ΕΟΡΤΗ ΕΙΣΟΔΙΩΝ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΣΤΟ ΦΑΡΡΑΙ

 

 Με ιδιαίτερη εκκλησιαστική λαμπρότητα και μεγαλοπρέπεια πανηγυρίσθηκε η εορτή των Εισοδίων της Θεοτόκου στο Φαρραί του δήμου Ερυμάνθου Αχαΐας.

      Ο φερώνυμος ιερός ναός κατακλείσθηκε από πλήθος πιστών που συμμετείχαν στην θεία Λειτουργία με ιδιαίτερη ευλάβεια και σεβασμό.

         Παρών ήταν ο Δήμαρχος Ερυμάνθου κ. Αθανάσιος Καρπής, ο συγχωριανός αντιδήμαρχος και πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Πατρών κ. Ιωάννης Σουβαλιώτης, ο αντιδήμαρχος κ. Δημήτριος Ραβάνης, ο βοηθός Δημάρχου κ. Γεώργιος Σαμπάνης, ο κ. Ιωάννης Μανέτας, πρόεδρος κοινοφελούς επιτροπής Δ. Ερυμάνθου, Δημοτικοί Σύμβουλοι, ο πρόεδρος του τοπικού Συμβουλίου, εκπρόσωποι του Αστυνομικού Τμήματος Χαλανδρίτσης, του Πυροσβεστικού Σταθμού κ.λ.π.

         Στη θεία λειτουργία προέστη ο Πρωτοπρεσβ. π. Δημήτριος Παπαγεωργίου, Αρχιερατικός Επίτροπος Φαρρών, συμπαραστατούμενος από τους Ιερείς π. Θεόδωρο Παπαδόπουλο, εφημέριο των φαρρών, π. Αντώνιο Γιαχαλή, εφημέριο Ισώματος, π. Μιλτιάδη Σχοινά, εφημέριο Κυδωνιών, π. Νικόλαο Βγενόπουλο, εφημέριο Μοίρα και τον Αρχιμ. π. Παύλο Αμανατιάδη, εφημέριο Αγριλιάς. Στην Ιερά Λιτανεία συμμετείχε και ο π. Χρήστος Σιαμαντάς, εφημέριος του Βασιλικού. 

         Ο Αρχιερατικός Επίτροπος Φαρρών π. Δημήτριος Παπαγεωργίου, στην επίκαιρη ομιλία του μετέφερε τις ευχές και ευλογίες του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρών στο εκκλησίασμα και ακολούθως ανεφέρθη στο νόημα της εορτής των εισοδίων καθώς επίσης και στα μηνύματα της εορτής για τον σύγχρονο άνθρωπο.

         Μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας έγινε η καθιερωμένη ιερά Λιτανεία της εικόνος των Εισοδίων μέσα στο χωριό, με τη συμμετοχή του σύμπαντος κόσμου και τέλος από το Εκκλησιαστικό Συμβούλιο του Ιερού Ναού παρετέθη μικρά δεξίωσις στο ωραίο πνευματικό κέντρο του Ιερού Ναού.

ΕΟΡΤΗ ΙΕΡΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΣΤΟ ΕΚΚΛ. ΛΥΚΕΙΟ ΠΑΤΡΩΝ

ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΜΝΗΜΗΣ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ

Με την δέουσα εκκλησιαστική μεγαλοπρέπεια και λαμπρότητα εορτάστηκε την Πέμπτη 13 Νοεμβρίου 2014 η μνήμη του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου, εφόρου και προστάτου του Γενικού Εκκλησιαστικού Λυκείου Πατρών.

Την πανηγυρική Θεία Λειτουργία τέλεσε ο Αρχιμανδρίτης π. Γερβάσιος Παρακεντές, Διευθυντής της Εκκλησιαστικής Εστίας του Γενικού Εκκλησιαστικού Λυκείου Πατρών, ο Πρωτοπρεσβύτερος π. Δημήτριος Παπαγεωργίου, εφημέριος του Ι. Ναού Αγίου Ανδρέου πολιούχου Πατρών και γραμματέας του σχολείου μας, ο μαθητής της Γ΄ τάξης π. Δημήτριος Σπαθής και ο Διάκονος π. Σωτήριος Μανέτας.

 Έψαλε η χορωδία του σχολείου μας, υπό τη διεύθυνση του Διευθυντού του σχολείου μας κ. Ιωάννου Κόττορου. Τη Θεία Λειτουργία παρακολούθησαν οι μαθητές, το εκπαιδευτικό και διοικητικό προσωπικό καθώς και αρκετοί παλιοί μαθητές και φίλοι του σχολείου μας.

Ο Αρχιμανδρίτης π. Γερβάσιος Παρακεντές στο επίκαιρο και εποικοδομητικό κήρυγμά του αναφέρθηκε στο πρόσωπο του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου λέγοντας χαρακτηριστικά ότι «ονομάστηκε Χρυσόστομος γιατί από το στόμα του έβγαινε πνευματικό χρυσάφι. 

Σαν Ιεροσπουδαστές έχουμε πρότυπο και παράδειγμα προς μίμηση αυτό τον μεγάλο Πάτερα της Εκκλησίας». Αναφερόμενος στην πνευματική διάσταση του έργου του Αγίου Ιωάννου, τόνισε ότι «ο άνθρωπος για να είναι κοντά στο Θεό πρέπει εκτός από τη μέριμνα του σώματος να έχει και τη μέριμνα της ψυχής.

 Όπως τρώμε και δεν αφήνουμε το σώμα μας νηστικό, έτσι πρέπει να φροντίζουμε και για την τροφή της ψυχής. Και όπως ντύνουμε και περιποιούμαστε το σώμα μας έτσι πρέπει να περιποιούμαστε και την ψυχή μας».

Τέλος ο διευθυντής του σχολείου μας ευχαρίστησε τους παρευρισκόμενους και ευχήθηκε ο Άγιος να είναι βοήθεια όλων. Κατόπιν ακολούθησε μικρή δεξίωση στην τραπεζαρία του σχολείου.

ΓΙΟΡΤΗ ΤΟΥ ΤΣΙΠΟΥΡΟΥ - ΧΑΛΑΝΔΡΙΤΣΑ

Ο Σύλλογος Προστασίας Υγείας και Περιβάλλοντος της περιοχής του Κέντρου Υγείας Χαλανδρίτσης, σε συνεργασία με 20 τοπικούς Πολιτιστικούς Συλλόγους διοργάνωσε την 4^η γιορτή  για το γνήσιο παραδοσιακό μας ποτό το ΤΣΙΠΟΥΡΟ, στο κατάμεστο από φορείς, παραγωγούς και επισκέπτες κτήμα Διαμαντή.

