Η ΤΙΜΙΑ ΚΑΡΑ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΑΝΔΡΕΟΥ ΣΤΗ ΡΟΥΜΑΝΙΑ (24 Έως 31 Οκτωβρίου 2011)

Η ΤΙΜΙΑ ΚΑΡΑ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΑΝΔΡΕΟΥ ΣΤΗ ΡΟΥΜΑΝΙΑ (24 Έως 31 Οκτωβρίου 2011)

Μετά από πρόσκληση του Μακαριωτάτου Πατριάρχου Ρουμανίας κ.κ. ΔΑΝΙΗΛ και την έγκριση από την ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας, ο σεπτός ποιμενάρχης κ.κ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ μετέφερε την τιμία Κάρα του Πρωτοκλήτου των Αποστόλων, Αγίου Ανδρέου στο Βουκουρέστι της Ρουμανίας, με την ευκαιρία της εκεί θεμελιώσεως Καθεδρικού Ναού αφιερωμένον στον Άγιο Ανδρέα, ιδρυτή και της Εκκλησίας της Ρουμανίας, και προς ευλογίαν του ομόδοξου, πιστού και ευλαβούς Ρουμανικού λαού.

Στην αποστολή συμμετείχαν:

1.-Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρών κ.κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ,

2.- Ο Αρχιμ. π. Αρτέμιος Ἀργυρόπουλος, Ἡγούμενος Ἱ. Μ. Ἁγίων Πάντων Τριταίας.

3.- Ο Πρωτοπρεσβύτερος π. Νικόλαος Σκιαδαρέσης, Προϊστάμενος Ἱ. Ν. Ἁγ. Ἀνδρέου Πατρῶν,

4.- Ο Πρωτοπρεσβύτερος π. Δημήτριος Παπαγεωργίου, Ἐφημέριος Ἱ. Ν. Ἁγ. Ἀνδρέου Πατρῶν,

5.- Ο Πρωτοπρεσβύτερος π. Γεώργιος Ἡλιόπουλος, Ἐφημέριος Ἱ. Ν. Ἁγ. Ἀνδρέου Πατρῶν,

6.- Ο Διάκονος Σεραφείμ Ἀργυρόπουλος καί

7.- Ο Διάκονος Ἱερόθεος Ἀνδρουτσόπουλος.

Με πτήση της Ολυμπιακής Αεροπορίας φθάσαμε στο Βουκουρέστι στις 9,30 το πρωί. Στο Αεροδρόμιο την Αγία Κάρα ανέμεναν Αρχιερείς της Ρουμανικής Εκκλησίας, Πρεσβύτεροι και Διάκονοι, χορός Ιεροψαλτών και πολύς Λαός. Στην επίσημη αίθουσα του Αεροδρομίου ανεπέμφθη δέηση και οΣεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας απηύθυνε χαιρετισμό προς τον Ορθόδοξο Ρουμανικό Λαό και ευχαρίστησε τον Μακαριώτατο Πατριάρχη κ. ΔΑΝΙΗΛ για την ευγένικη του πρόσκληση. Το μήνυμα του Σεβασμιωτάτου μετεδόθηκε από τα ρουμανικά τηλεοπτικά και ραδιοφωνικά δίκτυα, ενώ απευθείας μετέδιδε ὁ τηλεοπτικός σταθμός της Ρουμανικής Εκκλησίας.

Στην συνέχεια, αφού σχηματίστηκε αυτοκινητοπομπή, η Αγία Κάρα μετεφέρθηκε στον τόπο όπου ανεγείρεται ο μεγαλοπρεπής Καθεδρικός Ναός του Πατριαρχείου Ρουμανίας, αφιερωμένος στον Άγιο Ανδρέα। Ο Ναός θα έχει διαστάσεις 120 μέτρα μήκος, 120 μέτρα ύψος και 70 μέτρα πλάτος। Εκεί ανέμενε την Αγία Κάρα ο Μακαριώτατος Πατριάρχης, με πολλούς Ιεράρχες, με χιλίους Κληρικούς και πλήθη πιστών. Έγινε λιτανεία πέριξ του ανεγειρόμενου Ιερού Ναού, τελέσθηκαν τα θυρανοίξια μικρού Ναού στο χώρο εκείνο, έως ότου ανεγερθεί ο νέος, αφιερωμένο στην Ανάσταση του Κυρίου, και κατόπιν με η μεγαλοπρεπής λιτανεία, κατευθύνθηκε προς το Πατριαρχείο, προεξάρχοντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας.

Στο Πατριαρχείο το ιερό λείψανο υποδέχθηκε ο Πατριάρχης Ρουμανίας με πολλούς αρχιερείς και πλήθος λαού. Εψάλη σχετική δοξολογία και τοποθετήθηκε η Αγία Κάρα σε ειδικά διαμορφωμένο χώρο ώστε να μπορούν να εξυπηρετηθούν οι χιλιάδες των πιστών που έσπευσαν από πολλά μέρη της Ρουμανίας να προσκυνήσουν τον Άγιο Ανδρέα ο οποίος, όπως έλεγαν, τους έκαμε την μεγάλη τιμή να τους επισκεφθεί και πάλι, μετά από δύο χιλιάδες χρόνια, και να είναι εκεί παρών και να τους ευλογεί και να τους στηρίζει. Αμέσως μετά ο Προκαθήμενος της Ρουμανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, καλωσόρισε στο Βουκουρέστι τον Μητροπολίτη Πατρών και τη συνοδεία του, τονίζοντας ότι είναι μεγάλη ευλογία για την Ρουμανία η μεταφορά της Κάρας του Αγίου Ανδρέα। Ο Μητροπολίτης Πατρών κ.κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ, από την πλευρά του ανέφερε: «Για μένα και την συνοδεία μου, είναι ιδιαίτερη χαρά να μεταφέρουμε την Κάρα του Αγίου Ανδρέα στην Ρουμανία, ώστε ο Ρουμανικός λαός να ενισχυθεί από την χάρη του Αγίου».

Στις 26 Οκτωβρίου, στην εορτή του Αγίου Δημητρίου και μέσα σε κλίμα ιερής συγκινήσεως τελέσθηκε πολυαρχιερατική Θεία Λειτουργία προεξάρχοντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας κ.κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ, σε εἰδική μεγάλη εξέδρα, κατάλληλα διαμορφωμένη, μπροστά από τον Καθεδρικό Ναό του Βουκουρεστίου, με την συμμετοχή χιλιάδων προσκυνητών, που καρτερικά ανέμεναν όλη την νύκτα για να φτάσουν και να προσκυνήσουν την Αγία Κάρα, καθώς επίσης και ιερά Λείψανα του Αγίου Δημητρίου του Νέου, τοπικού Αγίου της Ρουμανίας, και μικρό τεμάχιο ιερού λειψάνου του Μεγάλου Κων/νου. Η ουρά των προσκυνητών πολλές φορές ξεπερνούσε τα δύο χιλιόμετρα. Ήταν πράγματι ένα συγκλονιστικό θέαμα. Έβλεπες ανθρώπους κάθε ηλικίας και κάθε κατηγορίας, μανάδες με μικρά παιδιά στην αγκαλιά, ώρες ολόκληρες, παρά το κρύο, να περιμένουν για να προσκυνήσουν. Τον θείο λόγο κήρυξε ο σεπτός ποιμενάρχης μας.

Μαζί με το Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη μας συλλειτούργησαν δώδεκα Ρουμάνοι Αρχιερείς, οι Ιερείς και οι Διάκονοι από την Πάτρα και άλλοι Κληρικοί της Ρουμανικής Εκκλησίας. Μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας, στον ίδιο χώρο έγινε η επίσημη υποδοχή του Πατριάρχου Αλεξανδρείας κ.κ. ΘΕΟΔΩΡΟΥ, ο οποίος είχε προσκληθεί να συμμετάσχει στις εορταστικές εκδηλώσεις.

Το απόγευμα, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρών και ἡ συνοδεία του επεσκέφθησαν την Ιερά Μονή της Αγίας Τριάδος Βουκουρεστίου, όπου μονάζουν 140 Μοναχές.

