοτικά τραγούδια.  

Προσφώνηση  του κ. Ιωάννου Κ. Κόττορου
Στην τελετή λήξεως των μαθημάτων και βράβευσης επίτυχόντων στα Α.Ε.Ι.  και απονομής τιμητικών διακρίσεων Σχολικού Έτους 2012-13  την 26 Ιουνίου 2013

Σεβασμιώτατε Μητροπολίτα Σύρου, Τήνου, Άνδρου, Κέας Μήλου και Μυκόνου κ.κ. ΔΩΡΟΘΕΕ, πρόεδρε του Δ.Σ. της Εστίας Εκκλησιαστικής Εκπαιδεύσεως,
Σεβασμιώτατε Μητροπολίτα Πατρών κ.κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΕ, πρόεδρε και έφορε του Σχολείου μας και της Εστίας μας
Αξιότιμε  κύριε Γενικέ Γραμματέα Θρησκευμάτων,
Κύριε Περιφερειάρχα Δυτικής Ελλάδος,
Κύριε Δήμαρχε Πατρέων,
Κύριοι Αντιδήμαρχοι,
Κύριε Περιφερειακέ Διευθυντά Α/θμιας και Β/θμιας Εκπαίδευσης Δυτ. Ελλάδος,
Κυρία Διευθύντρια της Δ/θμιας Εκπαίδευσης και Αντιπρόεδρε της Σχολικής Εφορείας του Λυκείου μας,
Κυρία Διευθύντρια της Εστίας Εκκλησιαστικής Εκπαιδεύσεως, 
Κ.κ. Σχολικοί Σύμβουλοι,  
Πανοσιολογιώτατοι, Αιδεσιμολογιώτατοι,
Αγαπητοί κ. κ. Συνάδελφοι,
Αγαπητοί μας Γονείς και Κηδεμόνες,
Αγαπητοί μας Μαθητές,
Κυρίες και Κύριοι,  