Παραβρέθηκαν: Ο Αρχιερατικός Επίτροπος Φαρρών, Πρωτοπρεσβ. Δημήτριος Παπαγεωργίου, εκπρόσωπος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρών κ. Χρυσοστόμου, απευθύνοντας σχετικό χαιρετισμό.

Ο Περιφερειάρχης κ. Απόστολος Κατσιφάρας, ο Αντιπεριφερειάρχης κ. Γεώργιος Αγγελόπουλος, ο Δήμαρχος Ερυμάνθου κ. Αθανάσιος Καρπής,  ο Αντιδήμαρχος Ερυμάνθου κ. Δημ. Ραβάνης, ο επικεφαλής της μείζονος αντιπολίτευσης του Δήμου Ερυμάνθου κ. Θεόδωρος Μπαρής, ο Διευθυντής της Γ΄ ΔΟΥ Πατρών κ.Παναγιώτης τζὀλας, Δημοτικοί Σύμβουλοι, πρόεδροι τοπικών Συμβουλίων κ.λ.π.

Στο προεδρείο συμμετείχαν η κ. Τασία Τογιοπούλου, πρόεδρος, ο κ. Ηλίας Γκοτσόπουλος και ο κ. Ιωάννης Δετοράκης.

Ομιλήτριες ήσαν  η κ. Μαρία Ζερβού, από την Αθήνα και η κ. Μαρία Σιαμπάνη, από την Πάτρα.

Οι ομιλήτριες με πολύ γλαφυρό, απλό και κατανοητό τρόπο μετέδωσαν τις γνώσεις και την εμπειρία τους για τη σωστή και ποιοτική παραγωγή του Εθνικού μας προϊόντος, του Τσίπουρου. Ενημέρωσαν με απλά λόγια τους παραγωγούς πως μπορούμε να αποστάξουμε ένα σωστό τσίπουρο, αλλά και από την άλλη πλευρά ευαισθητοποίησαν το κοινό για την κατανάλωση ενός γνήσιου Ελληνικού προϊόντος, το οποίο όταν παράγεται σωστά, γίνεται το καλλίτερο ποτό.

Μετά τις ομιλίες διατυπώθηκαν αρκετές και αξιόλογες ερωτήσεις που απαντήθηκαν από τις ομιλήτριες.

Στη συνέχεια ακολούθησε πρόγραμμα ομαδικό από πέντε χορευτικά της περιοχής μας με δημοτικά και λαϊκά τραγούδια, με υπεύθυνο το χοροδιδάσκαλο κ. Νικόλαο Κοτσόκολο. Τελειώνοντας τα χορευτικά, κλήθηκαν όλοι οι παρευρισκόμενοι να χορέψουν και να γλεντήσουν.

Οι Σύλλογοι που συμμετείχαν, ιδίοις εξόδοις, προσέφεραν σε όλους τους παρευρισκομένους εκλεκτούς μεζέδες μαζί με τσίπουρο.  

ΕΟΡΤΗ 28ης ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940 ΣΤΟ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΠΑΤΡΩΝ - 2014

        Με απόλυτη επιτυχία πραγματοποιήθηκε ο εορτασμός της Εθνικής μας επετείου στο Γεν. Εκκλησιαστικό λύκειο Πατρών. 

Την γενική διοργάνωση καθώς και την κεντρική ομιλία είχε αναλάβει η φιλόλογος  καθηγήτρια κ. Μαργαρίτα Χλιάπα μαζί με τον καθηγητή Βυζαντινής Μουσικής κ. Παύλο Μάλλιαρη.

Στην ομιλία της η κ. Μ. Χλιάπα ανέφερε ότι:

 «Η 28^η Οκτωβρίου 1940 αποτελεί μια ξεχωριστή επέτειο, ένα μεγάλο κεφάλαιο στην ιστορία μας που αποδεικνύει τη συνέχεια του πνεύματος της φυλής μας. Ο λαός μας με ομοψυχία και γενναιότητα ξεσηκώθηκε σύσσωμος τότε για να αποκρούσει τον υπερφίαλο εισβολέα που απαιτούσε με θράσος την υποταγή της πατρίδος μας. Γι’  αυτό είναι χρέος  να αποδίδουμε τιμές στους Ήρωες- Αγωνιστές  του ‘40 αλλά και ανάγκη για εμάς που χρειαζόμαστε σήμερα, περισσότερο από ποτέ, να αναβαπτιζόμαστε στις αξίες τους εμπνεόμενοι από το παράδειγμά τους. Το μήνυμα που απορρέει από το ηρωικό εκείνο ΟΧΙ είναι να ορθώνουμε το ανάστημά μας σε κάθε πρόκληση της υλιστικής εποχής μας λέγοντας το δικό μας ΟΧΙ στην αλλοίωση της πολιτισμικής μας ταυτότητας ,στον αφελληνισμό μας και σε κάθε ξένο ή ντόπιο που επιβουλεύεται την εθνική μας υπόσταση. Μόνο αν αντλούμε από τις αστείρευτες πηγές της Ορθοδοξίας και της Ιστορίας μας, αν ξεδιψάμε την πνευματική μας δίψα από τις σταθερές αξίες της πολιτιστικής μας κληρονομιάς, δεν θα έχουμε να φοβηθούμε κανέναν και τίποτα. Και όσο θα έχουμε Φάρο και Δείκτη Πορείας το παράδειγμα των Αγωνιστών του ’40, θα αποδεικνύουμε πως είμαστε γνήσιοι απόγονοι εκείνων, αυθεντικοί 
συνεχιστές του έργου τους» .      

Η γιορτή εμπλουτίσθηκε με απαγγελίες κειμένων και ποιημάτων από τους μαθητές σε συνδυασμό με προβολή σχετικών Βίντεο από τον Ελληνοϊταλικό πόλεμο, ενώ η χορωδία του Σχολείου απέδωσε άριστα επίκαιρους ύμνους και εθνικά τραγούδια. 

Ξεχωριστή χροιά στη γιορτή έδωσε η προσωπική μαρτυρία του κ. Παναγιώτη Αλεξόπουλου, τ. Διευθυντού των Φυλακών Αγίου Στεφάνου Πατρών, ο οποίος με μοναδικό τρόπο και απίστευτη γλαφυρότητα, αφηγήθηκε αναμνήσεις και γεγονότα από τον βομβαρδισμό των Πατρών την 28^η Οκτωβρίου 1940.

Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με την απονομή Αριστείων και Βραβείων Προόδου των μαθητών της περασμένης σχολικής χρονιάς, καθώς επίσης και με την παράδοση της σημαίας του Σχολείου στον αριστεύσαντα μαθητή της Γ΄ τάξης  Αναστάσιο Αθανασόπουλο.

Τέλος τη γιορτή έκλεισε ο Διευθυντής του Σχολείου κ. Ιωάννης Κόττορος.    

ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΟΥ ΕΚΚΛ. ΛΥΚΕΙΟΥ ΣΤΟΝ ΕΟΡΤΑΣΜΟ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΚΑΡΑΣ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΑΝΔΡΕΟΥ ΚΑΙ ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΩΝ ΣΤΟ ΛΥΚΕΙΟ

     

    Με τη δέουσα λαμπρότητα και εκκλησιαστική μεγαλοπρέπεια εορτάστηκε η πεντηκοστή επέτειος της επανακομιδής της Αγίας Κάρας του Αποστόλου Ανδρέου το Σάββατο 27 και Κυριακή 28 Σεπτεμβρίου 2014.

    Το απόγευμα της Κυριακής πραγματοποιήθηκε η καθιερωμένη λιτάνευση της Κάρας του Αγίου, ξεκινώντας η λιτανευτική πομπή από τον Ναό του Αγίου Ανδρέου προς την Ιχθυόσκαλα, όπου εψάλη αγιασμός για την έναρξη της νέας αλιευτικής περιόδου και από εκεί διά θαλάσσης στον μόλο του Αγίου Νικολάου.

    Στην πλατεία τριών Συμμάχων τελέσθηκε δοξολογίακαι στη συνέχεια η λιτανευτική πομπή μέσω της οδού Αγίου Ανδρέου κατέληξε πάλι στον ναό του Αγίου Ανδρέου.

Σε ολόκληρη τη λιτανεία έδωσε δυναμικό παρόν αντιπροσωπεία Ιεροσπουδαστών του Γενικού Εκκλησιαστικού Λυκείου Πατρών, συνοδευόμενοι από τον Θεολόγο καθηγητή κ. Κώσταλο Νικόλαο. Οι μαθητές εξέφρασαν την απέραντη ικανοποίησή τους, για την τιμή και την ευλογία που είχαν, να περιστοιχίζουν σε ολόκληρη την λιτανεία την Αγία Κάρα,  τον πολύτιμο αυτό θησαυρό των Πατρών.

    Την επομένη ημέρα, Δευτέρα 29 Σεπτεμβρίου, επισκέφτηκαν το σχολείο μας οι Σεβασμιώτατοι Μητροπολίτες Ζιχνών και Νευροκοπίου κ.κ. Ιερόθεος και Πρεβέζης κ.κ. Χρυσόστομος, συνοδευόμενοι από τον σεπτό μας ποιμενάρχη, Μητροπολίτη Πατρών κ.κ. Χρυσόστομο. 

      Ο Διευθυντής του σχολείου μας κ. Ι. Κόττορος και το διδακτικό προσωπικό, καλωσόρισαν  τους Σεβασμιώτατους Αρχιερείς οι οποίοι μίλησαν με πολλή αγάπη στους Ιεροσπουδαστές και κατόπιν ξεναγήθηκαν στους χώρους του Σχολείου και της Εκκλησιαστικής Εστίας. 

     Οι Αρχιερείς συνομίλησαν αρκετή ώρα με τους μαθητές, δίνοντάς τους συμβουλές και πνευματικές νουθεσίες. Δεν παρέλειψαν μάλιστα να εκφράσουν  το θαυμασμό τους για το Σχολείο, το υπερσύγχρονο αυτό «κόσμημα», το οποίο υλοποίησε η απεριόριστη αγάπη και το πατρικό ενδιαφέρον του Σεπτού Ποιμενάρχου της Εκκλησίας των Πατρών, κ.κ. Χρυσοστόμου.

Στη Βιβλιοθήκη του Σχολείου

.

ΑΓΙΑΣΜΟΣ ΣΤΟ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΠΑΤΡΩΝ (15-9-2014)

Ἁγιασμός στό Ἐκκλησιαστικό Λύκειο Πατρῶν

Τήν Δευτέρα, 15^η Σεπτεμβρίου 2014, μέ τήν ἔναρξη τῆς νέας σχολικῆς χρονιᾶς ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν κ.κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ  ἐτέλεσε τόν ἁγιασμό στό Ἐκκλησιαστικό Λύκειο Πατρῶν, παρουσίᾳ τῶν Ἐκπροσώπων τῶν Τοπικῶν, Πολιτικῶν καί Ἐκπαιδευτικῶν Ἀρχῶν. Παρόντες ήσαν κ. γεώργιος Αγγελόπουλος, Αντιπεριφερειάρχης, κ. Αντώνιος Χαροκόπος, αντιπεριφερειάρχης, η κ. Ευγενία πιερή, Δ/ντρια Δ/θμιας Εκπαίδευσης Αχαΐας, η κ. Σοφία Χριστοπούλου, υπεύθυνη Εκπαίδευσης Περιφέρεις Δυτ. Ελλάδος, ο Σχολικός Σύμβουλος κ. Δημήτριος Δημακόπουλος κ.λ.π. 

Ὁ Σεβασμιώτατος στήν ὁμιλία του εὐχαρίστησε τόν Διευθυντή τοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ Λυκείου κ. Ἰωάννη Κόττορο καί τό Διδακτικό, Διοικητικό καί λοιπό  προσωπικό τοῦ Σχολείου, ὡς καί τόν Διευθυντή τῆς Ἐκκλησιαστικῆς Ἑστίας, Πανοσιολογιώτατο Ἀρχιμ. π. Γερβάσιο Παρακεντέ καί τό προσωπικό τῆς Ἐστίας γιά τήν μεγάλη τους προσφορά στή λειτουργία τοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ Λυκείου Πατρῶν.

Ἀπευθυνόμενος πρός τά παιδιά, τούς μίλησε μέ πολλή ἀγάπη γιά τό πῶς πρέπει νά πορεύωνται στήν μαθητική τους ζωή καί γενικώτερα στή ζωή τους καί ἀνεφέρθη στή σημασία τῆς πίστεως στό Θεό, τῆς συμμετοχῆς τους στήν λειτουργική ζωή τῆς Ἐκκλησίας, τοῦ σεβασμοῦ, τῆς ἐπιμέλειας, τῆς μελέτης καί τῆς προσήλωσης στίς Ἑλληνορθόδοξες Αρχές καί Παραδόσεις μας.

Καλωσόρισε τούς μαθητάς τῆς πρώτης τάξεως καί ἐπήνεσε ὅλα τά παιδιά γιά τήν ὡριμότητα πού ἐπιδεικνύουν, τόσο κατά τίς ὧρες τῆς φοίτησής τους στό Σχολεῖο, ὅσο καί ἐκτός αὐτοῦ.

τόνισε δέ ἰδιαιτέρως τό γεγονός ὅτι ἀπό τότε πού ἐγκαινιάσθη τό Σχολεῖο μέχρι σήμερα, τέσσερα χρόνια τώρα, δέν ὑπάρχει οὔτε μία γρατσουνιά, οὔτε μία γραμμή στούς τοίχους.