Στις 27 Οκτωβρίου το Βουκουρέστι τιμά την ιερή Μνήμη του Οσίου Δημητρίου του Νέου, ο οποίος είναι Πολιούχος του Βουκουρεστίου και του οποίου τα χαριτόβρυτα Λείψανα είναι θησαυρισμένα στον Καθεδρικό Ναό. Τελέσθηκε Πατριαρχικό και πολυαρχιερατικό Συλλείτουργο, στο οποίο προεξήρχε ο Μακαριώτατος Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας κ. κ. ΘΕΟΔΩΡΟΣ, συλλειτουργούντος του Μακαριωτάτου Πατριάρχου Ρουμανίας κ.κ. ΔΑΝΙΗΛ, του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρών κ.κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ, αλλά και εκπροσώπων άλλων Εκκλησιών και πολλών Αρχιερέων της Ρουμανικής Ιεραρχίας। Επίσης έλαβαν μέρος στην Θεία Λειτουργία οι συνοδοί Κληρικοί του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη Πατρών κ. Χρυσοστόμου, αλλά και άλλοι Κληρικοί από τη Ρουμανία, την Βουλγαρία και τη Ρωσία. Τη Θεία Λειτουργία παρηκολούθησαν εκπρόσωποι των πολιτικών και τοπικών αρχών. Τον θείο λόγο κήρυξε ο Μακαριώτατος Πατριάρχης Αλεξανδρείας. Τέλος έγινε ανταλλαγή δώρων και ο Μητροπολίτης μας προσκάλεσε επισήμως τον Πατριάρχη Αλεξανδρείας να επισκεφθεί την πόλη του Πολιούχου μας, την Πάτρα. Και την ημέρα αυτή πλήθος κόσμου είχε κατακλύσει την Πατριαρχικό ναό για να προσκυνήσει την χαριτόβρυτο αγία Κάρα. Η ουρά έφτανε μέχρι και 3 χιλιόμετρα.

Την Παρασκευή 28 Οκτωβρίου, ο Μακαριώτατος Πατριάρχης Αλεξανδρείας και ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας στις 10,30 το πρωί παρηκολούθησαν την πανηγυρική συνεδρίαση της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ρουμανίας, απευθύνοντας σχετικό χαιρετισμό. Έγινε προβολή ταινίας με θέμα το έργο της Εκκλησίας στον νεανικό τομέα και στη συνέχεια έγινε παρουσίαση βιβλίου με τον τίτλο: «Ο Άγιος Απόστολος Ανδρέας και η Ορθόδοξη Θεολογία». Στον χαιρετισμό του ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρών κ.κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ αναφέρθηκε στην Αποστολικότητα της Εκκλησίας, στο πρόσωπο του Αγίου Ανδρέου που είναι κοινός πνευματικός πατέρας και διδάσκαλος των Ελλήνων και των Ρουμάνων και στο ρόλο που έχει να παίξει η Ορθόδοξη Εκκλησία στο σύγχρονο κόσμο.

Μετά το γεύμα που δόθηκε στην Πατριαρχική κατοικία και ώρα 4,00 μ.μ. έγινε αναχώρηση της Αγίας Κάρας για την πόλη της Τρανσυλβανίας Σιμπίου, περίπου 350 χιλιόμετρα από το Βουκουρέστι. Η αναχώρηση έγινε με στρατιωτικό αεροσκάφος που προσέφερε για το σκοπό αυτό η Ρουμανική Κυβέρνηση. Την Αγία Κάρα συνόδευαν οι 2 Πατριάρχες, η αποστολή από την Πάτρα, άλλοι επίσκοποι και κληρικοί. Στον μεγαλοπρεπή ναό της Αγίας Τριάδος Σιμπίου, που είναι μικρό αντίγραφο της Αγίας Σοφίας Κωνσταντινουπόλεως τελέσθηκε δοξολογία, προεξάρχοντος του Μακαριωτάτου Πατριάρχου Αλεξανδρείας κ.κ ΘΕΟΔΩΡΟΥ.

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Σιμπίου κ.κ. ΛΑΥΡΕΝΤΙΟΣ, με πολλή συγκίνηση ευχαρίστησε τους Πατριάρχες για την μεγάλη τιμή που του έκαμαν και παρευρίσκονται εκεί, καθώς επίσης και τον Μητροπολίτη Πατρών για τη Μεταφορά της Αγίας Κάρας στην πόλη του.

Την επομένη ημέρα, 29 Οκτωβρίου, τελέσθηκε συλλείτουργο προεξάρχοντος του Πατριάρχου Αλεξανδρείας, στο οποίο έλαβαν μέρος ο Πατριάρχης Ρουμανίας, ο Μητροπολίτης Πατρών και 32 ακόμη Επίσκοποι. Τη Θεία Λειτουργία παρηκολούθησαν ο Πρόεδρος της Ρουμανίας κ. Τραϊανός Μποσέσκου και πολλοί Υπουργοί. Ανάμεσά τους και ο Υφυπουργός Θρησκευμάτων και πολλοί εκπρόσωποι φορέων.

Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας έγινε η επίσημη ανακήρυξη σε άγιο της Εκκλησίας μας του Ανδρέου Σιαγκούνα, Αρχιεπισκόπου Τρανσυλβανίας, τον οποίο ο Ρουμανικός λαός από πολλά χρόνια θεωρούσε και τιμούσε ως άγιο.

Ο Αρχιγραμματέας της Ιεράς Συνόδου επίσκοπος κ. ΚΥΠΡΙΑΝΟΣ, ανέγνωσε τον τόμο της αγιοκατατάξεως, ενώ λιτανεύθηκε και τέθηκε σε προσκύνηση η εικόνα του αγίου και εψάλη το απολυτίκιο και το κοντάκιό του.

Την λαμπρά ευχαριστιακή σύναξη έκλεισε ο Πατριάρχης Ρουμανίας που ευχαρίστησε για την παρουσία του τον Πατριάρχη Αλεξανδρείας, αλλά και το Μητροπολίτη Πατρών για το μεγάλο δώρο που προσέφερε στο Ρουμανικό λαό, δηλαδή την τιμία Κάρα του πρώτου των Αποστόλων.

Τέλος μίλησε ο Πρόεδρος της Ρουμανίας, αναφέρθηκε στην προσωπικότητα του νέου Αγίου Ανδρέου Σιαγκούνα, αλλά στην παρουσία της Αγίας Κάρας του Αποστόλου Ανδρέου προς αγιασμό του λαού του.

Το απόγευμα της ιδίας ημέρας η Αγία Κάρα μεταφέρθηκε εν πομπή στην πόλη Άλμπα Ιούλια.

Εκεί πλήθος λαού είχε συγκεντρωθεί για να υποδεχτεί τον ατίμητο θησαυρό. Ο Δήμαρχος της πόλης, λοιποί άρχοντες και τοπικοί παράγοντες παραβρέθηκαν στην υποδοχή της Αγίας Κάρας.

Η Αγία Κάρα τοποθετήθηκε στο κέντρο του Ιερού Ναού. Εψάλη δοξολογία χοροστατούντος του Μακαριωτάτου Πατριάρχου Αλεξανδρείας κ.κ. ΘΕΟΔΩΡΟΥ, ο οποίος στην ομιλία του αναφέρθηκε στην παρουσία της Αγίας Κάρας εκεί.

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας, στην προσφώνησή του μεταξύ άλλων είπε: «Μεταφέραμε την Αγία Κάρα στη χώρα σας και στην πόλη αυτή. Σ’ αυτή την Ιερή Κεφαλή ήταν στηριγμένοι οι θεόπτες οφθαλμοί του Ιερωτάτου Αποστόλου, οι οποίοι εθεάσαντο τον ωραίο κάλλει παρά πάντας βροτούς, περιπατούτνος παρά τήν Τιβεριάδα, αλλά και επί της θαλάσσης, οδηγούμενον εις το Πάθος και την Ανάσταση για τη σωτηρία των ανθρώπων. Σ’ αυτή την αγιωτάτη κεφαλή ευρίσνονται τα ὠτα του Αποστόλου, τα οποία ήκουσαν τα θεία και ιερά διδάγματα και τις θείες αλήθειες και αισθάνθηκαν ως αύρα ιερά το : «δεύτε οπίσω μου και ποιήσω υμάς αλιείς ανθρώπων», καθώς επίσης και τη χρονική του διακήρυξη «ευρήκαμεν τον Μεσσίαν». Αυτό το μήνυμα σας μεταφέρουμε από την Ιερά και Αποστολική Εκκλησία των Πατρών».