Σπεύδω  αρχή - αρχή να αναπέμψω δοξολογίες και ευχαριστίες στο Θεό που μας αξίωσε  να φθάσουμε στην καλή αυτή ώρα και να υποδεχόμαστε σήμερα με ιδιαίτερη χαρά την ηγεσία της Εκκλησιαστικής Εκπαίδευσης και Θρησκευμάτων και της Εστίας Εκκλησιαστικής Εκπαίδευσης, εξ αφορμής της τελετής λήξεως των μαθημάτων, της βράβευσης των επιτυχόντων μαθητών μας στα Α.Ε.Ι. και την απονομή τιμής στους αποχωρούντες συναδέλφους, λόγω της ευδοκίμως περαιώσεως της υπηρεσίας τους στο Σχολείο μας. 
Η παρουσία σας Κύριε γενικέ Γραμματέα Θρησκευμάτων και Σεβασμιώτατε Άγιε Πρόεδρε της Εστίας Εκκλησιαστικής Εκπαιδεύσεως  στο σχολείο  μας περιποιεί υψίστη τιμή.
Μεγάλη η συγκίνηση που συμμετέχετε στη χαρά μας εντιμότατοι άρχοντες και φορείς, γονείς και κηδεμόνες των μαθητών μας.
Μακαρίζω την ώρα αυτή και σας καλοσωρίζω όλους από καρδιάς στο Σχολείο μας  - στο σπίτι μας.
Ζούμε σήμερα σε μια Ευρώπη που ασχολείται μόνο με νούμερα.  Γίνεται πολύς λόγος για οικονομική κρίση, κοινωνική κρίση, πνευματική κρίση, η οποία οφείλεται κυρίως στην απομάκρυνσή μας από τις χριστιανικές και πολιτιστικές μας ρίζες. Γι’ αυτό είναι ανάγκη να αλλάξουμε τρόπο ζωής και να ξαναβρούμε τις αρχές & τις αξίες που χάσαμε. Οι εξελίξεις στην πατρίδα μας εμφανίζουν αποκαρδιωτικό το παρόν και προβάλλουν ζοφερό το μέλλον κυρίως για τη νεολαία μας, για της οποίας την εκπαίδευση αγωνίζονται από τα ιδιαίτερα  ανά την Ελλάδα μετερίζια τους, τα Εκκλησιαστικά μας Σχολεία, τα οποία υπέστησαν πρώτα, σε ολόκληρη την Εκπαιδευτική Κοινότητα, τις καταργήσεις και τις συγχωνεύσεις.
Πιστεύομε ότι η σωτήριος χάρις του Θεού δεν θα επιτρέψει άλλους ταλανισμούς και δυσκολίες.
Γι’ αυτά ακριβώς τα Σχολεία που τόσα πρόσφεραν και προσφέρουν, κυρίως σε χρόνους  κρίσιμους, επικαλούμεθα εκτός της  μεσιτείας  των εφόρων του Σχολείου μας Αγίου Αποστόλου Ανδρέου του Πρωτοκλήτου, Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου και του Αγίου Νεκταρίου και τις θεοπειθείς ευχές Σας Σεβασμιώτατοι, προσβλέποντες Κύριε Γενικέ και στην ανύστακτη μέριμνα και αγάπη Σας. Όπως δε σημειώνει ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας - και επιτρέψτε μου Σεβαβασμιώτατε το δανεισμό των λόγων Σας -  «Το Σχολείο και η Εκκλησία είναι ο ωραιότερος πνευματικός συνδυασμός, η συγκινητικότερη πνευματική συμμαχία που ανέδειξε την Ελλάδα μεγάλη αφού μέσα από τη συνεργασία των δύο αυτών δυνάμεων υψώθηκε το πανώριο οικοδόμημα το οποίο σεβάστηκαν οι αιώνες και οι γενιές των ανθρώπων».
Ελπίζουμε κύριε Γενικέ να μην αφήσετε κάποιους να ασεβούν και να πειραματίζονται επικίνδυνα στο χώρο της Εκκλησιαστικής Εκπαίδευσης. Έχομε απόλυτη εμπιστοσύνη στη σημερινή ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας και σε Σας, ως Γενικού Γραμματέα Θρησκευμάτων, διότι είναι αλήθεια και πρέπει να το ομολογήσω ότι σε κάθε συνεδρίαση του Υπηρεσιακού  Συμβουλίου, στο οποίο συμμετέχω ως μέλος, επιζητείτε τη συνεργασία μας και φανερώνετε τον αγώνα, αλλά και την αγωνία Σας για την αναβάθμιση της Εκκλησιαστικής μας Εκπαιδεύσεως.
Εξ άλλου πολλές φορές έχετε δηλώσει ότι θέλετε ένα Εκκλησιαστικό Σχολείο σύγχρονο, ανοιχτό στην κοινωνία, που να ανταποκρίνεται στις σημερινές δύσκολες συνθήκες και απαιτήσεις της Ελληνικής κοινωνίας και όχι μόνο. 
Από το σχολικό έτος 2011-2012 μας Σεβασμιώτατε Άγιε πρόεδρε της Εστίας Εκκλησιαστικής Εκπαιδεύσεως, παράλληλα με το Σχολείο μας λειτουργεί με τις ευλογίες του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας και με τη στήριξή τόσο τη δική σας, της Ιεράς Συνόδου και των  Οικονομικών της Υπηρεσιών, όσο και της αρωγής του Υπουργείου Παιδείας και του Γενικού Γραμματέα Θρησκευμάτων κ. Καλατζή, η Περιφερειακή Εκκλησιαστική Εστία Πατρών.
Θέλω να ευχαριστήσω ιδιαίτερα τη Διευθύντρια της Εστίας Εκκλησιαστικής Εκπαιδεύσεως κ. Καλή Αλυσανδράτου, που μας τιμά σήμερα με την παρουσία της για τη στενότατη συνεργασία μας που στόχο έχει την εύρυθμη λειτουργία της Εκκλησιαστικής μας Εστίας.
Είναι λογικό και αναπόφευκτο να διαμορφώνεται ένα ιδιαίτερο καθημερινό πρόγραμμα μαθημάτων και ασχολιών που ομολογουμένως απαιτεί δύναμη, αφοσίωση και αληθινό ενδιαφέρον για γνώση και εμπειρία από τους σπουδαστές. Μια εμπειρία ανεπανάληπτη, αφού η λειτουργία της Εκκλησιαστικής Εστίας υπό την καθοδήγηση του Μητροπολίτου και υπό τη Διεύθυνση του Πανοσιολ. Αρχιμανδρίτου π. Γερβασίου Παρακεντέ, αποφοίτου του Σχολείου μας, έχει ως αποτέλεσμα την τέλεση των ιερών ακολουθιών (Εσπερινού- Όρθρου - Θ.Λειτουργίας) που παρακολουθούν με ιδιαίτερο ενδιαφέρον οι σπουδαστές μας.
Είπα πριν από λίγο ότι σας καλωσορίζω στο σπίτι μας. Γι’  αυτό επιτρέψατέ μου κυρίες και κύριοι να απευθύνω θερμές ευχαριστίες στον σπιτονοικοκύρη, στο Σεμασμιώτατο ποιμενάρχη μας κ.κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ και να εξάρω δι’  ολίγων πτωχών και πενιχρών λόγων την πολύτιμη προσφορά του.
Ας λογισθούν οι ταπεινοί λόγοι μου, αντίδωρον υϊικής αγάπης, οφειλή καθήκοντος, έκφραση σεβασμού και ευγνωμοσύνης γι’ αυτό το μεγάλο δώρο, γιατί μετά από 60 χρόνια ζωής το Εκκλησιαστικό Λύκειο απέκτησε  στέγη. Έχω πει πολλές φορές, θα το φωνάξω και πάλιν και πολλάκις ότι ο θεμέλιος λίθος, για ιδιόκτητη στέγη του Εκκλησιαστικού Λυκείου, μπήκε στο νου και την καρδιά Σας Σεβασμιώτατε κατά την πρώτη επίσκεψή Σας στο Εκκλησιαστικό Λύκειο, ως Μητροπολίτου  Πατρών,  στις 13 Μαΐου 2005. Και τούτο έχει ιδιαίτερη σημασία διότι όπως γράφει και η πλάκα των εγκαινίων «Τον οίκον αγάπης  ήγειρεν κόποις ατρύτοις εν καιροίς δυσχειμέροις ως Σχολείον Εκκλησιαστικόν και Εκκλησιαστικήν Εστίαν». 
Σας παραδίδουμε τη δύναμη της ψυχής μας Σεβασμιώτατε, μαθητές, Διδακτικό  και Διοικητικό προσωπικό για να συνεχίσετε την μεγάλη αποστολή Σας.
Θα ήμουν επιλήσμων και αγνώμων εάν δεν αναφερόμουν στην αγαστή συνεργασία με την περιφέρεια Δυτικής Ελλάδος, τον Δήμο Πατρέων, κυρίως για τη δωρεάν μεταφορά των μαθητών μας, τον Περιφερειακό Διευθυντή  Α/θμιας και Β/θμιας Εκπαίδευσης, τη Διευθύντρια Β/θμιας Εκπαίδευσης και αντιπρόεδρο της Σχολ. Εφορείας του Σχολείου μας κ. Ευγενία Πιερή, την οποία συνεχώς ενοχλώ και ζητώ συγγνώμη γι’  αυτό και τους Σχολικούς Συμβούλους. Τους ευχαριστώ όλους εκ βάθους καρδίας για το ενδιαφέρον και την προσφορά τους.
Αξιοχρέως θέλω να μνημονεύσω και να ευχαριστήσω τους  αξιοτίμους διατελέσαντες Καθηγητές και Διευθυντές, ιδιαιτέρως δε τον προκάτοχό μου Πρωτοπρεσβ. π. Νικόλαο Σκιαδαρέση, που μας τιμά με την παρουσία του, για την πολύχρονη προσφορά του στο Εκκλησιαστικό μας Λύκειο και την Εκκλησιαστική Εκπαίδευση, καθώς επίσης και τους συναδέλφους Καθηγητές που υπηρετούν στο Σχολείο, για όσα προσέφεραν και προσφέρουν στον τομέα της αρετής και της παιδείας, στον τομέα της προσφοράς στελεχών στον ιερό κλήρο της Εκκλησίας μας, στον τομέα στελεχών της ευρύτερης κοινωνίας μας με έντιμους οικογενειάρχες, με άξιους εκπαιδευτικούς και άλλους επαγγελματίες.