Τέλος, εὐχαρίστησε τούς γονεῖς τῶν παιδιῶν πού τά προέτρεψαν νά ἐγγραφοῦν στό Ἐκκλησιαστικό Λύκειο καί εὐχήθηκε σέ ὅλους καλή σχολική χρονιά.

Ἐν συνεχείᾳ, μίλησε ὁ Διευθυντής τοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ Λυκείου Πατρῶν, κ. Ἰωάννης Κόττορος, ὁ ὁποῖος μέ γλαφυρότητα καί ἐγκαρδιότητα μίλησε γιά τόν ρόλο τοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ Λυκείου Πατρῶν, γιά τήν θερμή καί ὁλόψυχη προσπάθεια πού καταβάλλεται ἀπό τό διδακτικό προσωπικό του Σχολείου γιά τήν μόρφωση τῶν παιδιῶν, γιά τήν συνεργασία μέ τόν Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Πατρῶν κ.κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ καί τήν Ἱερά Μητρόπολη, γιά τίς δυσκολίες πού ἀντιμετωπίζομε σήμερα ὡς κοινωνία ἕνεκα τῆς πολυεπίπεδης κρίσεως καί γιά τίς προσπάθειες πού πρέπει νά καταβάλλωμε ὅλοι μας γιά τήν πρόοδο τῶν παιδιῶν μας.

Ὁ κ. Διευθυντής μίλησε μέ θερμά λόγια γιά ὅλα τά παιδιά καί ὑποδέχθηκε μέ ἀγάπη τούς νέους μαθητάς τοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ Λυκείου.

Χαιρετισμούς ἀπηύθυναν ἐπίσης οἱ Ἐκπρόσωποι τῶν Τοπικῶν, Πολιτικῶν καί Ἐκπαιδευτικῶν Ἀρχῶν.

Τέλος στό ἑστιατόριο τῆς Ἐκκλησιαστικῆς Ἑστίας παρετέθη μικρά δεξίωσις στην οποία τιμήθηκαν οι τρεις πρώτοι μαθητές που δανείσθηκαν και διάβασαν τα περισσότερα βιβλία της πλούσιας Βιβλιοθήκης του Σχολείου.

ΕΟΡΤΗ ΑΓΙΑΣ ΕΥΦΡΟΣΥΝΗΣ

«Θαυμαστός ὁ Θεός ἐν τοῖς ἁγίοις αὐτοῦ
Την 25η Σεπτεμβρίου η Εκκλησία μας γιορτάζει την μνήμη της Οσίας μητρός ημών Ευφροσύνης και του πατρός αυτής Παφνουτίου. 

    Την ημέρα αυτή πανηγυρίζει και το εκκλησάκι που βρίσκεται στην περιοχή Κυδωνιές Χαλανδρίτσας του Δήμου Ερυμάνθου. 

    Το εκκλησάκι ανήγειρε ιδίοις εξόδοις ο πολύ ευλαβής και μακαριστός πλέον Κωνσταντίνος Στάμος το 1994, στη μνήμη της συζύγου του Ευφροσύνης. 

        Μέσα σε κατανυκτική ατμόσφαιρα τελέσθηκε η Θεία Λειτουργία στην οποία προέστη ο Αρχιερατικός Επίτροπος φαρρών Πρωτοπρεσβ. Δημήτριος Παπαγεωργίου και συμμετείχαν οι ιερείς, π. Μιλτιάδης Σχοινάς, εφημέριος της ενορίας Κοιμήσεως Θεοτόκου Κυδωνιών, ο Πρεσβ. π. Χρήστος Σιαμαντάς και ο Πρεσβ. π. Νικόλαος Βγενόπουλος. 

      Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας λετέσθηκε κτητορικό μνημόσυνο υπέρ αναπαύσεως των ψυχών των κεκοιμημένων δούλων του Θεού Κωνσταντίνου και Ευφροσύνης. 

    Ο Αρχιερατικός Επίτροπος π. Δημήτριος μίλησε επικαίρως αναφερόμενος στο βίο και την πολιτεία της εορταζομένης αγίας καθώς επίσης και στα μηνύματα που αντλούμε άπό τις εορτές των αγίων της Εκκλησίας μας. 

    Μετά το πέρας της θείας Λειτουργίας, στην παρακείμενη του Ι.Ναού αίθουσα προσφέρθηκε καφές και γλυκίσματα σε όλους τους συμμετέχοντας στην εορτή.   

           

Ο βίος της Αγίας Ευφροσύνης
Η Αγία Ευφροσύνη γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια τον 5^ο αιώνα μ. Χ.  και ήταν μοναχοκόρη και πολύ πλούσια. Ο υλικός πλούτος δεν την ενδιέφερε. Επιποθούσε τα υψηλά. Ήταν φιλάνθρωπος και ελεήμων. Οι γονείς της ήσαν άνθρωποι του Θεού και προσπάθησαν να μεταδώσουν στην κόρη τους την αγάπη για το θεό και τους ανθρώπους.

Σε μικρή ηλικία δώδεκα ετών έμεινε ορφανή από μητέρα και ο πατέρας της έδειξε μεγαλύτερο ζήλο και επιμέλεια στην ανατροφή της. Όταν έγινε δεκαοκτώ ετών θέλησε να την παντρέψει με έναν νέο υψηλής κοινωνικής τάξης, όπως της άξιζε. Η Ευφροσύνη όμως είχε εκλέξει τον δρόμο της αφιερώσεως στο Χριστό και η απόφασή της ήταν σταθερή και αμετάκλητη. Γι’ αυτό κάποια ημέρα, αφού μοίρασε τα υπάρχοντά της στους πτωχούς έφυγε κρυφά, και για να μην την ανακαλύψει ο πατέρας της και την υποχρεώσει να επιστρέψει στον κόσμο και να παντρευτεί παρά την θέλησή της, μεταμφιέστηκε και εγκαταβίωσε σε ανδρικό μοναστήρι με το όνομα Σμάραγδος. Έζησε στο ανδρικό μοναστήρι τριανταοκτώ ολόκληρα χρόνια χωρίς κανείς να καταλάβει τίποτε.

Στην άσκηση και την αρετή ξεπέρασε κατά πολύ όλους τους μοναχούς με αποτέλεσμα όλοι να θαυμάζουν τον θεάρεστο τρόπο ζωής του Σμάραγδου και αρκετοί να αγωνίζονται να τον μιμηθούν. Ο άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης θαυμάζοντας την αγγελομίμητη ζωή της, γράφει: «Ηδυνήθη να αστράψη μεταξύ των ανδρών με τας αρετάς, καθώς και ο πολύτιμος λίθος σμάραγδος αστράπτει ανάμεσα εις τούς άλλους λίθους. Όντως σμάραγδος εφάνη η μακαρία αύτη Ευφροσύνη...».