Τό πρωί της Κυριακής, 30 Οκτωβρίου, τελέσθηκε λαμπρό Πατριαρχικό και Πολυαρχιερατικό Συλλείτουργο στον ιστορικό Καθεδρικό Ναό της Άλμπα Ιούλια, από τους δύο Πατριάρχες, τον Μητροπολίτη Πατρών και 30 Αρχιερείς της Ρουμανίας. Στο τέλος, εν πομπή, εξήλθαν όλοι από τον Καθεδρικό Ναό, κρουομένων χαρμοσύνως των κωδώνων του Ναού και σε κατάλληλη εξέδρα, μπροστά σε χιλιάδες κόσμο, Υπουργών της Ρουμανίας, του Νομάρχου, του Δημάρχου, καί άλλων επισήμων, έγινε η ανάγνωση του τόμου αγιοκατατάξεως του εν Αγίοις Πατρός ημών Συμεών Στεφάνου, Αρχιεπισκόπου Τρανσυλβανίας, φωτιστού και διδασκάλου των Ρουμάνων. Ο τόμος αναγνώσθηκε από το Θεοφιλέστατο Αρχιγραμματέα της Ιεράς Συνόδου της Ρουμανίας Επίσκοπο Κυπριανό και στη συνέχεια εψάλη το Απολυτίκιο και το Κοντάκιο του Αγίου, ενώ λιτανεύθηκε η ιερά Εικόνα του, την οποία προσκύνησαν οι Πατριάρχες, οι Αρχιερείς, οι Κρατικοί παράγοντες και το πλήθος του κόσμου.

Στην προσφώνησή του ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας είπε: «Οι Άγιοι, είναι οι μεγαλύτεροι ευεργέτες του κόσμου διότι ηταν:

α) Φίλοι του Θεού και ως φίλοι Του, κατέστησαν δοχεία του Αγίου Πνεύματος και φώτα του κόσμου.

β) Είναι τα ιερά πρότυπά μας πού μας οδηγούν με ασφάλεια μέσα από τον δρόμο της πίστεως, της αγάπης και της ελπίδος στον Θεό, στον αγιασμό και την θέωση, και

γ) Διότι είναι ακοίμητοι πρέσβεις υπέρ ημών προς τον Σωτήρα του κόσμου. Μας αγκαλιάζουν με την αγάπης τους και καθίστανται οι παράκλητοι, ἡ παρηγοριά μας δηλαδή, σε καιρούς δύσκολους και απνευμάτιστους».

Την λαμπρά τελετή έκλεισε με ομιλία του, ευχαριστήριο και δοξολογική προς τον Θεό, ο Μακαριώτατος Πατριάρχης Ρουμανίας κ. Δανιήλ, οποίος με συγκίνηση αναφέρθηκε στο μέγα γεγονός για την Ρουμανία, της μεταφοράς της Αγίας Κάρας του Αποστόλου Ανδρέου στην χώρα του και ευχαρίστησε τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Πατρών κ. Χρυσόστομο για την χαρά πού έδωσε στον Ρουμανικό Λαό, με την ευλογία της Άγιας Κάρας πού κόμισε. Σε μια αποστροφή του λόγου του ὁ Μακαριώτατος είπε: «Μπορεί Σεβασμιώτατε άγιε Πατρών, να είναι μεγαλύτερος ὁ δικός μας Ναός, αλλά ο Ναός του Αγίου Ανδρέου στην Πάτρα, θα παραμένει ὁ μεγαλύτερος Ναός προς τιμήν του Πρωτοκλήτου των Αποστόλων στην Ορθοδοξία, γιατί εκεί βρίσκεται ὁ Τάφος του Αποστόλου, η Αγία Κάρα και ο Σταυρός του Μαρτυρίου του».

Το πρωί της 31/10/2011, ημέρα Δευτέρα, οι δύο Πατριάρχες Αλεξάνδρειας Θεόδωρος και Ρουμανίας Δανιήλ, ὁ Μητροπολίτης Πατρών Χρυσόστομος, άλλοι Αρχιερείς της Ρουμανικής Εκκλησίας και πολλοί Ιερείς μετέβησαν στον Καθεδρικό Ναό της ιστορικής πόλης Άλμπα Ιούλια, που περίμενε ο επιχώριος Ἀρχιερέας κ। Εἰρηναῖος με πολλούς Κληρικούς, προκειμένου να αναχωρήσει η Αγία Κάρα από την ως άνω πόλη και αφού περάσει από το Βουκουρέστι νά φτάσει αεροπορικώς στην Ελλάδα.

Οι καμπάνες από το πανύψηλο καμπαναριό του περικαλλούς Ναού, χαιρετούσαν με τον θαυμάσιο ήχο τους τον Πρωτόκλητο, ενώ οι πιστοί με δάκρυα στα μάτια έβλεπαν την πομπή να απομακρύνεται σιγά-σιγά και να σβήνει στο βάθος της λεωφόρου, αφήνοντας πίσω της γλυκειές και ουράνιες εμπειρίες από την επίσκεψη του πρώτου Μαθητού του Σωτήρος Χριστού.

Η Αγία Κάρα συνοδευμένη από τούς Πατριάρχες, λοιπούς Αρχιερείς και Κληρικούς, έφθασε στο Μοναστήρι Ντουμπραδά της περιοχής Κομπία Τούρζι, όπου ανέμεναν οι πολλές Μοναχές με τον Πνευματικό τους, τα ορφανά παιδιά και οι γέροντες του γηροκομείου, που στεγάζονταν εκεί.

Η Ἱερή Πομπή έφτασε στο στρατιωτικό αεροδρόμιο της Κομπία Τούρζι, όπου παρατεταγμένοι στρατιώτες απέδωσαν τιμές। Ο Διοικητής του στρατοπέδου ασπάστηκε με ευλάβεια την Αγία Κάρα και πήρε την ευχή των Μακαριωτάτων Πατριαρχών, του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρών και των άλλων Αρχιερέων। Αφού η Αγία Κάρα τοποθετήθηκε επί τής ειδικής βάσεως, πέρασαν όλοι οι στρατιώτες τής βάσης και προσκύνησαν με ευλάβεια। Πολλοί γονάτιζαν και με δάκρυα προσκυνούσαν, άλλοι έβαζαν επάνω στην ιερά Λειψανοθήκη τα πηλήκιά τους για ευλογία, άλλοι ακουμπούσαν επάνω στην Τιμία Κάρα για αρκετή ώρα τα κεφάλια τους। Σκηνές όντως συγκλονιστικές., τις οποίες, δυστυχώς, σπάνια συναντάμε στην πατρίδα μας. Μετά αναχώρηση για το Βουκουρέστι. Εκεί ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας είχε συνάντηση με τον Πρόεδρο της Ρουμανίας, ο οποίος τον ευχαρίστησε για άλλη μια φορά, για τη μεγάλη πνευματική δωρεά που προσέφερε στο λαό του και τόνισε ότι ο Απόστολος Ανδρέας είναι ο πνευματικός πατέρας όχι μόνο των Ελλήνων, αλλά και των Ρουμάνων.

Μετὰ τις συνομιλίες, ὁ κ. Πρόεδρος ξενάγησε τους Ιεράρχες στον Ναὸ του Προεδρικού Μεγάρου. Να σημειωθεί ότι το κτίριο της Προεδρίας ήταν Μοναστήρι, η γνωστὴ Μονὴ Κοτροτσένυ. Το Καθολικό, αφιερωμένο στους Αγίους Σέργιο και Βάκχο, κτίσθηκε το 1672 απὸ τον Πρίγκηπα Σερβιάν Καντακουζηνὸ, με Βυζαντινὲς ρίζες. Όμως το 1980–81, κατεδαφίσθηκε απὸ τον Τσαουσέσκου. Παρέμειναν κάποια ερείπια και κομμάτια απὸ τον τοίχο, όπου σώζονταν κάποιες τοιχογραφίες. Μετὰ την πτώση του Τσαουσέσκου ανοικοδομήθηκε και πάλι ο Ναὸς πάνω στις παλαιὲς βάσεις και στα παλαιὰ σχέδια.

Το απόγευμα της 31 – 10 – 2011, ο Μακαριώτατος Πατριάρχης Ρουμανίας και πολλοὶ Αρχιερείς και Ιερείς, προέπεμπαν, βαθειὰ συγκινημένοι, την Αγία Κάρα του Αποστόλου Ανδρέου για την Ελλάδα, εκφράζοντας τα βαθειά τους αισθήματα ευγνωμοσύνης και αγάπης προς τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Πατρών και τα μέλη της Συνοδείας του,που μετέφεραν εκεί τη θαυματόβρυτο Κάρα του Αποστόλου Ανδρέου.