Ευχαριστώ το διοικητικό προσωπικό του Σχολείου και της Εστίας γιατί προσπαθούν το καλλίτερο και πολλές φορές εκτός ωραρίου εργασίας, για την εύρυθμη λειτουργία του Σχολείου και της Εστίας.
Σεβασμιώτατοι Άγιοι Αρχιερείς και κύριε Γενικέ Γραμματέα τιμούμε τρεις συναδέλφους που αποχώρησαν την προηγούμενη σχολική χρονιά από την ενεργό υπηρεσία.
Τον κ. Παναγιώτη Πανογεώργο, Υποδιευθυντή του Σχολείου μας, ο οποίος και τα 35 χρόνια της επαγγελματικής του σταδιοδρομίας δίδαξε σε σχολεία της Εκκλησιαστικής Εκπαίδευσης (Λαμία - Καρπενήσι - Φλώρινα και Πάτρα), ήταν παράδειγμα αρίστου δασκάλου και παιδαγωγού. Τον ευχαριστώ από την καρδιά μου, και του ευχόμαστε υγεία και δύναμη.
Θέλω επίσης να ευχαριστήσω την φιλόλογο καθηγήτρια του Σχολείου μας κ. Αικατερίνη Κουνάβη, η οποία αποχώρησε από την ενεργό υπηρεσία και σήμερα δεν είναι μαζί μας, παρά τη θέλησή της  γιατί βρίσκεται σε προγραμματισμένο ιατρικό ραντεβού στην Αθήνα. Την ευχαριστούμε πολύ για την αγάπη της και την πολύτιμη προσφορά της στο Σχολείο μας και της ευχόμαστε υγεία και κάθε καλό. 
Θέλω ιδιαίτερα να ευχαριστήσω το στενότερο συνεργάτη μου Πρωτοπρεσβ. π. Δημήτριο Παπαγεωργίου, για την πολύτιμη, πολύχρονη προσφορά του στο Σχολείο μας και στην Εκκλησιαστική Εκπαίδευση την οποία υπηρέτησε και ως αιρετό μέλος του Υπηρεσιακού Συμβουλίου της Εκκλησιαστικής Εκπαιδεύσεως. Αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση υπαλλήλου.
          Είναι σαφές ότι το Εκκλησιαστικό Λύκειο Πατρών, όπως άλλωστε και όλα τα άλλα Εκκλησιαστικά Λύκεια, είχε και έχει   διαφορετική μορφή και περιεχόμενο απ΄ ότι τα Γυμνάσια και τα Λύκεια της Ελληνικής Επικράτειας. Στα σχολεία αυτά συνδέονται  άρρηκτα οι σπουδές και η γνώση με την πνευματική ζωή και Θεολογική μόρφωση, αφού στόχος τους δεν είναι μόνο η απόκτηση του απολυτηρίου και η είσοδος σε κάποια Ανώτατη Πανεπιστημιακή Σχολή, αλλά κυρίως η κατάκτηση της καθημερινής Εκκλησιαστικής εμπειρίας και της Θεολογικής παιδείας.
          Θα πρέπει βεβαίως να τονίσουμε ότι οι ώρες διδασκαλίας στο σχολείο μας είναι περισσότερες σε σχέση με τα άλλα Λύκεια. Ως Γενικό βέβαια Λύκειο διδάσκονται τα ίδια μαθήματα όπως και στα άλλα Γενικά Λύκεια της χώρας, με τις τρεις κατευθύνσεις και τα μαθήματα επιλογής. Πέραν όμως από αυτά διδάσκονται μαθήματα ειδικότητας, Θρησκευτικών και Βυζαντινής Μουσικής. Είναι βέβαιο ότι αυτά τα μαθήματα συμβάλουν αποφασιστικά όχι μόνο στον εμπλουτισμό των γνώσεων των μαθητών, αλλά και στην αρτιότερη εκπαίδευση τους για την συμμετοχή και ένταξή τους στο εκκλησιαστικό έργο και ευρύτερη κοινωνία.
          Αγαπητοί μας απόφοιτοι μαθητές μας ως μέλη πλέον μιας ευρύτερης τραγικής κοινωνίας  βιώνουμε έντονα τα συμπτώματα της παρακμής της, που εκφράζονται δυστυχώς και μέσα στα ελληνικά σχολεία ως πληγές και μάστιγες, την ώρα που η ισοπέδωση,  η έλλειψη προτύπων, η έλλειψη δημιουργικότητας, η έλλειψη χαράς, η απομόνωση, η έλλειψη νοήματος ζωής, αφήνει τα παιδιά ορφανά  από υπαρξιακή ταυτότητα, βλέπουμε ότι το Εκκλησιαστικό μας Λύκειο, στο οποίο φοιτήσατε, όλοι εμείς που είμαστε σήμερα εδώ για σάς, σας βλέπομε μοναδικές ανθρώπινες υπάρξεις, εικόνες Θεού, προορισμένες σε μια θεία ομοίωση, μέσα από δρόμους απάτητους, χωρίς τη θεοποίηση  των συγκρίσεων και των μετρήσεων.
          Καθώς οθόνες και ηλεκτρονικοί πίνακες θα διεκδικούν το κενό που βαθαίνει στις ψυχές των νέων, η έλλειψη προτύπων εκ μέρους διδασκάλων, ορφανών από παιδαγωγική κατάρτιση μεράκι και αυτοκαταξίωση, το Εκκλησιαστικό μας σχολείο θα επισημαίνει το ρόλο του παραδείγματος και του προτύπου, ως καθοριστικού παράγοντα μαθητείας και ευρύτερης σχέσης μεταξύ των γενεών,  αναζητώντας διαρκώς το πρόσωπο του Χριστού ως αιώνιου υποδείγματος αγαπητικής και θυσιαστικής παιδαγωγίας.
          Σε ένα σχολείο, που η έλλειψη δημιουργικότητας το υποβαθμίζει και το μαραζώνει συστηματικά, το Εκκλησιαστικό Λύκειο θα υπενθυμίζει διαρκώς τη σχέση  της κάθε ανθρώπινης ύπαρξης με ένα Θεό δημιουργό και την έμφυτη τάση της να δημιουργεί κάλλος, ακόμη και από την ποιο τεχνοκρατική και τετριμμένη δραστηριότητα.
          Όλα όσα αναφέρθηκαν, αποτελούν σημαντικό  μέρος της ζωής του σχολείου μας, καθορίζουν το περιεχόμενο της εκπαίδευσης που προσφέρει και καθιστούν αναγκαία την ύπαρξη και δράση του. Η επιτυχία του οφείλεται κυρίως στο «οικογενειακό» κλίμα που χαρακτηρίζει τη Σχολή, που σημαίνει καλές σχέσεις και αγαστή συνεργασία μεταξύ Επισκόπου και Διευθυντών  σχολείου και Εστίας, Επισκόπου – Καθηγητών, Διευθυντού – Καθηγητών, Μαθητών και Καθηγητών, αλλά και Καθηγητών μεταξύ τους. Βασικός εξάλλου στόχος είναι η δημιουργία κλίματος εμπιστοσύνης και αγάπης και η προσπάθεια επίλυσης των όποιων προβλημάτων με κατανόηση και επιείκεια.
 Προβλήματα οικονομικά, προσωπικά, οικογενειακά σε καθημερινή βάση γίνονται αντικείμενο συζήτησης και στ’ αλήθεια δεν υπάρχει ωραιότερη στιγμή από εκείνη που ο Διευθυντής, ο Καθηγητής καταξιώνεται μέσα από αυτή τη σχέση ως δάσκαλος και παιδαγωγός. Νιώθει τη μεγαλοσύνη της προσφοράς, «κτίζει» ανθρώπους, καθοδηγεί. Όσο δε ποιο πολύ επιτυγχάνεται αυτό, τόσο μεγαλύτερη προβάλει η ευθύνη του. Αλλά και οι ιερείς που φοιτούν στη Σχολή έχουν το δικό τους εποικοδομητικό ρόλο σε αυτή την ατμόσφαιρα.     
          Χωρίς να ωραιοποιούμε τα πράγματα – γιατί τα προβλήματα είναι πολλά και οι ανθρώπινες σχέσεις οπωσδήποτε δύσκολες – θεωρούμε ότι υπάρχει η καλή διάθεση και αληθινή αγάπη για πνευματική, ηθική και κοινωνική καλλιέργεια του κάθε μαθητή ξεχωριστά, αληθινό ενδιαφέρον απ’ όλες τις πλευρές για την ευρυθμότερη λειτουργία του Σχολείου και την αρμονικότερη συνύπαρξη όλων σ’  αυτό.
          Εξ άλλου, γνωρίζουμε όλοι μας, ότι το χαμόγελο είναι μία καμπύλη του στόματος που μπορεί να ισιώσει ένα σωρό στραβά πράγματα.
          Παιδιά μας, πιστεύουμε ότι στο Σχολείο μας, μπήκαν γερά θεμέλια ώστε ν’ αντιμετωπίσετε με δύναμη  και αυτοπεποίθηση τη ζωή, να διευρύνετε διαρκώς το χρόνο σας, προσφέροντας διαρκή χαρά και εμπλουτισμό της ύπαρξής σας, που θα αναδεικνύει ολόκληρη τη ζωή σας και όχι μόνο τη σχολική τάξη, ως ευκαιρία προσέγγισης μιας αληθινής σοφίας, χωρίς ορόσημα και ημερομηνία λήξης.
          Η επίσκεψη κάθε αποφοίτου στο Σχολείο μας και η πληροφορία της κατά Θεόν εξελίξεως και προόδου θα μας δίδει χαρά, θάρρος και δύναμη στον αγώνα μας.
Σεβασμιώτατοι, κύριε Γενικέ, σεβαστοί πατέρες, κυρίες και κύριοι, αγαπητοί μαθητές, εξαιρετική ημέρα για το Σχολείο μας. Χαίρει σήμερα χαρά μεγάλη.
Το Γενικό Εκκλησιαστικό Λύκειο Πατρών, έχει ιστορία, παρελθόν, έχει παρόν και με την αγάπη, τη συμπαράσταση και τις ευλογίες των Σεβασμιωτάτων Μητροπολιτών, του γενικού Γραμματέα Θρησκευμάτων και των φορέων της πόλεώς μας, θα έχει και λαμπρό μέλλον.  Σας ευχαριστώ.
Ο Πρωτοπρεσβ. π. Δημήτριος Παπαγεωργίου, εκφράζοντας τις ευχαριστίες του ανέφερε:

"Αισθάνομαι ιδιαίτερη συγκίνηση σήμερα γιατί έκλεισα 35 χρόνια υπηρεσίας και όλα αυτά σε ένα και μοναδικό σχολείο, στο Εκκλησιαστικό Λύκειο Πατρών με την τεράστια προσφορά του στην Εκκλησία μας, αλλά και στην κοινωνία.
     Από τη θέση αυτή θα ήθελα να εκφράσω  ευχαριστίες σε πρόσωπα που  μου συμπαραστάθηκαν και με βοήθησαν ώστε να ανταποκριθώ καλλίτερα στο έργο μου αλλά και συνεργασθήκαμε άψογα με κοινό σκοπό και στόχο την καλλίτερη και αποδοτικότερη λειτουργία του Σχολείου. 

    Κατ’ αρχήν οφείλω θερμές ευχαριστίες προς το πρόσωπο του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας  κ.κ. Χρυσοστόμου. Από την πρώτη στιγμή που ήρθε στην Πάτρα και από την πρώτη επίσκεψή του στο Σχολείο μας έδειξε ανύστακτο ενδιαφέρον και θερμουργό αγάπη γι’  αυτό. Αποτέλεσμα της αγάπης του είναι το σημερινό κτιριακό συγκρότημα  που έστησε μέσα σ  ένα καλοκαίρι. Αλλά και σε μένα έδειξε απέραντη πατρική αγάπη και με περιέβαλε με απόλυτη  εμπιστοσύνη, με αποτέλεσμα όλα τα θέματα του Σχολείου που σχετίζονταν με την  οικονομική διαχείριση  και τα θέματα της Σχολικής Εφορείας, όπως εγγραφές κ.λ.π.  να επιλύονται άμεσα και το σχολείο μας να λειτουργεί ως πρότυπο.

     Θερμές ευχαριστίες εκ βάθους καρδίας οφείλω στον Πρωτοπρσβ. π. Νικόλαο Σκιαδαρέση, Διευθυντή για 30 ολόκληρα χρόνια του Σχολείου μια με τεράστια προσφορά σ’ αυτό. Μου έδειξε εμπιστοσύνη και έκαμε πρόταση στη Σχολική Εφορεία και τοποθετήθηκα στη θέση του γραμματέως. Η συνεργασία μας υπήρξε άριστη και άψογη. Έμαθα πάρα πολλά πράγματα από τον π. Νικόλαο.