Οι γονείς πολλές φορές, ίσως από υπερβολική αγάπη, που σίγουρα δεν είναι τελείως απαλλαγμένοι από την φιλαυτία, επιμένουν να επιβάλουν στα παιδιά τους τις δικές τους απόψεις και αποφάσεις, τις οποίες λαμβάνουν εκείνοι για λογαριασμό των παιδιών τους. Η δικαιολογημένη αντίδραση των παιδιών, κάποιες φορές μάλιστα δυναμική και με στοιχεία υπερβολής, δημιουργεί οικογενειακές συγκρούσεις με κοινωνικές προεκτάσεις. Η αληθινή αγάπη είναι συνδεδεμένη με την γνήσια ελευθερία. Η αγία Ευφροσύνη δεν έπαψε να αγαπά αληθινά τον πατέρα της και να προσεύχεται γι’ αυτόν. Όταν κατάλαβε ότι πλησιάζει το τέλος της επίγειας ζωής της ζήτησε να τον συναντήσει. Στο μεταξύ είχε γίνει και αυτός μοναχός στο ίδιο μοναστήρι χωρίς να του περνά ποτέ από το μυαλό ότι θα συναντούσε εκεί την κόρη του. Κατά την συνάντηση αυτή μαθεύτηκε το μυστικό της και το πραγματικό της όνομα. Εδώ αξίζει να σημειωθεί ότι ο Παφνούτιος, ο πατέρας της, είναι και αυτός άγιος και ότι πατέρας και κόρη γιορτάζουν την ίδια ημέρα.

Μέσα στο ανδρικό Μοναστήρι έκανε πολύ μεγάλο αγώνα για να ζήσει την κατά Χριστό ζωή. Έπρεπε συνεχώς να προσποιείται, αλλά και να καταβάλει μεγάλους κόπους, ώστε να μην υστερήσει στην άσκηση και τις πνευματικές επιδόσεις από τούς άλλους μοναχούς. Πραγματικά, όπως αναφέρει ο ιερός υμνογράφος, απέρριψε το χαύνον του θήλεος και απέκτησε ανδρικό, δηλαδή ανδρείο, φρόνημα. Έτσι μπόρεσε να ξεπεράσει τις δυσκολίες, να νικήσει τούς ποικίλους πειρασμούς και να ζήση «με την άφθαρτον αγνείαν και σωφροσύνην, την οποίαν κατακτούν φθαρτοί άνθρωποι διά καμάτων και ιδρώτων» (Άγιος Ιωάννης ο Σιναΐτης).

Η αγία Ευφροσύνη μάς υπενθυμίζει, μεταξύ των άλλων, και το γεγονός ότι εάν κάποιος επιθυμεί και θέλει πραγματικά να ζήση κατά Χριστόν, δεν υπάρχει τίποτα στον κόσμο που να μπορεί να τον αποτρέψει. Σίγουρα, θα συναντήσει πειρασμούς και δυσκολίες, θα έλθει, ίσως, αντιμέτωπος με πρόσωπα και καταστάσεις, εάν όμως αγαπά αληθινά την πνευματική ζωή, θα κάνη υπομονή και θα φθάσει στον σκοπό του, διότι η αγάπη μηχανεύεται πολλούς τρόπους για να εκφραστεί.

Από το κτητορικό μνημόσυνο

Η ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΓΕΝΕΣΙΟΥ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΣΤΟ ΤΡΟΥΣΑΚΙ ΑΧΑΪΑΣ

     Με ιδιαίτερη λαμπρότητα γιορτάσθηκε η εορτή  του γενεθλίου της Θεοτόκου (Παντανάσσης) στο Τρουσάκι της Αρχιερατικής Περιφρείας Φαρρών του Δήμου Ερυμάνθου.

      Το Τρουσάκι είναι συνοικισμός αποτελούμενος από 5 σπίτια και ανήκει στην κοινότητα του Ελληνικού Αχαΐας, εκκλησιαστικά δε στην ενορία του Σταροχωρίου.

       Ο ναός του συνοικισμού είναι αφιερωμένος στο Γενέσιο της Θεοτόκου και κάθε χρόνο στις 8 Σεπτεμβρίου που πανηγυρίζει και πλήθος κόσμου συγκεντρώνεται για την γιορτή αυτή από τα γύρω χωριά, αλλά και από την Πάτρα, ιδιαίτερα δε όσοι έχουν την καταγωγή τους από το συνοικισμό αυτό φέρνοντας μάλιστα και πολλές αρτοκλασλίες. 

       Στη θεία Λειτουργία που τέλεσθηκε με κατάνυξη και λαμπρότητα, ηλεκτρικό και μικρόφωνα δεν υπήρχαν, έλαβαν δε μέρος ο εφημέριος του Σταροχωρίου π. Γρηγόριος Λουμπαρδέας και ο Αρχιερατικός Επίτροπος Φαρρών π. Δημήτριος Παπαγεωργίου.

      Τον θείο λόγο κήρυξε ο Πρωτοπρεσβ. π. Δημήτριος Παπαγεωργίου, ο οποίος ανεφέρθη στο ιστορικό γεγονός της εορτής και στην καθιέρωσή της από την Εκκλησία μας, αλλά και στις αρετές τις οποίες είχαν οι προπάτορες του Κυρίου μας και γονείς της Παναγίας μας Ιωακείμ και Άννα.

Βασικές αρετές τους ήσαν:

1)              Η μεγάλη και βαθιά τους πίστη στο Θεό.

2)             Η υπομονή την οποία είχαν και ποτέ τους δεν γόγγυσαν και δεν διαμαρτυρήθηκαν στο θεό για τις δοκιμασίες της ζωής τους.

3)             Η ελπίδα με την οποία ήσαν οπλισμένοι ότι ο θεός ακούει τις προσευχές τους και κάποτε,  όταν πρέπει θα απαντήσει.

Μετά το τέλος της θείας Λειτουργίας, οι λιγοστοί κάτοικοι κάλεσαν όλους τους παρευρισκομένους να περάσουν από τα σπίτια τους για κέρασμα, το οποίο περιλάμβανε καφέ, γλυκό και φαγητό.

      Ευτυχώς οι κάτοικοι στο τρουκάκι, αλλά και στ άλλα χωριά μας το ίδιο συμβαίνει, κρατούν τις παραδόσεις, είναι πολύ πρόσχαροι και πολύ φιλόξενοι. Θεωρούν ιδιαίτερη ευλογία να «ανοίγουν» τα σπίτια τους και να φιλοξενούν ολους αδιακρίτως.     

  

 

Η ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΜΑΝΔΗΛΙΟΥ 16-8-2014

Λίγο πιο πάνω από τη Χαλανδρίτσα του τ. Δήμου Φαρρών και τωρινή έδρα του Δήμου Ερυμάνθου, στην περιοχή Σάπια Βρύση και στο δρόμο προς Ρακίτα, πριν από 12 χρόνια, μια ευλαβής γυναίκα, η Βασιλική Σκόνδρα, που έχει κτήματα εκεί, αποφάσισε να κτίσει ένα μικρό ξωκκλήσι αφιερωμένο στο ΑΓΙΟ ΜΑΝΛΗΛΙΟ. 