ΙΕΡΑ ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ ΣΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΚΑΤΩ ΜΕΝΤΖΑΙΝΑΣ

Υπαίθρια χοροστασία του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κατά τη χοροστασία

Το εσωτερικό της Εκκλησίας

ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ ΣΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΝΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΕΚΚΛΗΣΑΚΙ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΣΤΗΝ ΚΑΤΩ ΜΕΝΤΖΑΙΝΑ

Στις 13 Αυγούστου 2011, ο Σύλλογος Προστασίας Υγείας και Περιβάλλοντος της περιοχής του Κέντρου Υγείας Χαλανδρίτσης, σε συνεργασία με τον Πολιτιστικό Σύλλογο Πλατανόβρυσης, διοργάνωσαν λατρευτική εκδήλωση, για την προβολή ενός εκ των αρχαιοτέρων Βυζαντινών μνημείων του Νομού Αχαΐας.

Το εξωτερικό του Ιερού Ναού

Στην εκδήλωση εκλήθη και έλαβε μέρος ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ.κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ, ο οποίος μίλησε επικαίρως, αναφερόμενος στο ιστορικό εκκλησάκι που είναι αφιερωμένο στην Κοίμηση της Θεοτόκου.

Στην ομιλία του ο Σεβασμιώτατος αναφέρθηκε στα πολλά ονόματα της Παναγίας μας τα οποία έχουν σχέση με τις προστασία και τις ευεργεσίες της.

Ανέφερε επίσης πως είναι η Παναγία είναι η μητέρα μας, είναι ο φύλακας ο δικός μας, αλλά του έθνους μας. Είναι πάντοτε κοντά μας, ακούει τις προσευχές μας και μας προστατεύει από κάθε κίνδυνο, αρκεί να τρέξομε κοντά της και να ζητήσουμε τη βοήθειά Της.

Πλήθος κόσμου παρεβρέθηκε στην Ιερά Παράκληση

Στη συνέχεια ανέφερε πως δεν είναι τυχαίο πως σε κάθε πόλη, σε κάθε χωριό, όπου υπάρχει Ορθοδοξία, βρίσκεται και ένας Ναός, μικρός ή μεγάλος που είναι αφιερωμένος σ’ αυτήν.

Αυτό βέβαια σημαίνει την ευλάβεια του Ελληνικού λαού, αλλά και ότι η Παναγία μας είναι κοντά μας, είναι δίπλα μας και ακούει τους αναστεναγμούς της καρδιάς μας. Είναι η προστάτιδά μας, είν αι η προστάτιδα του Έθνους μας.

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ.κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ

Η Παναγία μας, ειδικά σήμερα, δέχεται τα δάκρυα, τις προσευχές και τα αιτήματα μυριάδων ανθρώπων, παιδιών της αγαπημένων, που παρά τις όποιες ατέλειες και αμαρτίες, προστρέχουν και γονατίζουν μπροστά Της, και αφήνουν στα πανάγια Χέρια Της την ζωή τους και την ελπίδα τους.

Τέλος η κ. Σοφία Τσανάκα,πρόεδρος του πολιτιστικού Συλλόγου της Πλατανόβρυσης, αναφέρθηκε στο ιστορικό του Ιερού Ναού αναφέροντας:

«Ο Ιερός Ναός είναι Βυζαντινός, ρυθμού τρίκλιτης βασιλικής και οικοδομήθηκε πάνω σε τμήμα Ρωμαϊκού κτιρίου. Ο χώρος γύρω από το Ναό χρησιμοποιήθηκε ως χριστιανικό νεκροταφείο από τον 5^ο μ.Χ. αιώνα μέχρι τις αρχές της Τουρκοκρατίας.

Είναι του 10^ου αιώνα, όπως η Μητρόπολη του Μυστρά και η μονή των Βλαχερνών.

Το μνημείο αποκαλύφθηκε (ξεχώθηκε) μετά τις ανασκαφές του 1981, οι οποίες συνεχίσθηκαν και τα επόμενα έτη.

Ο κυρίως ναός διαιρείται σε τρία κλίτη , για τον χωρισμό των οποίων έχουν χρησιμοποιηθεί ανεστραμμένα κιονόκρανα από κτίρια της ύστερης αρχαιότητας. Έχουν επίσης διασωθεί κάποια τμήματα του μαρμαροθετημένου δαπέδου.

Δυστυχώς ο Ναός από το χρόνο και τους σεισμούς βρίσκεται σε επικίνδυνη κατάσταση. Είναι ετοιμόρροπος. Αξίζει να αναστηλωθεί και να γίνει επισκέψιμος.

Ο Σύλλογος, είπε, της Πλατανόβρυσης έθεσε σαν προτεραιότηα το μνημείο, έστω μια φορά το χρόνο να ανοίγει για τον κόσμο, κάτι που έγινε στις 8-9-2007. Ο εγκέλαδος όμως που χτύπησε την περιοχή το 2008, ανέτρεψε τους σχεδιασμούς αυτούς».

Η κ. Τσανάκα επεσήμανε ότι τώρα ήρθε η ώρα να συνεργαστούν και οι δύο Σύλλογοι κα9ι με τη βοήθεια και των άλλων φορέων, εκπρόσωποι των οποίων παρευρίσκοντο στην εκδήλωση , με σκοπό την αποκατάσταση του μνημείου.

Στην λατρευτική αυτή σύναξη παραβρέθηκε ο Δήμαρχος Ερυμάνθου κ. Αθανάσιος Καρπής, μέλη του Δημοτικού Συμβουλίου, το τοπικό συμβούλιο της Πλατανόβρυσης, εκπρόσωποι Συλλόγων, αλλά και πλήθος κόσμου, οι οποίο ήρθαν αφ’ ενός για να τιμήσουν την Παναγία μας, αλλά και να δώσουν ένα δυναμικό παρόν για την αποκατάσταση του μνημείου.

Ιερά παράκλησις στον ιερό αυτό χώρο, ίσως και να έγινε μετά από πολλές, όχι δεκαετίες, αλλά εκατονταετίας.

Αξίζουν θερμά συγχαρητήρια στους πρωτεργάτες της εκδήλωσης αυτής, δηλαδή στον Σύλλογος Προστασίας Υγείας και Περιβάλλοντος της περιοχής του Κέντρου Υγείας Χαλανδρίτσης και στον Πολιτιστικό Σύλλογο Πλατανόβρυσης.

Θερμές όμως ευχαριστίες πρέπει να εκφραστούν στον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη μας κ.κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ, ο οποίος από την πρώτη στιγμή που ήρθε στην Αποστολική Εκκλησία των Πατρών, έθεσε ως πρωταρχικό σκοπό της Αρχιερατικής του διακονίας, την ανάδειξη της τοπικής αγιολογίας, αλλά και την ανάδειξη των ιστορικών και θρησκευτικών μας μνημείων.

Η πρόσκληση του Συλλόγου για την εκδήλωση ήταν είχε ως εξής:

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΥΓΕΙΑΣ & ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ

ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΚΕΝΤΡΟΥ ΥΓΕΙΑΣ ΧΑΛΑΝΔΡΙΤΣΑΣ

ΜΕΛΟΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥ ΔΙΚΤΥΟΥ ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ

ΤΗΛ & FAX: 2610 271 500 Χαλανδρίτσα Δ. Ερυμάνθου, T.Κ. 25008 e-mail : ygeia_perib_chala @ yahoo.com

Χαλανδρίτσα: 9/8/2011

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Το Δ.Σ. του Συλλόγου Προστασίας Υγείας και Περιβάλλοντος της περιοχής του Κέντρου Υγείας Χαλανδρίτσας προσκαλεί τα μέλη και τους φίλους του Συλλόγου την Παρασκευή 12 Αυγούστου 2011 και ώρα 7:30 μ.μ. στην Παράκληση, χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη Πατρών κ. Χρυσοστόμου που θα πραγματοποιηθεί στον χώρο της Μεσοβυζαντινής Βασιλικής της Κοιμήσης Θεοτόκου Κάτω Πλατανόβρυσης (πλησίον βενζινών Καλεντζιώτη).

Η ανωτέρω εκδήλωση πραγματοποιείται στα πλαίσια της προβολής του μνημείου και της ευαισθητοποίησης της τοπικής κοινωνίας σε θέματα προστασίας και ανάδειξής του καθ’ ότι έχει χαρακτηρισθεί ιστορικό και διατηρητέο μνημείο.