      Επίσης ευχαριστίες θερμές εκφράζω και στον σημερινό Διευθυντή κ. Ιωάννη Κόττορο. Συνεργασθήκαμε άριστα, αποκορύφωμα της άριστης συνεργασίας μας ήταν ότι σηκώσαμε μαζί το βάρος της μετακόμισης και μεταφοράς του Σχολείου σ’ αυτό το κτίριο, εργαζόμενοι νύκτα και ημέρα. Αυτό που προείχε ήταν  ότι τα παιδιά με τη μεταφορά δεν έπρεπε να χάσουν μαθήματα και να βρεθούν σ’ ένα ωραίο και άνετο περιβάλλον όπου θα εκαλλιεργείτο  η μάθηση και η αγάπη προς το Χριστό και την Εκκλησία.

      Τέλος θέλω να εκφράσω θερμές ευχαριστίες προς όλους τους καθηγητές που υπηρέτησαν στο Σχολείο, είτε ως μόνιμοι, είτε ως αποσπασμένοι και με τους οποίους προσπάθησα να συνεργασθώ με αγάπη και προθυμία, εξ άλλου ο στόχος ένας ήταν, η προσφορά μας στα παιδιά, ο καθένας μας από τη σκοπιά του και με το δικό του τρόπο. Θερμές ευχαριστίες και προς το Διοικητικό Προσωπικό. Με όλους προσπάθησα να συνεργασθώ. Αν πάλι στενοχώρησα κάποιον, ταπεινά ζητώ συγγνώμη.

       Τέλος θα ήταν παράλειψή μου να μην ευχαριστήσω και τις χιλιάδες των μαθητών μας. Προσπάθησα να είμαι όσο το δυνατόν κοντά τους και ιδιαιτέρως υπό  την ιδιότητα του Κληρικού".
         








     

Τρίτη 11 Ιουνίου 2013

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ 2013 - ΜΝΗΜΗ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΔΕΡΚΩΝ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ 2013 - 
ΜΝΗΜΗ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΔΕΡΚΩΝ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ
     Την Κυριακή 9 Ιουνίου 2013 ο Σύλλογος Προστασιας Υγείας και Περιβάλλοντος της περιοχής του Κέντρου Υγείας Χαλανδρίτσης γιόρτασε την παγκόσμια ημέρα του Περιβάλλοντος. 
Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας μπροστά στον ανδριάντα του Μητροπολίτου Δέρκων Γρηγορίου
      Για τον εορτασμό αυτό συνεργάσθηκε με τον Πολιτιστικό Σύλλογο Μοίρα - Ζουμπάτας Πατρών "Η ΘΑΝΑ" και διοργάνωσαν από κοινού εορταστική εκδήλωση στην οποία αφ' ενός μεν εορτάσθηκε η παγκόσμια Ημέρα του Περιβάλλοντος, αφ' ετέρου δε τιμήθηκε όπως κάθε χρόνο και η μνήμη του Εθνομάρτυρα Γρηγορίου Μητροπολίτου Δέρκων, καταγομένου από τη Ζουμπάτα Πατρών. 
     Οι εκδηλώσεις έγιναν στο γραφικό Εκκλησάκι της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στην περιοχή της Ζουμπάτας Πατρών και  μέσα σ' ενα ειδυλιακό περιβάλλον της νερομάνας της περιοχής και κάτω από πανύψηλα και σκιερά πλατάνια. 
Από τη θεία Λειτουργία
      Στην Θεία Λειτουργία που τελέσθηκε, προεξήρχε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης  κ.κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ, ο οποίος συμμετέχει ενεργά και ευλογεί τις ενέργειες του Συλλόγου ροστασίας Υγείας και Περιβάλλοντος" αλλά και είναι αυτός που καθιέρωσε να τελείται κάθε χρόνο την άνοιξη Θεία Λειτουργία και μνημόσυνο του αοιδήμου Εθνομάρτυρα Γρηγορίου στη Ζουμπάτα και κατόπιν να τελείται και επιμνημόσυνος δέησις επί της προτομής του.
        Στην Αρχιερατική Θεία Λειτουργία έλαβαν μέρος ο Αρχιμ. π. Γερβάσιος Παρακεντές, ο πρωτοπρεσβ. π. Κων/νος Γκοτσόπουλος, ο Πρωτοπρεσβ. π. Δημήτριος Παπαγεωργίου, ο Πρωτοπρεσβ. π. Ανδρέας Γεωργακόπουλος, και ο εφημέριος της ενορίας του Μοίρα π. Νικόλαος  Βγενόπουλος οι Διάκοινοι π. Ιερόθεος Ανδρουτσόπουλος και Κων/νος Διαμαντής. Έψαλλε ο κ. Ιωάννης Κόττορος, πρωτοψάλτης του Μητροπολιτικού Ιερού Ναού Ευαγγελιστρίας Πατρών και Δ/ντής του Εκκλησ. Λυκείου Πατρών μαζί με τον αρχιδιάκονο π. Σεραφείμ Αργυρόπουλο. 
Η επιμνημόσυνη δέησις
        Στην εμνευσμένη ομιλία του ο Σεβασμιώ- τατος  Μητροπολίτης μας  ανεφέρθη στην φωτισμένη αλλά και δυναμική μορφή  του Εθνομάρτυρα Ιεράρχη. Μεταξύ άλλων ανέφερε ο Σεβασμιώτατος ότι η έρημη σήμερα Ζουμπάτα κάποτε έσφιζε από ζωή όπως και τόσα άλλα χωριά της πατρίδος μας. Αυτό το έρημο σήμερα μέρος ήταν η πατρίδα ενός μεγάλου ήρωα και Εθνομάρτυρα, του Γρηγορίου Μητροπολίτου Δέρκων.
       Γεννήθηκε το 1750, τον πατέρα του τον έλεγαν Κανέλλο και τη μητέρα του Μαλάμω.  Από μικρός ήταν ατίθασος και η γονείς του τον έστειλαν να μάθει γράμματα σ'  ένα θείο του μοναχό στο μοναστήρι του Αγίου Αθανασίου Φίλια Καλαβρύτων.  Εκεί εκάρη μοναχός και πήρε το όνομα Γρηγόριος. Περέμεινε εκεί ένα μικρό χρονικό διάστημα, αλλά ο τόπος δεν τον βαστούσε. Ήταν πλασμένος για μεγαλύτερα πράγματα. Φεύγει από εκεί και πηγαίνει στη Μονή Τιμίου Προδρόμου στη Δημητσάνα όπου εκαλλλιεργούντο τα γράμματα, κατόπιν πηγαίνει στο Ναύπλιο και από εκεί στην Κων/πολη και φοιτεί στη Μεγάλη του Γένους Σχολή. Η μόρφωσή του, το ήθος και τα φυσικά του χαρίσματα έκαμαν τον Πατριάρχη Σωφρόνιο να τον χειροτονήσει σε ηλικία 25 ετών Μητροπολίτη Λακεδαιμονίας. Εκεί αναπτύσσει πολύ μεγάλη εθνική δράση, βοηθώντας  τους κλέφτες και ιδιαίτερα τον περίφημο αρχικλέφτη Ζαχαριά. Τον συλλαμβάνουν οι Τούρκοι, τον φυλακίζουν και τελικά κατόρθωσε να δραπετεύσει μεταβαίνοντας στην Κων/πολη, όπου πέτυχε και την ανάκληση του πασά  της Πελοποννήσου. 
Με το χορευτικό του Σουλίου πάνω από τα νερά της Ζουμπάτας

       Το Πατριαρχείο γνωρίζοντας ότι δεν μπορεί πλέον να επιστρέψει στην Πελοπόννησο, τον διορίζει Μητροπολίτη Βιδινίου, όπου παρέμεινε για αρκετά χρόνια.  Και εκεί η εθνική του δράση συνεχίζεται, συνδέεται με το πασά Πασβάνογλου και τον ωθεί να επαναστατήσει κατά του Σουλτάνου. Αποτυγχάνει το κίνημα και οι Τούρκοι προσπαθούν να τον συλλάβουν. Τους διέφυγε, όπως αναφέρεται, τρέχοντας με το άλογό του και σαν άριστος ιππέας. 
         Ο Γρηγόριος επανέρχεται στην Κων/πολη και ο Πατριάρχης Καλλίνικος ο Ε΄ (1801-1806  και 188-1809) τον τοποθετεί στην Ιερά Μητρόπολη Δέρκων.  Εκεί αναπτύσσει πάλι εθνική δράση, γίνεται από τους πρώτους Φιλικούς και προσφέρει τις υπηρεσίες του στην Εκκλησία και το Έθνος. Το σπίτι του είναι η εστία των Φιλικών. Εκεί ορκίστηκαν πολλοί  Κωνσταντινουπολίτες Φιλικοί.  Όταν έγινε πατριάρχης ο Γρηγόριος ο Ε΄ τον είχε έμπιστο σύμβουλό του. 
Μετά τον Εκκλησιασμό πορεία προς την προτομή για την επιμνημόσυνη δέηση