     Το 2002 έγιναν τα θυρανοίξια και από τότε και μετά λειτουργείται συνεχώς την 16η  Αυγούστου, ημέρα  κατά την οποία η Εκκλησία μας τελεί την ανάμνηση της μεταφοράς της αχειροποιήτου εικόνος του Σωτήρος Χριστού από την Έδεσσα της Συρίας στην Κωνσταντινούπολη.

      Ενώ το ξωκκλήσι δεν βρίσκεται κοντά σε κάποιο χωριό, είναι απομεμονωμένο και σε υψόμετρο 1.000 περίπου μέτρων, εν τούτοις κάθε χρόνο, συγγενείς της οικογένειας των κτιτόρων, άνθρωποι που παραθερίζουν εκεί κοντά, κάτοικοι της Χαλανδρίτσας, αλλά και εκ Πατρών, έρχονται να εκκλησιασθούν και να ζητήσουν  την βοήθεια της αχειροτεύκτου εικόνος του Κυρίου μας.

        Η ιστορία της αχειροποιήτου εικόνος του κυρίου μας, όπως την παρουσιάζει ο Ρώσος Θεολόγος και αγιογράφος Λεωνίδας Ουσπέσκυ έχει ως εξής: 

   

     "Ἡ διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας, σύμφωνα μὲ τὴν ὁποία οἱ εἰκόνες ἀποτελοῦν ἕνα ἀδιάσπαστο στοιχεῖο τοῦ Χριστιανικοῦ Εὐαγγελίου ἀμέσως μὲ τὴν ἔναρξή του, ἐκφράζεται ἐπίσης στὴν παράδοση, ἡ ὁποία βεβαιώνει ὅτι ἡ πρώτη εἰκόνα τοῦ Χριστοῦ ἐμφανίσθηκε κατὰ τὴ διάρκεια τῆς ζωῆς του στὴ γῆ. Στὴ Δύση, αὐτὴ ἡ εἰκόνα ἐκαλεῖτο «τὸ Ἅγιο Μανδήλιο». Στὴν Ἀνατολὴ καλεῖται «Ἀχειροποίητος», ἡ εἰκόνα ποὺ δὲν ἔγινε ἀπὸ χέρι ἄνθρωπου. Σύμφωνα μὲ αὐτὴν τὴν παράδοση, ὁ ἴδιος ὁ Χριστὸς ἔστειλε τὴν εἰκόνα Του στὸν Ἄβγαρο τὸν Ε' Ukhama, πρίγκηπα τῆς Ὀσροηνῆς, μιᾶς μικρῆς χώρας ἀνάμεσα στὸν Τίγρη καὶ τὸν Εὐφράτη, ποὺ βρισκόταν τὴν ἐποχὴ ἐκείνη ἀνάμεσα στὴ Ρωμαϊκὴ καὶ τὴν Παρθικὴ αὐτοκρατορία. Πρωτεύουσά της ἦταν ἡ πόλη Ἐδεσσα, ἡ σημερινὴ Orfu ἤ Rogais. Πρέπει νὰ ἀναφερθεῖ ὅτι τὸ χρονικό της πόλης αὐτῆς ἀναφέρει τὴν ὕπαρξη Χριστιανικοῦ ναοῦ ὁ ὁποῖος ἐθεωρεῖτο ἀρχαῖος τὸ ἔτος 201 ὅταν καταστράφηκε ἀπὸ πλημμύρα. Τὸ βασίλειο τῆς Ἔδεσσας ἦταν ἡ πρώτη πολιτεία στὸν κόσμο ποὺ ἔγινε Χριστιανικὴ πολιτεία (μεταξὺ 170 καὶ 214, ὑπὸ τὴν ἡγεμονία τοῦ Ἀβγάρου τοῦ Θ').

Η παράδοση του αγίου Μανδηλίου στον Αύγαρο

      Ἡ ἱστορία τῆς πρώτης εἰκόνας τοῦ Χριστοῦ, ἐπιβεβαιοῦται, πρῶτ’ ἀπ’ ὅλα, ἀπὸ τὰ κείμενα τῆς λειτουργικῆς ἀκολουθίας πρὸς τιμὴ τοῦ Ἁγίου Μανδηλίου (16 Αὐγούστου).

Μιὰ πιὸ λεπτομερὴς διήγηση τῆς ἱστορίας ὑπάρχει στὸ Μηναῖο τοῦ Αὐγούστου. Μπορεῖ νὰ συνοψισθεῖ ὡς ἀκολούθως:— Ὁ βασιλιὰς τῆς Ἔδεσσας, Ἄβγαρος, ἦταν λεπρός. Ἄκουσε γιὰ τὰ θαύματα τοῦ Χριστοῦ καὶ ἔστειλε πρὸς Αὐτὸν τὸν ἀρχειοφύλακά του, Ἀνανία, μὲ ἐπιστολὲς στὶς ὁποῖες παρακαλοῦσε τὸ Χριστὸ νὰ πάει στὴν Ἔδεσσα νὰ τὸν θεραπεύσει. Ὁ Ἀνανίας ἦταν ζωγράφος, γι’ αὐτὸ ὁ Ἄβγαρος τὸν ἐπιφόρτισε νὰ φτιάξει τὸ πορτραῖτο τοῦ Σωτήρα σὲ περίπτωση ποὺ ὁ Χριστὸς ἀρνεῖτο νὰ πάει. Ὁ Ἀνανίας βρῆκε τὸ Χριστὸ περιστοιχισμένο ἀπὸ ἕνα μεγάλο πλῆθος καὶ δὲν μποροῦσε νὰ τὸν πλησιάσει. Γι’ αὐτὸ ἀνέβηκε σ’ ἕνα βράχο ἀπὸ ὅπου μποροῦσε νὰ τὸν βλέπει καλύτερα. Προσπάθησε νὰ φτιάξει ἕνα πορτραῖτο τοῦ Σωτήρα, ἀλλὰ δὲν μποροῦσε «ἐξ αἰτίας τῆς ἀπερίγραπτης δόξας τοῦ προσώπου Του, τὸ ὁποῖο ἄλλαζε διὰ τῆς χάριτος». Βλέποντας ὅτι ὁ Ἀνανίας ἤθελε νὰ φτιάξει τὸ πορτραῖτο Του, ὁ Χριστὸς ζήτησε νερό, νίφτηκε, σκούπισε τὸ πρόσωπο Τοῦ σ’ ἕνα κομμάτι λινὸ ὕφασμα, καὶ τὰ χαρακτηριστικά του ἔμειναν ἀποτυπωμένα σ’ αὐτὸ τὸ λινὸ ὕφασμα. Εἶναι γι’ αὐτὸ ποὺ ἡ εἰκόνα αὐτὴ εἶναι ἐπίσης γνωστὴ μὲ τὸ ὄνομα Μανδήλιον. ( Ἡ Ἑλληνικὴ λέξη μανδήλιον προέρχεται ἀπὸ τὴ σημιτικὴ λέξη mindil). Ὁ Χριστὸς τὸ ἔδωσε στὸν Ἀνανία, καὶ τοῦ εἶπε νὰ τὸ πάρει, μὲ μία ἐπιστολή, στὸ πρόσωπο ποὺ τὸν εἶχε στείλει. Στὴν ἐπιστολή, ὁ Χριστὸς ἀρνεῖτο νὰ πάει ὁ ἴδιος στὴν Ἔδεσσα, ἐπειδὴ εἶχε μιὰ ἀποστολὴ νὰ ἐκπληρώσει. Ὑπόσχετο στὸν Ἄβγαρο ὅτι, ὅταν θὰ ἐκπληρώνετο αὐτὴ ἡ ἀποστολή, θὰ ἔστελλε ἕνα ἀπὸ τοὺς μαθητές Του πρὸς αὐτόν.