ΠΟΙΟΙ ΚΑΤΕΣΤΡΕΨΑΝ ΤΟΥΣ ΑΡΧΑΙΟΥΣ ΝΑΟΥΣ;

ΠΟΙΟΙ ΚΑΤΕΣΤΡΕΨΑΝ ΤΟΥΣ ΑΡΧΑΙΟΥΣ ΝΑΟΥΣ;

Πρωτοπρεσβ. π. ΚΥΡΙΑΜΚΟΥ ΤΣΟΥΡΟΥ

Πολλά από τα «νεοεθνικά» ρεύματα, που δραστηριοποιούνται και στην Ελλάδα, ισχυρίζονται συχνά, ότι oι χριστιανοί κατέστρεψαν τους ναούς, τα ιερά και τα αγάλματα της αρχαίας ελληνικής θρησκείας, καταστρέφοντας, έτσι, έργα τέχνης και μνημεία πολιτισμού. Για να στηρίξουν αυτό τον ισχυρισμό τους, επιστρατεύουν μεμονωμένα περιστατικά και προβάλλουν περιπτώσεις ακραίας συμπεριφοράς ως την επίσημη γραμμή της Χριστιανικής Εκκλησίας κατά της αρχαίας θρησκείας.

«Η Ορθοδοξία κατέστρεψε τους ναούς μας», λένε1. Σε ερώτηση: «Τι πρόσφερε η Ορθοδοξία στους Έλληνες;», δίδεται η απάντηση: «Την καταστροφή όλων των ναών, των έργων τέχνης και των βιβλιοθηκών»2. Οι χριστιανοί «έκαψαν όσα βιβλία δεν τους βόλευαν, βεβήλωσαν τα ελληνικά ιερά, κομμάτιασαν τα αγάλματα, γκρέμισαν τους ελληνικούς ναούς, καταλήστεψαν τον εθνικό πληθυσμό»3. Σε συκοφαντικό άρθρο κατά του Χριστιανισμού, υποστηρίζεται για τους χριστιανούς, ότι «Η πρώτη τους κίνηση ήταν να καταστρέφουν τους ναούς και τα αγάλματα των Ελλήνων στερώντας έτσι τον κόσμο από ανεπανάληπτα δημιουργήματα της αρχαίας τέχνης, για να μη μείνει ίχνος από τη “βδελυρή θρησκεία των ειδώλων”»4. Υπήρχε, λένε, ένα κατευθυντήριο «σχέδιο», το οποίο κατηύθυνε τις «χριστιανικές μάζες» ώστε να καταστρέψουν ό,τι ελληνικό. «Δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε εμείς οι Έλληνες», γράφουν, «ότι τα ακρωτηριασμένα αγάλματα που θαυμάζουμε σήμερα στα μουσεία, οι ερειπωμένοι ναοί μπροστά στους οποίους εκστασιάζονται οι καλλιτεχνικές φύσεις και οι αρχαιόφιλοι… δεν είναι παρά τα φτωχικά λείψανα τρομερoύ μακελλειoύ που σπάραξε την ελληνική χώρα (και όχι μόνο αυτή) από τον 4ο ως τον 6ο τουλάχιστο αιώνα της χρονολογίας μας»5.

Συχνά, για να ενοχοποιήσουν το Βυζάντιο, επικαλούνται τις επιδρομές του Αλάριχου κατά της Ελλάδος το 396 μ.Χ. και τις καταστροφές που προξένησε στους αρχαίους ναούς6. Όμως, ένα τέτοιο «επιχείρημα» αποδεικνύεται έωλο, «δείγμα της πιο χονδροειδούς προπαγάνδας ή άγνοιας» εκ μέρους των «νεοεθνικών». Και τούτο διότι, αποκρύπτουν ότι ο Αλάριχος δεν ήταν Βυζαντινός αλλά Γότθος, όπως και oι μοναχοί που τον συνόδευαν στις καταστροφές ήταν αιρετικοί αρειανοί, τους οποίους ο ίδιος ο Θεοδόσιος είχε καταδιώξει ένα χρόνο πρίν7.

Βεβαίως, κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί ότι υπήρξαν, κατά την πορεία της επικράτησης του Χριστιανισμού, και περιπτώσεις ανεξέλεγκτης εκδικητικής συμπεριφοράς των επί αιώνες καταδιωκομένων Χριστιανών κατά των θρησκευτικών συμβόλων των πρώην διωκτών τους. Ή, ακόμη, και αυστηρές αυτοκρατορικές αποφάσεις εναντίον εκπροσώπων της αρχαίας ειδωλολατρικής θρησκείας ή νόμοι που επέβαλλαν το κλείσιμο των ειδωλολατρικών ναών. Ο αυτοκράτορας Θεοδόσιος ο Β’ υπέγραψε και νόμο με εντολή καταστροφής ναών και ιερών της αρχαίας θρησκείας. Όμως, όλα αυτά, δεν ήταν ούτε μια γενικευμένη τακτική έναντι των αρχαίων ναών, ούτε πολύ περισσότερο η στάση της Εκκλησίας.

Ο Χριστιανισμός αρχίζει να επικρατεί στα χρόνια του Μ. Κωνσταντίνου. Το ερώτημα, λοιπόν, που τίθεται είναι: από τότε και στο εξής καταστράφηκαν oι αρχαίοι ναοί ή μήπως πολλοί απ’ αυτούς ήταν ήδη κατεστραμένοι ή εγκαταλελειμμένοι; Γιατί, για να μιλήσει κανείς για καταστροφές αρχαίων ναών από τους χριστιανούς προ του Μ. Κωνσταντίνου είναι εξ ολοκλήρου παράλογο.

Σ’ αυτό το ερώτημα έχουν απαντήσει ειδικοί και εγκρατείς των ιστορικών πραγμάτων επιστήμονες. Εμείς εδώ θα περιοριστούμε να επιστρατεύσουμε κείμενα που προέρχονται από τους ίδιους τους οπαδούς και εκπροσώπους του σύγχρονου πολυθεϊσμού, μέσα από τα οποία αποδεικνύεται περίτρανα, ότι πολλοί ναοί και Ιερά της αρχαίας ελληνικής θρησκείας είχαν υποστεί ολοκληρωτικές καταστροφές και βανδαλισμούς αιώνες πριν την εμφάνιση του Χριστιανισμού.

Και πρωτίστως, θα επικαλεσθούμε κείμενα επιφανούς εκπροσώπου του «Υπάτου Συμβουλίου των Ελλήνων Εθνικών», ο οποίος καίτοι τάσσεται μ’ εκείνους που ισχυρίζονται, ότι oι χριστιανοί κατέστρεψαν τα αρχαία μνημεία, εν τούτοις, ομολογεί, καταγράφοντας Ιστορικά γεγονότα, ποια ήταν πράγματι η κατάσταση των αρχαίων ελληνικών Ιερών μερικούς αιώνες πριν ο Χριστιανισμός εδραιωθεί, ως η επικρατούσα θρησκεία. Και βεβαίως, η γνώμη του είναι ιδιαιτέρως βαρύνουσα, γι’ αυτό θα μεταφέρουμε εδώ αυτούσια τα δικά του κείμενα.

Ο συγγραφέας, λοιπόν, στο τρίτομο έργο του «Υπέρ της των Ελλήνων νόσου», τόμ. Γ’, «Η συρρίκνωση της αρχαίας ψυχής», (ο τρίτος τόμος του βιβλίου φέρει τόν υπότιτλο «Ες έδαφος φέρειν»), μας πληροφορεί ότι ήδη από τον 3ο π. Χ. αιώνα αρχίζει η καταστροφή ελληνικών πόλεων και ιερών από επιδρομείς. Επικαλούμενος τον Κυρ. Σιμόπουλο, γράφει ότι πρώτοι οι Αιτωλοί, τον 3ο π.Χ. αιώνα, «απογύμνωσαν ή κατέστρεψαν τα ιερά και τους τόπους λατρείας που αποτελούσαν τον κυριότερο συνδετικό ιστό, τον θρησκευτικό δεσμό μεταξύ των κρατουπόλεων… Το 219 π. Χ. ο στρατηγός της αιτωλικής Συμπολιτείας Σκόπας, κυριεύει το Δίον την ιερή πόλη των Μακεδόνων και καταστρέφει τα πάντα. Γκρεμίζει όλα τα κτίσματα, πυρπολεί και τους χώρους λατρείας. Τα ίδια και στο ιερό της Δωδώνης από τον στρατηγό των Αιτωλών Δωρίμαχο. Καταπάτησε κάθε ιερό και όσιο γράφει ο Πολύβιος»8.