         Με την κηρυξη της Ελληνικής Επανάστασης στη  Μολδοβλαχία από τον Αλέξανδρο Υψηλάντη, ο Σουλτάνος απαιτεί από τον Πατριάρχη να του στείλει για σηζητήσεις  και 5 μέλη της Ιεράς Συνόδου και οπωσδήποτε και τον Δέρκων Γρηγόριο (9 Μαρτίου 1821), τους οποίους και φυλακίζει. Συγκρατούμενοί του ήσαν καοι Θεσσαλονίκης Ιωσήφ, Τυρνάβου Ιωαννίκιος και Ανδριανουπόλεως Δωρόθεος.  
       Μετά την έκρηξη της Ελληνικής Επαναστάσεως στην Πελοπόννησο (23-25 Μαρτίου 1821) και τα πολεμικά γεγονότα που ακολούθησαν, διατάχθηκε η θανάτωση των φυλακισμένων Ιεραρχών. Οι Μητροπολίτες Θεσσαλονίκης Ιωσήφ, Τυρνάβου Ιωαννίκιος και Αδριανουπόλεως Δωρόθεος απαγχονίστηκαν στο Αρναούτκιο, ενώ για τον Γρηγόριο η αγχόνη είχε στηθεί στην αυλή του σπιτιού του στα Θεραπειά της Κωνσταντινουπόλεως.
      Ο Γρηγόριος, πριν την κρεμάλα,  προσευχήθηκε, ευλόγησε τη θηλειά της αγχόνης του, έδωσε κλωτσιά στον Τούρκο δήμιο πέρασε μόνος του το σχοινί στον τράχηλο του, κάνοντας το σημείο του Σταυρού και έτσι τελείωσε την επίγεια ζωή του ο μάρτυρας αυτός του Χριστού και του Γένους, ο Μέγας Δέρκων Γρηγόριος, την 3η Ιουνίου 1821. Εξ άλλου πριν από λίγο καιρό, στις 10 Απριλίου του 1821, ανήμερα το πάσχα, οι Τούρκοι είχανκρεμάσει από την πύλη του Πατριαρχείου και τον Πατριάρχη τον Άγιο Γρηγόριο τον Ε΄.           
 
         
 

Δευτέρα 6 Μαΐου 2013

ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΣΤΟ ΒΑΣΙΛΙΚΟ ΦΑΡΡΩΝ

Με ιδιαίτερη λαμπρότητα αλλά και θρησκευτική κατάνυξη εορτάσθηκε η μνήμη του Αγίου Ενδόξου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου του Τροπαιοφόρου στο Βασιλικό Φαρρών την Δευτέρα 6 Μαΐου 2013. 
       Πλήθος  κόσμου από Βασιλικιώτες που μένουν στο χωριό, αλλά και από αυτούς που κατοικούν είτε στην Πάτρα, είτε σε άλλα μέρησυνέρρευσε για να γιορτάσουν τον Άγιο Γεώργιο που είναι ο προστάτης τους. 
      Από βραδύς, ανήμερα το Πάσχα, τελέσθηκε πανηγυρικός Εσπερινός μετ' Αρτοκλασίας. 
   Την κυριώνυμο ημέρα τελέσθηκε Θεία Λειτουργία με Βυζαντινή μεγαλοπρέπεια και ιδιαίτετη θρησκευτική λαμπρότητα. 
       Στην Θεία Λειτουργία έλαβαν μέρος ο Αρχιερατικός Επίτροπος Φαρρών Πρωτοπρεσβ. π. Δημήτριος Παπαγεωργίου, ο π. Δημήτριος Βαβίλης, ο π. Γεώργιος Πετρούτσος και ο εφημέριος του χωριού π. Χρήστος Σιαμαντάς.  
   Παραυρέθηκε και εκκλησιάσθηκε στο Βασιλικό και ο Δήμαρχος Ερυμάνθου κ. Αθανάσιος Καρπής, καθώς επίσης και ο Πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Πατρών κ. Ιωάννης Σουβαλιώτης. 
     Μίλησε επίκαιρα ο π. Δημήτριος ο οποίος ανέφερε ότι η εορτή του Πάσχα είναι η μεγαλύτερη αλλά και η αρχαιότερη γιορτή της Εκκλησίας μας. Και είναι η μεγαλύτερη γιορτή γιατί γιορτάζουμε την Ανάσταση του Κυρίου μας που σηατοδοτεί και τη δική μας ανάσταση "εκ γαρ θανάτου προς ζωήν και εκ γης προς ουρανόν, Χριστός ο Θεός,  ημάς διεβίβασεν, επινίκιον άδοντες".   
      Ανέφερε επίσης ότι το γεγονός της Αναστάσεως είναι εκείνο που έβγαλε τους φοβισμένους μαθητές του Κυρίου από τον λήθαργο  και τους έκανε διαπρύσιους κήρυκες του Ευαγγελίου και μετέφεραν το γεγονός της Αναστάσεως σε όλα τα έθνη, μη φειδώμενοι κόπων καί μόχθων και της ίδιας τους της ζωής.
       Αυτή την παρακαταθήκη έλαβε και ο σήμερα τιμώνος Άγιος Γεώργιος, σε μια δύσκολη εποχή για την Εκκλησία, την περίοδο των διωγμών (πάντοτε εξ αλλου υπάρχουν διωγμοί είτε μικροί είτε μεγάλοι) και μολονότι νέος και με μεγάλα στρατιωτικά αξιώματα ομολόγησε την πίστη του μπροστά στον ίδιο το σκληρό αυτοκράτορα Διοκλητιανό, με συνέπεια να υποστεί πολλά βασανιστήρια, να τα υπομείνει με καρτερία και τελικά να αποκεφαλίζεται κάτω από τα τείχη της Νικοδήδειας στη Μικρά Ασία.   
    

Παρασκευή 26 Απριλίου 2013

Θ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΊΑ ΠΡΟΗΓΙΑΜΕΝΩΝ ΤΙΜΙΩΝ ΔΩΡΩΝ ΣΤΟ ΕΚΚΛ. ΛΥΚΕΙΟ ΠΑΤΡΩΝ

Την Παρασκευή 26 Απριλίου 2013 τελέσθηκε Θεία Λειτουργία των Προηγιασμένων Τιμίων Δώρων στο Παρεκκλήσιο του Εκκλησιαστικού Λυκείου Πατρών.
     Χοροστάτησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ.κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ.
     Τη Θεία λειτουργία τέλεσαν ο Αρχιμ. π. Γερβάσιος Παρεκεντές, Διευθυντής της Εκκλ. Εστίας και ο Πρωτοπρεσβ. π. Δημήτριος Παπαγεωργίου.
      Ο Σεβασμιώτατος στο τέλος μίλησε επίκαιρα στα παιδιά. Ανεφέρθη στο βαθύτερο περιεχόμενο των αγίων ημερών, λέγοντας ότι όλοι πρέπει να αντιληφθούμε το νόημα του Πάθους, αλλά και της Αναστάσεως. Ανέφερε ότι το κορυφαίο γεγονός στην Εκκλησία μας είναι η Ανάσταση του Χριστού. Χωρίς την Ανάσταση δεν θα υπήρχε Εκκλησία. Με την Ανάσταση πείσθηκαν οι μαθητές ότι ο Χριστός είναι ο Υιός του Θεού, ο Σωτήρας και Λυτρωτής του κόσμου.
    Παράλληλα εξήγησε τη βαρύτητα της Ιερωσύνης, τονίζοντας την ανωτερότητα του Ιερέα έναντι των αγίων Αγγέλων και ανέφερε το γεγονός ότι οι Άγγελοι δεν μπορούν να τελέσουν το μυστήριο της Θ. Ευχαριστίας. Όταν λειτουργούν οι Ιερείς, οι Άγγελοι που συμπαρίστανται και κυκλώνουν το Θυσιαστήριο "ζηλεύουν"  τους Ιερείς  που πιάνουν με τα γήινα χέρια τους τον ίδιο τον Κύριο και τον προσφέρουν προς αγιασμό των πιστών.
     Τέλος, ευχήθηκε σε όλους καλή δύναμη στο έργο τους, στους δε μαθητάς Καλή Ανάστασηκαι να έχουν καλή πρόοδο και επιτυχία στις εξετάσεις που θα γίνουν μετά το Πάσχα, αφού γρήρορα τελειώνουν τα μαθήματα.-   

Σάββατο 13 Απριλίου 2013

ΕΟΡΤΗ ΑΓΙΩΝ ΘΕΟΔΩΡΩΝ ΣΤΗ ΔΑΦΝΟΥΛΑ ΦΑΡΡΩΝ

ΕΟΡΤΗ ΑΓΙΩΝ ΘΕΟΔΩΡΩΝ ΣΤΗ ΔΑΦΝΟΥΛΑ ΦΑΡΡΩΝ 23-03-2013

Με ιδιαίτερη λαμπρότητα γιορτάσθηκε η μνήμη των Αγίων Θεοδώρων στη Δαφνούλα Πατρών.
      Στη Θεία Λειτουργία προεξήρχε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ.κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ο οποίος και μίλησε επίκαιρα.