     Ὅταν ὁ Ἄβγαρος πῆρε τὸ πορτραῖτο, θεραπεύθηκε ἀπὸ τὴν ἀρρώστια του, ἀλλὰ ἔμειναν στὸ πρόσωπό του ἀρκετὰ σημάδια. Μετὰ τὴν Ἀνάληψη, ὁ ἀπόστολος Ἅγιος Θαδδαῖος, ἕνας ἀπὸ τοὺς ἑβδομήκοντα, πῆγε στὴν Ἔδεσσα καὶ θεράπευσε τὸ βασιληὰ πλήρως προσηλυτίζοντάς τον στὸ Χριστιανισμό. Πάνω στὸ θαυματουργὸ πορτραῖτο τοῦ Χριστοῦ, ὁ Ἄβγαρος ἔγραψε αὐτὰ τὰ λόγια: «Ὢ Χριστὲ Θεέ, αὐτὸς ποὺ ἐλπίζει σὲ Σένα δὲν θὰ πεθάνει.» Ἀφαίρεσε ἕνα εἴδωλο ἀπὸ τὸ κοίλωμά του πάνω ἀπὸ μία πύλη τῆς πόλης καὶ τὸ ἀντικατέστησε μὲ τὴν ἁγία εἰκόνα. Ὁ Ἄβγαρος ἔκανε πολλὰ γιὰ τὴ διάδοση τοῦ Χριστιανισμοῦ στοὺς ὑπηκόους του. Ἀλλὰ ὁ δισέγγονός του ἐπέστρεψε στὴν εἰδωλολατρεία καὶ ἤθελε νὰ καταστρέψει τὴν εἰκόνα τοῦ Ἁγίου Μανδηλίου. Γι’ αὐτὸ ὁ ἐπίσκοπος τῆς πόλης τὴν ἐντείχισε στὸ κοίλωμα ἀφοῦ προηγουμένως τοποθέτησε μία ἀναμμένη κανδήλα μπροστά της. Ἔτσι ἡ εἰκόνα διασώθηκε.

Πρὶν τὸν πέμπτο αἰώνα, οἱ ἀρχαῖοι συγγραφεῖς δὲν κάμνουν καμιὰ ἀναφορὰ στὴν εἰκόνα τοῦ ἁγίου Μανδηλίου. Ἡ πρώτη φορὰ ποὺ γίνεται ἀναφορὰ σ’ αὐτὸ εἶναι στὸν πέμπτο αἰώνα, σ’ ἕνα κείμενο γνωστὸ σὰν «Τὸ Δόγμα τοῦ Addai». Ὁ Addai ἦτο ἐπίσκοπος τῆς Ἔδεσσας (†541) πού, στὸ ἔργο του (ἐὰν αὐτὸ τὸ ἔργο εἶναι αὐθεντικό), ἀναμφίβολα χρησιμοποίησε εἴτε κάποια τοπικὴ παράδοση εἴτε κείμενα τὰ ὁποῖα ἐμεῖς δὲν γνωρίζουμε.

Το εξωκκλήσι του Αγίου Μανδηλίου

       Ὁ πιὸ παλαιὸς ἀδιαμφισβήτητος συγγραφέας ποὺ ἀναφέρει τὴν εἰκόνα ποὺ στάληκε στὸν Ἄβγαρο εἶναι ὁ Εὐάγριος (ἕκτος αἰώνας)· στὸ ἔργο του « Ἐκκλησιαστικὴ Ἱστορία» (1) ὀνομάζει τὸ πορτραῖτο «ἡ εἰκόνα ποὺ κατασκευάσθηκε ἀπὸ τὸ Θεὸ» «Θεότευχτος εἰκών». Ἐν πάσει περιπτώσει, ἡ ἴδια ἡ εἰκόνα ἐπανεμφανίσθηκε τὸ 544 ἡ 545, Ὅταν ὁ Πέρσης βασιληᾶς Χοσρόης πολιόρκησε τὴν Ἔδεσσα. Ὁ ἐπίσκοπος Εὐλάλιος δι’ ὁράματος ἀνακάλυψε τὸ μέρος τοῦ κοιλώματος ὅπου εἶχε κρυβεῖ ἡ εἰκόνα. Τὴν ἀπεκάλυψε καὶ εἶδε τὴν κανδήλα νὰ καίει ἀκόμη μπροστά της. Μὲ τὴ χάρη τῆς εἰκόνας, ἡ πόλη σώθηκε. Ἡ εἰκόνα ὄχι μόνο ἦταν ἀνέπαφη, ἀλλὰ εἶχε ἐπίσης ἐκτυπωθεῖ στὴν ἐσωτερικὴ πλευρὰ τῆς πλάκας ποὺ τὴν ἀπέκρυβε.