Στην συνέχεια, ο Φίλιππος με τους Μακεδόνες του, σε αντίποινα, «πυρπόλησαν και κατεδάφισαν τα ιερά και ανέτρεψαν η κατέστρεψαν 2.000 ανδριάντες». Και δεν περιορίστηκαν μόνο στην Αιτωλία, αλλά προχώρησαν και στην Αττική, το 200 π. Χ., όπως εξιστορεί ο Λίβιος, όπου «Κατέστρεψαν και τα μνημεία και ανέσκαψαν τους τάφους διασκορπίζοντας τα οστά των νεκρών»9.

Ακολουθούν οι επιδρομές των Ρωμαίων, που κράτησαν δύο ολόκληρους αιώνες και έφεραν πράγματι «ες έδαφος» πόλεις, ναούς, ιερά και αγάλματα σε ολόκληρη την Ελλάδα. Το 194 π. Χ., ο Τίτος Φλαμίνιος, μετά την νίκη του κατά του Φιλίππου, «στέλνει καραβιές ολόκληρες από κλεμμένα μαρμάρινα και χάλκινα αγάλματα για να κοσμήσουν το θρίαμβο του στη Ρώμη»10.

Το 189 π.Χ., «ο Μάρκος Φούλβιος Νοβιλίορ λεηλατεί σύμφωνα με την καταγραφή του Πολύβιου την Αμβρακία συμπεριλαμβανομένων και των Ιερών της και στέλνει σα λάφυρα στη Ρώμη, αγάλματα, επιγραφές και θησαυρούς»11. Το 181 π.Χ., «η Σύγκλητος είχε ρίξει στην πυρά τα έργα των Πυθαγορείων»12.

Το 87 π.α.χ.χ.13, «ο άξεστος Σύλλας, καταστρέφει την Αθήνα που είχε συμπαραταχθεί με τον Μιθριδάτη, και αμέτρητα αγάλματα, πίνακες ζωγραφικής και θησαυροί, γίνονται αντικείμενα λεηλασίας και μεταφέρονται στη Ρώμη, συμπεριλαμβανομένης της ονομαστής βιβλιοθήκης του Απελλικώνος και του περίφημου πίνακα του Ζεύξιδος… Ο ίδιος άρπαγας στρατοκράτης ήταν επίσης αυτός που άρπαξε το χρυσελεφάντινο άγαλμα της Αθηνάς του Αλαλκομένειου ιερού της Βοιωτίας, έβαλε χέρι στα ιερά της Επιδαύρου… της Ολυμπίας και των Δελφών»14.

Το 55 π.α.χ.χ., «ο φοβερός Βέρρης… λεηλάτησε τα καλλιτεχνήματα και τους θησαυρούς όλης της νότιας Ελλάδας, έκλεψε το χρυσό από τον Ναό της Αθηνάς στην Αθήνα… άρπαξε από την Τένεδο το λατρευτικό άγαλμα του τοπικού ημίθεου Τέννητος, καταλήστεψε τον πανάρχαιο Ναό της Ήρας στη Σάμο, το Ναό της Αρτέμιδος στην Πέργαμο, λεηλάτησε όλα τα μνημεία της Ασπένδου στην Παμφυλία»15.

«Ο Αύγουστος… κλέβει από την Τεγέα και μεταφέρει στη Ρώμη το περίφημο άγαλμα της Αλέας Αθηνάς… Ο Καλιγούλας διάλεγε ελληνικές προτομές και πρόσταζε να τις αποκεφαλίζουν και να προσθέσουν σε αυτές το δικό του κεφάλι… Ο Νέρωνας, κλέφτης επίσης πεντακοσίων χάλκινων γλυπτών από τους Δελφούς…»16.

Συμπερασματικά, ο εν λόγω συγγραφέας μας πληροφορεί ότι οι Ρωμαίοι «μέσα σε λιγώτερο από δύο αιώνες τη μετέτρεψαν (την Ελλάδα) σε ερειπωμένη επαρχία τους, σε μια χώρα όπου “οι λίθοι μόνον” θύμιζαν “τη σεμνότητα και το μέγεθος της Ελλάδος” (Δίων Χρυσόστομος)». Και καταλήγει: «ο Παυσανίας (σσ. 2ος μ. Χ. αι.) ουσιαστικά θα δει και θα περιγράψει μια χώρα ερειπωμένη και ολιγάνθρωπη, της οποίας αρκετές πόλεις είναι ήδη έρημες, τα δε ιερά είναι κατά πλειοψηφία χορταριασμένα και με γκρεμισμένες τις στέγες… Ο Ρωμαίος ποιητής Γιουβενάλλης… θα γράψει επίσης και τα εξής:… Σήμερα δεν μπορείς να αρπάξεις από αυτούς, όταν πατήσεις το φτωχό τους τόπο, τίποτε άλλο από μερικά βόδια και φοράδες, τους εφέστιους Θεούς από το σπιτικό τους και κανένα περίεργο άγαλμα, αν έχει μείνει κανένα στα ιερά τους…»17.

Αυτά εξιστορεί με εθνικό πόνο ο εκπρόσωπος του Τ.Σ.Ε.Ε. και μας βρίσκει συμπάσχοντας, γιατί έχει απόλυτο δίκιο. Όμως, πως συμβιβάζονται όλα αυτά μ’ εκείνα τα «αποφθεγματικά» που ακούσαμε πιο πάνω, ότι οι χριστιανοί «έκαψαν όσα βιβλία δεν τους βόλευαν, βεβήλωσαν τα ελληνικά ιερά, κομμάτιασαν τα αγάλματα, γκρέμισαν τους ελληνικούς ναούς, καταλήστεψαν τον εθνικό πληθυσμό», και ότι η Ορθοδοξία προσέφερε «Την καταστροφή όλων των ναών, των έργων τέχνης και των βιβλιοθηκών»;

Παρόμοιες «ομολογίες» συναντάμε και σε άλλα περιοδικά. Επιλεκτικά μεταφέρουμε εδώ δύο ακόμη αντιπροσωπευτικά κείμενα που προέρχονται από περιοδικά του «νεοεθνικού» νεοπολυθεϊστικού «χώρου»: «Οι πληροφορίες που παραδίδουν ο Παυσανίας, ο Στράβων και ο Πολύβιος για τις εκτεταμένες επιχειρήσεις αρπαγής ελληνικών έργων τέχνης εντυπωσιάζουν, όσον αφορά στους αριθμούς και την αξία των μνημείων, που μεταφέρθηκαν στη Ρώμη. Πεντακόσια αγάλματα από τους Δελφούς, τρεις χιλιάδες από τη Ρόδο και εκατοντάδες γλυπτά και έργα ζωγραφικής από την Κόρινθο έγιναν λεία κατακτητών. Ό,τι είχε απομείνει μέχρι την επικράτηση του Χριστιανισμού ως επίσημης θρησκείας του Βυζαντίου, έγινε στόχος για καταστροφή από το νέο μισελληνικό καθεστώς, με την ανοχή και τις ευλογίες του οποίου «αλώνιζαν» ορδές βαρβάρων και λαφυραγωγούσαν, ό,τι εύρισκαν στο δρόμο τους. Εκτός απ’ αυτούς όμως και οι χριστιανοί του ελλαδικού χώρου δεν ήταν άμοιροι μιαρών πράξεων. Όχι μόνον κατέστρεφαν κτήρια και ακρωτηρίαζαν αγάλματα, αλλά πωλούσαν “δι’ ολίγα τάλλαρα” τα τεμάχιά τους σε ξένους επισκέπτες»18.

Τα ίδια επαναλαμβάνει και άλλο περιοδικό του «χώρου»: «Η λεηλασία του Ελληνικού πολιτισμού προσλαμβάνει δραματικές διαστάσεις επί Νέρωνος, ο οποίος “Πεντακόσιας θεών τέ αναμίξ αφείλετο και ανθρώπων εικόνας χαλκάς” (Παυσανίας, Φωκικά 71). Μεταξύ των κλοπιμαίων ήσαν και η πασίγνωστη Κόρη του Anzio, η Κασσάνδρα, ο έρως του Πραξιτέλους, ο θνήσκων Γαλάτης, ο Απόλλων του Σκόπα, η «εύκνημα» Αμαζόνα του Στρογγυλίωνος και ένα μικρό άγαλμα του Αλεξάνδρου, το οποίο είχε επιχρύσωση… Οι αυτοκράτορες και οι πλούσιοι Ρωμαίοι, αφού πρώτα έσβηναν τα επιγράμματα από τις βάσεις των αγαλμάτων, έκοβαν τα κεφάλια και στη θέση τους έβαζαν το μαρμάρινο ομοίωμα του δικού τους κεφαλιού»19

Ας σημειωθεί, ότι η μαρτυρία του Παυσανία πρέπει να θεωρηθεί ως ιδιαιτέρως βαρύνουσα, αφού το έργο του «Περιήγησις της Ελλάδος», έχει γραφεί μεταξύ των ετών 160 και 180 μ. Χ.