        Ανεφέρθη στο γεγονός της εορτής και στο θαύμα του Αγίου Θεοδώρου του Τήρωνος, σύμφωνα με το οποίο στα χρόνια που ήταν αυτοκράτορας ο Ιουλιανός ο Παραβάτης (361-363), θέλησε να ξαναεπαναφέρει την ειδωλολατρεία και κήρυξε φοβερό διωγμό κατά των Χριστιανών και πάλι και πολλοί μαρτύρησαν για την πίστη τους στο Χριστό.
       Ο Ιουλιανός, γνώριζε πολύ καλά την πράξη των Χριστιανών ότι την πρώτη εβδομάδα της Μεγάλης Τεσσαρακοστής τηρούν αυστηρή νηστεία καί εξαγνίζονται μ’ αυτή καί με τη θερμή προσευχή. Θέλησε να τους δημιουργήσει πρόβλημα και να τους μιάνει με ειδωλολατρικές θυσίες. Για το λόγο αυτό κάλεσε τον έπαρχο της Κων/πόλεως καί του ανέθεσε να επιβλέψει στην εκτέλεση της εξής εντολής του: Να σηκωθούν από την αγορά όλα τα τρόφιμα καί να μην υπάρχουν σ’ αυτήν παρά μόνον εκείνα πού θα ήταν ραντισμένα με το αίμα των θυσιών πού έγιναν στα είδωλα.

         Όμως με Θεία ενέργεια, φάνηκε στον ύπνο του τότε Αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως Ευδοξίου, ο Άγιος μάρτυρας Θεόδωρος ο Τήρων και φανέρωσε το πράγμα. Παρήγγειλε να ενημερωθούν όλοι οι χριστιανοί, να μην αγοράσουν καθόλου τρόφιμα από την αγορά και για να αναπληρώσουν την τροφή να βράσουν σιτάρι και να φάνε τα λεγόμενα κόλλυβα, όπως τα έλεγαν στα Ευχάϊτα. Ετσι και έγινε και ματαιώθηκε ο σκοπός του ειδωλολάτρη και ασεβούς αυτοκράτορα. Και το Σάββατο τότε, ο ευσεβής λαός που διαφυλάχθηκε αμόλυντος στην καθαρά εβδομάδα, απέδωσε ευχαριστίες στον μάρτυρα.
         Από τότε, γύρω στα μέσα του Δ΄ αιώνα, η Εκκλησία τελεί κάθε έτος την ανάμνηση αυτού του γεγονότος σε δόξα Θεού και τιμή του αγίου μάρτυρος Θεοδώρου του Τήρωνος.
        Επίσης ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας ανεφέρθη και στη σημασία της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, που είναι η πιο πνευματική περίοδος της Εκκλησίας μας και μας καλεί όλους σε πνευματική εγρήγορση για να φθάσωμε, πνευματικά προετοιμασμένοι, και να εορτάσομε το Πάσχα.
       Μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας, ο Σεβασμιώτατος επισκέφθηκε το Πνευματικό Κέντρο της Ενορίας, που είναι άρτια εξοπλισμένο με Βιβλιοθήκη, Ηλεκτρονικούς Υπολογιστάς καθώς επίσης και με επιτραπέζια παιχνίδια για τα παιδιά του Κατηχητικού.
        Ο Σεβασμιώτατος εξέφρασε την ευαρέσκειά του πρός τον εφημέριο του Σταροχωρίου - Δαφνούλας π. Γρηγόριο, αλλά και σε όλους όσους τον βοηθούν στο πνευματικό του έργο.   
         Στη Θεία Λειτουργία εκτός από τον εφημέριο της ενορίας π. Γρηγόριο Λουμπαρδέα, συλλειτούργησε ο γέροντας πατέρας του π. Παναγιώτης, πρώην εφημέριος του χωριού και ο Αρχιερατικός Επίτροπος Φαρρών π. Δημήτριος Παγεωργίου.

ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΚΑΙ ΠΑΠΙΚΟΙ (Διαφορές)

ΒΑΣΙΚΑ ΣΗΜΕΙΑ ΔΙΑΦΟΡΑΣ ΜΕΤΑΞΥ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΚΑΙ ΠΑΠΙΣΜΟΥ
Σεβ. Μητροπολίτου Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου κ. Ἱεροθέου 
1. Οἱ Ἐπίσκοποι τῆς Παλαιᾶς Ρώμης, παρά τίς μικρές καί μή οὐσιαστικές διαφορές, εἶχαν πάντοτε κοινωνία μέ τούς Ἐπισκόπους τῆς Νέας Ρώμης καί τούς Ἐπισκόπους τῆς Ἀνατολῆς μέχρι τό 1009-1014, ὅταν γιά πρώτη φορά κατέλαβαν τόν θρόνο τῆς Παλαιᾶς Ρώμης οἱ Φράγκοι Ἐπίσκοποι. Μέχρι τό 1009 οἱ Πάπες τῆς Ρώμης καί οἱ Πατριάρχες τῆς Κωνσταντινουπόλεως ἦσαν ἑνωμένοι στόν κοινό ἀγώνα ἐναντίον τῶν Φράγκων Ἡγεμόνων καί Ἐπισκόπων, ἀλλά καί τῶν κατά καιρούς αἱρετικῶν.