      Σὲ ἀνάμνηση αὐτοῦ τοῦ γεγονότος, ἐμφανίσθησαν δύο διαφορετικὲς εἰκόνες τοῦ Ἁγίου Μανδηλίου μιὰ ὅπου τὸ πρόσωπο τοῦ Σωτήρα παριστάνεται σ’ ἕνα κομμάτι λινοῦ ὑφάσματος, καὶ μία ἄλλη ὅπου τὸ Ἅγιο Πρόσωπο παριστάνεται σὰν νὰ ἦταν ἀποτυπωμένο πάνω σὲ κεραμίδι, κεράμιον. Ἡ ἀρχικὴ εἰκόνα, δηλ. τὸ λινὸ ὕφασμα πάνω στὸ ὁποῖο τὸ πρόσωπο τοῦ Κυρίου ἀποτυπώθηκε, διατηρήθηκε στὴν Ἔδεσσα γιὰ πολὺ καιρὸ σὰν ὁ πιὸ πολύτιμος θησαυρὸς τῆς πόλης. Τὸ 630 οἱ Ἄραβες κατέλαβαν τὴν Ἔδεσσα ἀλλὰ δὲν ἀπαγόρευσαν τὴν προσκύνηση τοῦ Ἁγίου Μανδηλίου, τὸ ὁποῖο ἦτο πολὺ γνωστὸ στὴ Δύση καὶ πρὸς τιμὴ τοῦ ὁποίου, τὸν ὄγδοο αἰώνα, οἱ Χριστιανοὶ σὲ πολλὲς χῶρες καθιέρωσαν ἑορτή, ἀκολουθώντας τὸ παράδειγμα τῆς Ἐκκλησίας, τῆς Ἐδεσσας. Κατὰ τὴν περίοδο τῆς εἰκονομαχίας, ὁ Ἅγ. Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνὸς ἀναφέρει τὴ θαυματουργὸ εἰκόνα, καὶ τὸ 787 οἱ Πατέρες τῆς Ἑβδόμης Οἰκουμενικῆς Συνόδου ἀναφέρονται σ’ αὐτὴν πολλὲς φορές. Ὁ Λέων, ἀναγνώστης στὸν καθεδρικό τῆς Ἁγίας Σοφίας στὴν Κωνσταντινούπολη, ποὺ ἦταν παρὼν στὴν Ἕβδομη Οἰκουμενικὴ Σύνοδο, διηγεῖται πὼς ὁ ἴδιος προσκύνησε τὸ Ἅγιο Μανδήλιο κατὰ τὴν παραμονή του στὴν Ἐδεσσα.

      Τὸ 944 οἱ Βυζαντινοὶ αὐτοκράτορες Κωνσταντῖνος Πορφυρογένητος καὶ Ρωμανὸς ὁ Α' ἀγόρασαν τὴν ἁγία εἰκόνα ἀπὸ τὴν Ἔδεσσα ἀντὶ 200 Σαρακηνῶν αἰχμαλώτων καὶ 12.000 ἀργυρῶν δηναρίων καὶ μὲ τὴν ὑπόσχεση ὅτι τὰ αὐτοκρατορικὰ στρατεύματα οὐδέποτε θὰ ἐνοχλοῦσαν τὴν Ἔδεσσα καὶ τὶς γύρω περιοχές. Ἀκολούθησε λαϊκὴ ἐξέγερση. Ἐν τούτοις τὸ Ἅγιο Μανδήλιο μεταφέρθηκε μὲ πομπὴ στὴν Κωνσταντινούπολη καὶ τοποθετήθηκε στὴν ἐκκλησία τῆς Παρθένου τοῦ Φάρου. Ὁ αὐτοκράτορας Κωνσταντῖνος Πορφυρογένητος τὴν ἐξύμνησε σὲ κήρυγμά του σὰν τὴν προστάτιδα τῆς αὐτοκρατορίας. Ἡ λειτουργία τῆς ἑορτῆς ποὺ πανηγυρίζουμε στὶς 16 Αὐγούστου, δηλ. τῆς μεταφορᾶς τοῦ Ἁγίου Μανδηλίου στὴν Κωνσταντινούπολη, πιθανὸ νὰ χρονολογεῖται, τουλάχιστο ἐν μέρει, ἀπὸ τὴν ἐποχὴ ἐκείνη.

     Γιὰ τὴν εἰκόνα ποὺ ἀποτυπώθηκε στὸ κεραμίδι, ξέρουμε μόνο ὅτι βρέθηκε στὴν Ἱεράπολη (Mabbug) στὴ Συρία. Ὁ Αὐτοκράτορας Νικηφόρος Φωκᾶς (963-969), ἀκολουθώντας τὸ παράδειγμα τοῦ Ρωμανου τοῦ Α', κατὰ τὴν ἐκστρατεία τῶν στρατευμάτων του στὴ Συρία (τὸ 965 ἡ τὸ 968) μετάφερε τὴν εἰκόνα αὐτὴ στὴν Κωνσταντινούπολη. Μετὰ τὴ λεηλασία τῆς Κωνσταντινούπολης ἀπὸ τοὺς Σταυροφόρους τὸ 1204, τὰ ἴχνη τῶν δύο εἰκόνων χάνονται. Εἰκάζεται ὅτι οἱ Σταυροφόροι μετάφεραν τὸ Ἅγιο Μανδήλιο στὴ Δυτικὴ Εὐρώπη, μερικοὶ λένε στὸ Παρίσι, ἄλλοι στὴ Ρώμη. Τίποτε τὸ συγκεκριμένο δὲν εἶναι γνωστό.

      Ἡ εἰκόνα τοῦ Ἁγίου Μανδηλίου, βεβαίως, ἀντιγράφτηκε πολλὲς φορές. Μερικοὶ αὐτόπτες μιλοῦν γιὰ ἕνα ἀντίγραφο ποὺ ἔγινε ἀπὸ τὸν βασιλέα τῆς Περσίας. Μέχρι πρόσφατα ἐπιστεύετο ὅτι οἱ παλαιότερες σωζόμενες ἀναπαραστάσεις ἦσαν μερικὲς μικρογραφίες τοῦ ἑνδέκατου αἰώνα καὶ νωπογραφίες τοῦ δωδέκατου αἰώνα (ἐκκλησία τοῦ Σωτῆρος τῆς Νερεδίτσας). (4) Ἀλλὰ πρόσφατα στὴ Γεωργία ἀνακαλύφθηκε μία ἐγκαυστικὴ εἰκόνα τοῦ Ἁγίου Μανδηλίου ποὺ χρονολογεῖται ἀπὸ τὸν ἕκτο ἤ τὸν ἕβδομο αἰώνα, δηλ. ἀπὸ τὴν ἐποχὴ ποὺ ἡ θαυματουργὴ εἰκόνα ἦταν ἀκόμη στὴν Ἐδεσσα.

     Ἀπὸ τὸν ἔνατο αἰώνα παραμένει μία ἐνδιαφέρουσα εἰκόνα φτιαγμένη σὲ τέσσερα τμήματα ποὺ τώρα βρίσκονται στὸ μοναστήρι τῆς Ἁγίας Αἰκατερίνης στὸ Ὄρος Σινᾶ. Τὸ ἄνω τμῆμα τῆς εἰκόνας παριστάνει, στὴ μία πλευρά, τὸν Ἀπόστολο Θαδδαῖο καί, στὴν ἄλλη πλευρά, τὸν βασιληὰ Ἄβγαρο νὰ παίρνει ἀπὸ τὰ χέρια τοῦ Ἀνανία τὸ λινὸ μὲ τὴν Ἁγία Μορφή.