Αυτά, λοιπόν, μας πληροφορούν οι ίδιοι οι εκπρόσωποι των ελληνικών «νεοεθνικών» ρευμάτων, οι όποιοι στη συνέχεια καταγγέλλουν τον Χριστιανισμό ως τον μοναδικό διώκτη και καταστροφέα αρχαίων ναών, αγαλμάτων και βιβλιοθηκών. Δηλαδή, οι Ρωμαίοι δεν κατέστρεψαν τους αρχαίους ναούς αφήνοντας «μόνον τους λίθους»; Οι ρωμαίοι αυτοκράτορες δεν αποκεφάλιζαν τα αγάλματα για να αντικαταστήσουν τις κεφαλές τους με τα ομοιώματα των δικών τους «άμυαλων» κεφαλών; Δεν έκαψαν βιβλία και βιβλιοθήκες20, δεν έφεραν «ες έδαφος» τα αριστουργήματα της ελληνικής τέχνης, αλλά και αυτόν το ίδιο τον ελληνικό πολιτισμό; Και όλα αυτά τα έκαναν μόνον οι Βυζαντινοί αυτοκράτορες και οι χριστιανοί; Αν είναι δυνατόν αυτό να λέγεται ιστορία και αντικειμενικότητα!

Και δεν πρέπει να λησμονούμε ότι οι Χριστιανοί, μέχρι και τις ημέρες του Μ. Κωνσταντίνου, όχι μόνον βρίσκονταν κάτω από φρικτούς και αιματηρούς διωγμούς, που ανέδειξαν 11 εκατομμύρια μάρτυρες της Πίστεως μέσα στους τρεις πρώτους χριστιανικούς αιώνες, αλλά και αποτελούσαν τον 4ο μ. Χ. αιώνα το 5% μόνον του πληθυσμού της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, ποσοστό που δεν άλλαξε σημαντικά ακόμη και τους πρώτους χρόνους μετά την επικράτηση του Χριστιανισμού. Διερωτάται κανείς: άραγε τον 4ο αιώνα, που άρχισε να επικρατεί ο Χριστιανισμός, όλοι αυτοί οι κατεστραμένοι ναοί, τα ιερά, και τα αγάλματα είχαν πάλι ανακατασκευαστεί;

Η ιστορική αλήθεια όμως είναι ότι, όσοι σώζονται από τους αρχαίους ναούς οι περισσότεροι το οφείλουν στο γεγονός ότι πέρασαν στη χρήση των Χριστιανών. Αν σώζεται σήμερα ο Παρθενώνας το σπουδαιότερο αρχαιοελληνικό μνημείο ο ναός του Ηφαίστου (Θησείο), το Ερεχθείο, το ωρολόγιο του Κυρρήστου και τόσοι άλλοι ναοί στον Ελλαδικό χώρο και έξω απ’ αυτόν, αυτό οφείλεται στο ότι μετατράπηκαν σε χριστιανικούς ναούς. Πολλά δε από τα αριστουργήματα τέχνης που διασώθηκαν και κυρίως αγάλματα, οφείλουν τη διάσωση τους στη μεταφορά τους στην Κωνσταντινούπολη για τη διακόσμησή της.

Παρατηρεί ο κ. Ιωάν. Τσέντος: «Οι Βυζαντινοί φύλασσαν όλους αυτούς τους θησαυρούς ευλαβικά, και τους θεωρούσαν στολίδι της πρωτεύουσάς τους, πράγμα που αποδεικνύει πρώτον μεν ότι δεν έτρεφαν αυτό το υποτιθέμενο μίσος προς ό,τι το αρχαίο, αλλά θεωρούσαν αυτά τα αγάλματα μέρος της πολιτιστικής τους κληρονομιάς, και δεύτερον ότι είχαν την αισθητική που τους επέτρεπε να εκτιμήσουν την ομορφιά και την αξία τους… δεν θα ήταν υπερβολή να πει κανείς πως όποιο μνημείο τον αρχαίου ελληνικού πολιτισμού σώζεται σήμερα στην Ελλάδα, οφείλει τη σωτηρία του στην προστατευτική ασπίδα τον Βυζαντίου»21.

Δεν είναι λοιπόν δυνατόν να καταλογισθεί η ευθύνη των σημερινών ερειπίων αρχαίων ναών στους Χριστιανούς. Μήπως δεν υπάρχουν σήμερα και αναρίθμητοι Χριστιανικοί ναοί ερειπωμένοι ή εξαφανισμένοι; Από τα μέσα του 4ου αι. έως και τον 6ο αι. μ. Χ., μόνο στην Αθήνα και τα περίχωρα, υπήρχαν είκοσι δύο χριστιανικές Βασιλικές. Πολλές απ’ αυτές είναι γνωστές σήμερα μόνον από τα ερείπιά τους. Ασφαλώς οι παλαιοχριστιανικές αυτές Βασιλικές δεν οφείλουν την ερήμωσή τους σε αντιχριστιανικούς διώκτες και καταστροφείς. Ο χρόνος, η φθορά, τα φυσικά φαινόμενα συνετέλεσαν στην ερήμωσή τους, καίτοι οι χριστιανοί που τις οικοδόμησαν, όχι μόνον υπήρχαν τότε για να τους χρησιμοποιήσουν στη λατρεία τους, αλλά και αποτέλεσαν πλέον το μόνο θρησκευτικό στοιχείο της Ελλάδος. Ως παραδείγματα μερικών από τις πολλές ερειπωμένες παλαιοχριστιανικές Βασιλικές, που δεν υπάρχουν σήμερα, αναφέρομε τις Βασιλικές της Αγ. Τριάδος (δυτικά του Παρθενώνα), του Ασκληπιείου (νότια του βράχου της Ακρόπολης), του Αγ. Διονυσίου του Αρεοπαγίτη (δυτικά της Ακρόπολης), του Ιλισσού (ανατολικά των Στηλών του Ολυμπίου Διός Αρδηττού), του Ολυμπιείου (βόρεια των Στήλων του Ολυμπίου Διός), της Παναγιάς της Πέτρας (στον Ιλισσό) κ.α.22.

Θέλουν να αγνοούν, δηλαδή, οι σύγχρονοι «παγανιστές» ότι οι περισσότεροι αρχαίοι ναοί, όπως και οι παλαιοχριστιανικοί αργότερα, καταστράφηκαν από κατακτητές, από πολεμικές συγκρούσεις, από λεηλασίες και πυρκαγιές, από σεισμούς και θεομηνίες και άλλα φυσικά φαινόμενα.

Οι ισχυρισμοί όμως των σημερινών πολυθεϊστών, αποδεικνύονται μεροληπτικοί, αντιϊστορικοί, προκατειλημμένοι, και αστήρικτοι. Γενικεύουν αυθαίρετα ακραία και μεμονωμένα περιστατικά και διαστρεβλώνουν βάναυσα την ιστορική αλήθεια. Επαναλαμβάνομε, ότι δεν αρνούμαστε περιπτώσεις βίαιης συμπεριφοράς και φανατισμού από μέρους του Χριστιανικού όχλου και καταστροφές ναών και αγαλμάτων. Υπάρχουν περιπτώσεις που οι καταπιεσμένοι Χριστιανοί κατέστρεψαν αρχαίους ναούς και αγάλματα. Όμως αυτό δεν σημαίνει ότι μπορούμε να γενικοποιούμε τα πράγμα τα και να αποδίδουμε την φυσική φθορά της αρχαιοελληνικής θρησκείας και των ιερών της σε μια τακτική και σ’ ένα «σχέδιο» του Χριστιανισμού για την επικράτησή του.

Όπως σημειώνει ο κ. Ιωάν. Τσέντος, «είναι εντελώς σαφές ότι κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει το ενδεχόμενον να υπήρξαν εκείνη την εποχή και κάποιες εκδηλώσεις φανατισμού. Ο ισχυρισμός όμως ότι οι χριστιανοί και το Βυζάντιο προέβησαν φερ’ ειπείν σε συστηματική καταστροφή των αρχαίων αγαλμάτων, αποτελεί ασύστολο ψεύδος»23.