2. Οἱ Φράγκοι στήν Σύνοδο τῆς Φραγκφούρτης τό 794 κατεδίκασαν τίς ἀποφάσεις τῆς Ζ´ Οἰκουμενικῆς Συνόδου καί τήν τιμητική προσκύνηση τῶν ἱερῶν εἰκόνων. Ἐπίσης τό 809 οἱ Φράγκοι εἰσήγαγαν στό Σύμβολο τῆς Πίστεως τό Filioque, τήν διδασκαλία δηλαδή περί τῆς ἐκπορεύσεως τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ἐκ τοῦ Πατρός καί ἐκ τοῦ Υἱοῦ. Αὐτήν τήν εἰσαγωγή κατεδίκασε τότε καί ὁ ὀρθόδοξος Πάπας τῆς Ρώμης. Στήν Σύνοδο τῆς Κωνσταντινουπόλεως ἐπί Μεγάλου Φωτίου, στήν ὁποία συμμετεῖχαν καί ἐκπρόσωποι τοῦ ὀρθοδόξου Πάπα τῆς Ρώμης, κατεδίκασαν ὅσους εἶχαν καταδικάσει τίς ἀποφάσεις τῆς Ζ´ Οἰκουμενικῆς Συνόδου καί ὅσους προσέθεσαν στό Σύμβολο τῆς Πίστεως τό Filioque. Ὅμως γιά πρώτη φορά ὁ Φράγκος Πάπας Σέργιος Δ´ τό 1009 στήν ἐνθρονιστήρια ἐπιστολή του προσέθεσε στό Σύμβολο τῆς Πίστεως τό Filioque καί ὁ Πάπας Βενέδικτος Η´ εἰσήγαγε τό Πιστεύω μέ τό Filioque στήν λατρεία τῆς Ἐκκλησίας, ὁπότε ὁ Πάπας διεγράφη ἀπό τά δίπτυχα τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας.
3. Ἡ βασική διαφορά μεταξύ τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας καί τοῦ Παπισμοῦ βρίσκεται στήν διδασκαλία περί τῆς ἀκτίστου οὐσίας καί ἀκτίστου ἐνεργείας τοῦ Θεοῦ. Ἐνῶ οἱ Ὀρθόδοξοι πιστεύουμε ὅτι ὁ Θεός ἔχει ἄκτιστη οὐσία καί ἄκτιστη ἐνέργεια καί ὅτι ὁ Θεός ἔρχεται σέ κοινωνία μέ τήν κτίση καί τόν ἄνθρωπο μέ τήν ἄκτιστη ἐνέργειά Του, ἐν τούτοις οἱ Παπικοί πιστεύουν ὅτι στόν Θεό ἡ ἄκτιστη οὐσία ταυτίζεται μέ τήν ἄκτιστη ἐνέργειά Του (actus purus) καί ὅτι ὁ Θεός ἐπικοινωνεῖ μέ τήν κτίση καί τόν ἄνθρωπο διά τῶν κτιστῶν ἐνεργειῶν Του, δηλαδή ἰσχυρίζονται ὅτι στόν Θεό ὑπάρχουν καί κτιστές ἐνέργειες. Ὁπότε ἡ Χάρη τοῦ Θεοῦ διά τῆς ὁποίας ἁγιάζεται ὁ ἄνθρωπος θεωρεῖται ὡς κτιστή ἐνέργεια. Ἀλλά ἔτσι δέν μπορεῖ νά ἁγιασθῆ.
Ἀπό αὐτήν τήν βασική διδασκαλία προέρχεται ἡ διδασκαλία περί ἐκπορεύσεως τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ἐκ τοῦ Πατρός καί ἐκ τοῦ Υἱοῦ, τό καθαρτήριο πῦρ, τό πρωτεῖο τοῦ Πάπα κ.λπ.
4. Ἐκτός ἀπό τήν θεμελιώδη διαφορά μεταξύ τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας καί τοῦ Παπισμοῦ στό θέμα τῆς οὐσίας καί ἐνεργείας στόν Θεό, ὑπάρχουν ἄλλες μεγάλες διαφορές, πού ἔγιναν κατά καιρούς ἀντικείμενα θεολογικῶν διαλόγων, ἤτοι:
- τό Filioque, ὅτι τό Ἅγιον Πνεῦμα ἐκπορεύεται ἀπό τόν Πατέρα καί τόν Υἱό μέ ἀποτέλεσμα νά μειώνεται ἡ μοναρχία τοῦ Πατρός, νά καταργῆται ἡ τέλεια ἰσότητα τῶν προσώπων τῆς Ἁγίας Τριάδος, νά μειώνεται ὁ Υἱός κατά τήν ἰδιότητά Του νά γεννᾶ, ἐάν ὑπάρχει ἑνότητα μεταξύ Πατρός καί Υἱοῦ, νά ὑποτιμᾶται τό Ἅγιον Πνεῦμα ὡς μή ἰσοδύναμο καί ὁμόδοξο μέ τά ἄλλα πρόσωπα τῆς Ἁγίας Τριάδος, ἀφοῦ παρουσιάζεται ὡσεί "πρόσωπο στεῖρο",
- ἡ χρησιμοποίηση ἀζύμου ἄρτου στήν θεία Εὐχαριστία πού παραβαίνει τόν τρόπο μέ τόν ὁποῖο ὁ Χριστός ἐτέλεσε τό Μυστικό Δεῖπνο,
- ὁ καθαγιασμός τῶν "τιμίων δώρων" πού γίνεται ὄχι μέ τήν ἐπίκληση, ἀλλά μέ τήν ἀπαγγελία τῶν ἱδρυτικῶν λόγων τοῦ Χριστοῦ "λάβετε φάγετε... πίετε ἐξ αὐτοῦ πάντες...",
- ἡ θεωρία ὅτι ἡ σταυρική θυσία τοῦ Χριστοῦ ἐξιλέωσε τήν θεία δικαιοσύνη, πού παρουσιάζει τόν Θεό Πατέρα ὡς φεουδάρχη καί παραθεωρεῖ τήν Ἀνάσταση,
- ἡ θεωρία περί τῆς "ἀξιομισθίας" τοῦ Χριστοῦ πού τήν διαχειρίζεται ὁ Πάπας καί ἡ "ὑπερπερισσεύουσα" χάρη τῶν ἁγίων,
- ὁ χωρισμός καί ἡ διάσπαση μεταξύ τῶν μυστηρίων Βαπτίσματος, Χρίσματος καί θείας Εὐχαριστίας,
- ἡ διδασκαλία περί τῆς κληρονομήσεως τῆς ἐνοχῆς τοῦ προπατορικοῦ ἁμαρτήματος,
- οἱ λειτουργικές καινοτομίες σέ ὅλα τά μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας (Βάπτισμα, Χρίσμα, Ἱερωσύνη, Ἐξομολόγηση, Γάμος, Εὐχέλαιον),
- ἡ μή μετάληψη τῶν λαϊκῶν ἀπό τό "Αἷμα" τοῦ Χριστοῦ,
- τό πρωτεῖο τοῦ Πάπα, κατά τό ὁποῖο ὁ Πάπας εἶναι "ὁ episcopus episcoporum καί ἡ πηγή τῆς ἱερατικῆς καί ἐκκλησιαστικῆς ἐξουσίας, εἶναι ἡ ἀλάθητος κεφαλή καί ὁ Καθηγεμών τῆς Ἐκκλησίας, κυβερνῶν αὐτήν μοναρχικῶς ὡς τοποτηρητής τοῦ Χριστοῦ ἐπί τῆς γῆς" (Ἰ. Καρμίρης). Μέ αὐτήν τήν ἔννοια ὁ Πάπας θεωρεῖ τόν ἑαυτό του διάδοχο τοῦ Ἀποστόλου Πέτρου, στόν ὁποῖον ὑποτάσσονται οἱ ἄλλοι Ἀπόστολοι, ἀκόμη καί ὁ Ἀπόστολος Παῦλος,
- ἡ μή ὕπαρξη συλλειτουργίας κατά τίς λατρευτικές πράξεις,
- τό ἀλάθητο τοῦ Πάπα,
- τό δόγμα τῆς ἀσπίλου συλλήψεως τῆς Θεοτόκου καί γενικά ἡ μαριολατρεία, κατά τήν ὁποία ἡ Παναγία ἀνυψώνεται στήν Τριαδική θεότητα καί μάλιστα γίνεται λόγος καί γιά Ἁγία Τετράδα,
- οἱ θεωρίες τῆς analogia entis καί analogia fidei πού ἐπικράτησαν στόν δυτικό χῶρο,
- ἡ συνεχής πρόοδος τῆς Ἐκκλησίας στήν ἀνακάλυψη τῶν πτυχῶν τῆς ἀποκαλυπτικῆς ἀλήθειας,
- ἡ διδασκαλία περί τοῦ ἀπολύτου προορισμοῦ,
- ἡ ἄποψη περί τῆς ἑνιαίας μεθοδολογίας γιά τήν γνώση τοῦ Θεοῦ καί τῶν κτισμάτων, ἡ ὁποία ὁδήγησε στήν σύγκρουση μεταξύ θεολογίας καί ἐπιστήμης.
5. Ἐπίσης, ἡ μεγάλη διαφοροποίηση, ἡ ὁποία δείχνει τόν τρόπο τῆς θεολογίας βρίσκεται καί στήν διαφορά μεταξύ σχολαστικῆς καί ἡσυχαστικῆς θεολογίας. Στήν Δύση ἀναπτύχθηκε ὁ σχολαστικισμός, ὡς προσπάθεια διερεύνησης ὅλων τῶν μυστηρίων τῆς πίστεως μέ τήν λογική (Ἄνσελμος Καντερβουρίας, Θωμᾶς Ἀκινάτης), ἐνῶ στήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ἐπικρατεῖ ὁ ἡσυχασμός, δηλαδή ἡ κάθαρση τῆς καρδιᾶς καί ὁ φωτισμός τοῦ νοῦ, γιά τήν ἀπόκτηση τῆς γνώσης τοῦ Θεοῦ. Ὁ διάλογος μεταξύ τοῦ ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ καί τοῦ σχολαστικοῦ καί οὐνίτη Βαρλαάμ εἶναι χαρακτηριστικός καί δείχνει τήν διαφορά.
6. Συνέπεια ὅλων τῶν ἀνωτέρω εἶναι ὅτι στόν Παπισμό ἔχουμε ἀπόκλιση ἀπό τήν ὀρθόδοξη Ἐκκλησιολογία. Ἐνῶ στήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία δίνεται μεγάλη σημασία στήν θέωση πού συνίσταται στήν κοινωνία μέ τόν Θεό, διά τῆς ὁράσεως τοῦ ἀκτίστου Φωτός, ὁπότε οἱ θεούμενοι συνέρχονται σέ Οἰκουμενική Σύνοδο καί ὁριοθετοῦν ἀσφαλῶς τήν ἀποκαλυπτική ἀλήθεια σέ περιπτώσεις συγχύσεως, ἐν τούτοις στόν Παπισμό δίνεται μεγάλη σημασία στόν θεσμό τοῦ Πάπα, ὁ ὁποῖος Πάπας ὑπέρκειται ἀκόμη καί ἀπό αὐτές τίς Οἰκουμενικές Συνόδους. Σύμφωνα μέ τήν λατινική θεολογία "ἡ αὐθεντία τῆς Ἐκκλησίας ὑπάρχει τότε μόνον ὅταν στηρίζεται καί ἐναρμονίζεται μέ τήν θέληση τοῦ Πάπα. Σέ ἀντίθετη περίπτωση ἐκμηδενίζεται". Οἱ Οἰκουμενικές Σύνοδοι θεωροῦνται ὡς "συνέδρια τοῦ Χριστιανισμοῦ πού συγκαλοῦνται ὑπό τήν αὐθεντία καί τήν ἐξουσία καί τήν προεδρία τοῦ Πάπα". Ἀρκεῖ νά βγῆ ὁ Πάπας ἀπό τήν αἴθουσα τῆς Οἰκουμενικῆς Συνόδου, ὁπότε αὐτή παύει νά ἔχη κῦρος. Ὁ Ἐπίσκοπος Μαρέ ἔγραψε: «θά ἦταν πιό ἀκριβεῖς οἱ ρωμαιοκαθολικοί ἄν ἐκφωνώντας τό "Πιστεύω" ἔλεγαν: "καί εἰς ἕναν Πάπαν" παρά νά λένε: "καί εἰς μίαν... Ἐκκλησίαν"».
Ἐπίσης, "ἡ σημασία καί ὁ ρόλος τῶν Ἐπισκόπων μέσα στήν ρωμαϊκή Ἐκκλησία δέν εἶναι παρά ἁπλή ἐκπροσώπηση τῆς παπικῆς ἐξουσίας, στήν ὁποία καί οἱ ἴδιοι οἱ Ἐπίσκοποι ὑποτάσσονται, ὅπως οἱ ἁπλοί πιστοί". Στήν παπική ἐκκλησιολογία οὐσιαστικά ὑποστηρίζεται ὅτι "ἡ ἀποστολική ἐξουσία ἐξέλιπε μέ τούς ἀποστόλους καί δέν μετεδόθη στούς διαδόχους τους ἐπισκόπους. Μονάχα ἡ παπική ἐξουσία τοῦ Πέτρου, ὑπό τήν ὁποίαν βρίσκονταν ὅλοι οἱ ἄλλοι, μετεδόθη στούς διαδόχους τοῦ Πέτρου, δηλαδή στούς Πάπες". Μέσα σέ αὐτήν τήν προοπτική ὑποστηρίζεται ἀπό τήν παπική "Ἐκκλησία" ὅτι ὅλες οἱ Ἐκκλησίες τῆς Ἀνατολῆς εἶναι διϊστάμενες καί ἔχουν ἐλλείψεις καί κατά οἰκονομίαν μᾶς δέχονται σέ κοινωνία, καί βέβαια κατ' οἰκονομίαν μᾶς δέχονται ὡς ἀδελφάς Ἐκκλησίας, ἐπειδή αὐτή αὐτοθεωρεῖται ὡς μητέρα Ἐκκλησία καί ἐμᾶς μᾶς θεωροῦν θυγατέρες Ἐκκλησίες.
7. Τό Βατικανό εἶναι κράτος καί ὁ ἑκάστοτε Πάπας εἶναι ὁ ἡγέτης τοῦ Κράτους τοῦ Βατικανοῦ. Πρόκειται γιά μιά ἀνθρωποκεντρική ὀργάνωση, γιά μιά ἐκκοσμίκευση καί μάλιστα θεσμοποιημένη ἐκκοσμίκευση. Τό Κράτος τοῦ Βατικανοῦ ἱδρύθηκε τό 755 ἀπό τόν Πιπίνο τόν Βραχύ, πατέρα τοῦ Καρλομάγνου καί στήν ἐποχή μας ἀναγνωρίσθηκε τό 1929 ἀπό τό Μουσολίνι. Εἶναι σημαντική ἡ αἰτιολογία τῆς ἀνακηρύξεως τοῦ Παπικοῦ Κράτους, ὅπως τό ὑποστήριξε ὁ Πῖος ΙΑ´: "ὁ ἐπί τῆς γῆς ἀντιπρόσωπος τοῦ Θεοῦ δέν δύναται νά εἶναι ὑπήκοος ἐπιγείου κράτους". Ὁ Χριστός ἦταν ὑπήκοος ἐπιγείου κράτους, ὁ Πάπας δέν μπορεῖ νά εἶναι! Ἡ παπική ἐξουσία συνιστᾶ θεοκρατία, ἀφοῦ ἡ θεοκρατία ὁρίζεται ὡς ταύτιση κοσμικῆς καί ἐκκλησιαστικῆς ἐξουσίας σέ ἕνα πρόσωπο. Σήμερα θεοκρατικά κράτη εἶναι τό Βατικανό καί τό Ἰράν.
Εἶναι χαρακτηριστικά τά ὅσα ὑποστήριξε στόν ἐνθρονιστήριο λόγο του ὁ Πάπας Ἰννοκέντιος Γ´ (1198-1216): "Αὐτός πού ἔχει τή νύμφη εἶναι ὁ νυμφίος. Ἀλλά ἡ νύμφη αὐτή (ἡ Ἐκκλησία) δέ συνεζεύχθη μέ κενά τά χέρια, ἀλλά πρόσφερε σέ μένα ἀσύγκριτη πολύτιμη προίκα, δηλ. τήν πληρότητα τῶν πνευματικῶν ἀγαθῶν καί τῶν εὐρύτητα τῶν κοσμικῶν, τό μεγαλεῖο καί τήν ἀφθονία ἀμφοτέρων... Σά σύμβολα τῶν κοσμικῶν ἀγαθῶν μοῦ ἔδωσε τό Στέμμα, τή Μίτρα ὑπέρ τῆς Ἱερωσύνης, τό Στέμμα γιά τή βασιλεία καί μέ κατέστησε ἀντιπρόσωπο Ἐκείνου, στό ἔνδυμα καί στό μηρό τοῦ ὁποίου γράφτηκε: ὁ Βασιλεύς τῶν βασιλέων καί Κύριος τῶν κυρίων".
Ἑπομένως, ὑπάρχουν μεγάλες θεολογικές διαφορές, οἱ ὁποῖες καταδικάσθηκαν ἀπό τήν Σύνοδο ἐπί Μεγάλου Φωτίου καί στήν Σύνοδο ἐπί ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ, ὅπως φαίνεται καί στό "Συνοδικό τῆς Ὀρθοδοξίας". Ἐπί πλέον καί οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας καί οἱ Τοπικές Σύνοδοι μέχρι τόν 19ο αἰώνα καταδίκαζαν ὅλες τίς πλάνες τοῦ Παπισμοῦ. Τό πράγμα δέν θεραπεύεται οὔτε βελτιώνεται ἀπό κάποια τυπική συγγνώμη πού θά δώση ὁ Πάπας γιά ἕνα ἱστορικό λάθος, ὅταν οἱ θεολογικές ἀπόψεις του εἶναι ἐκτός τῆς Ἀποκαλύψεως καί ἡ Ἐκκλησιολογία κινεῖται σέ ἐσφαλμένο δρόμο, ἀφοῦ μάλιστα ὁ Πάπας παρουσιάζεται ὡς ἡγέτης τοῦ Χριστιανικοῦ κόσμου, ὡς διάδοχος τοῦ Ἀποστόλου Πέτρου καί βικάριος - ἀντιπρόσωπος τοῦ Χριστοῦ πάνω στήν γῆ, ὡσάν ὁ Χριστός νά ἔδωσε τήν ἐξουσία του στόν Πάπα καί Ἐκεῖνος ἀναπαύεται εὐδαίμων στούς Οὐρανούς.
Μάρτιος 2001