Ο μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Χριστόδουλος παρατηρεί: «Οπωσδήποτε, οι καταστροφές των ειδωλολατρικών ναών στην Ελλάδα δεν οφείλονταν σε θρησκευτικές συγκρούσεις. Η Ελλάδα είχε σε πολύ μεγάλο βαθμό ρημάξει και καταστραφεί, πριν την αναγνώριση του χριστιανισμού ως θρησκείας, όταν ακόμη οι χριστιανοί ήσαν θύματα μεγάλων διωγμών ή και δεν είχαν καν εμφανισθεί στην ιστορία. Ήδη στην ελληνιστική εποχή, δεν είναι λίγες οι πόλεις που είχαν μετατραπεί σε μικρή ομάδα χαμόσπιτων, με σπασμένα αγάλματα και ερειπωμένους ναούς».

«Το μαντείο της Δωδώνης είχε σταματήσει προ πολλού να λειτουργεί και ήταν ερείπια, μας πληροφορεί ο Στράβων στα Γεωγραφικά του, τα οποία είχαν ήδη ολοκληρωθεί περίπου το 7 π.Χ. Ο Στράβων, επισημαίνει μάλιστα ότι όχι μόνο το μαντείο της Δωδώνης, αλλά και όλα τα άλλα μαντεία της Ελλάδος είχαν ουσιαστικά σβήσει στα χρόνια του»24.

Ο καθηγητής κ. Βασ. Μπακούρος ση μειώνει: «Όπως αποδεικνύει η έγκυρη επιστημονική έρευνα με βάση αρχαιολογικά ευρήματα (…., βλ. Ν. Παπαχατζή, Η θρησκεία στην αρχαία Ελλάδα, Εκδοτική Αθηνών, Αθήνα 1996) τα περισσότερα ειδωλολατρικά ιερά ή ναοί δεν καταστράφηκαν ούτε μετασκευάστηκαν σε χριστιανικά τεμένη, απλώς εγκαταλείφθηκαν»25.

Και ο π. Γεώργ. Μεταλληνός υπογραμμίζει: «Τις παρατηρούμενες καταστροφές αποδίδουν οι αρχαιολόγοι στους σεισμούς, τις βαρβαρικές επιδρομές (4ο 6ο αι.) και την εγκατάλειψη. Τα αρχαία μνημεία των Αθηνών και των Δελφών έμειναν απείραχτα από τους χριστιανούς. Η μετατροπή τους σε χριστιανικές εκκλησίες δείχνει περίτρανα τη συνείδηση της ιστορικής συνέχειας. Όσο και αν αυτό δεν ικανοποιεί τους σημερινούς αρχαιολάτρες26».

Σε επιστολή του προς τον π. Γεώργιο Μεταλληνό, ο αρχαιολόγος Άγγ. Χωρέμης γράφει: «Αυτό που πράγματι έγινε είναι καταστροφές και ακρότητες σε τοπικό επίπεδο, από φανατικούς εκκλησιαστικούς και πολιτικούς παράγοντες, κυρίως εναντίον αγαλμάτων αρχαίων θεοτήτων με συνηθέστερο το φαινόμενο της ρινοκοπής και καταστροφής των προσώπων. Οι άνθρωποι αυτοί εξαγρίωναν τον όχλο, πράγμα όχι δύσκολο, αν σκεφτούμε ότι μόλις 7580 χρόνια χώριζαν την εποχή αυτή από τους φοβερούς διωγμούς των Διοκλητιανού και Γαλερίου (+311) και 55-60 χρόνια από τον “ηπιότερο” διωγμό τον Λικινίου (310-324)• τον εξαγριωμένο αυτόν όχλο τον εξαπέλυαν να κάψει και να καταστρέψει ο,τιδήποτε “εθνικό” εύρισκε μπροστά του. Αυτό όμως ουδέποτε υπήρξε πολιτική τον Μεγάλου Θεοδοσίου και, όταν έγινε, προσπάθησε να το σταματήσει και να το θεραπεύσει»27.

Κλείνομε την σύντομη αυτή επισκόπηση με τις επισημάνσεις του κ. Θαν. Παπαθανασίου, σε εμπεριστατωμένη μελέτη του δημοσιευμένη στο περιοδικό «Σύναξη». Μεταξύ των άλλων, γράφει: «σε όλο το σώμα των ιερών κανόνων… απουσιάζουν απολύτως κανόνες που να επιβάλλουν τον “εκχριστιανισμό” των εθνικών και σχεδόν απολύτως κανόνες που να επιτάσσουν την καταστροφή των παγανιστικών ιερών». Για τις διατάξεις νη’ και πδ’ της Συνόδου της Καρθαγένης (419 μ.Χ.), με τις οποίες ζητείται από τους βασιλείς να εξαλείψουν «τα εγκαταλείμματα των ειδώλων τα κατά πάσαν την Αφρικήν», παρατηρεί ότι «πρόκειται για τοπικού χαρακτήρα πρωτοβουλία, που αφορούσε συγκυρίες της λατινικής Εκκλησίας στη Βόρεια Αφρική». Η ίδια σύνοδος, εξ’ άλλου, ζητούσε από τους επισκόπους να καταστρέψουν και τα «χριστιανικά ναΐδρια», που είχαν ανεγερθεί αυθαίρετα από δεισιδαίμονες χριστιανούς (κανών πγ’)28.

Είναι, λοιπόν, φανερό ότι εθελοτυφλούν, οι σύγχρονοι «εθνικοί», προσπαθώντας επίμονα να βρουν οργανωμένο «σχέδιο» των Χριστιανών για την καταστροφή των αρχαίων ναών και μεθοδεύσεις.

1. Περιοδ. «Διϊπετές», τ. 31, σ. 34δ.

2. Στο ίδιο, τ. 43, σ. 36.

3. Περιοδ. «Άβατον», τ. 6, σ. 44.

4. Μάρ. Πλωρίτης, εφημ. «Το Βήμα», 11.6.2000.

5. Περιοδ. «Διϊπετές», τ. 27, σσ. 2627. Βλ. και περιοδ. «Απολλώνειο Φως», τ. 70, σ. 66.
6. Βλ. Στεφ. Μυτιληναίου, Ο Μονοθεϊσμός στην αρχαία Ελλάδα…, σσ. 11 εξ.

7. Βλ. περισσότερα και αναίρεση αυτού του ισχυρισμού στο Στ. Φανού, Οδηγός βιβλίων για την αρχαία Ελλάδα, τόμ. Β’, σσ. 318 εξ.

8. Βλ. Ρασσιά, Υπέρ της των Ελλήνων νόσου, τόμ Β’, Η συρρίκνωση της αρχαίας ψυχής, σ. 50.

9. Αυτόθι, από το βιβλίο του Κυρ. Σιμόπουλου, Ξενοκρατία, Μισελληνισμός και Ύποτέλεια, Αθήνα, 1990.

10. Αυτόθι, σ. 58.

11. Αυτόθι, σ. 60.

12. Αυτόθι.

13. Πριν. απαρχήν. χριστιανικής. χρονολογίας.

14. Αυτόθι, σ. 61, (υπογραμμίσεις δικές μας).

15. Αυτόθι.

16. Αυτόθι, σ. 62.

17. Αυτόθι, σσ. 6263, (και δικές μας υπογραμμίσεις).

18. Μάρ. Μαμανέα, Η λεηλασία μιας αμύθητης καλλιτεχνικής κληρονομιάς. Η αργυρολογία

και απολιτισιά των Ρωμιών, περιοδ. «Δαυλός», τ. 241, σσ. 155-534.
19. Βασ. Μισύρη, Οι βάρβαροι κτυπάνε την Ελλάδα, «Ές έδαφος φέρειν», περιοδ. «Ιχώρ», τ. 27, σ. 52.

20. Για την τύχη των Βιβλιοθηκών, βλ. άρθρο: Έκαψαν οι Χριστιανοί την περίφημη Βιβλιοθήκην της Αλεξάνδρειας από μένος, μίσος και λύσσαν κατά της αρχαίας ελληνικής και λατινικής γραμματείας;, περιοδ. «Εκ του περισσού της καρδίας», διμην. περιοδικόν φυλλάδιον Ι. Ν. Αγ. Στεφάνου Ν. Ιωνίας, τ. 28.

21. Ιωάν. Τσέντου, Χριστιανισμός και αρχαία ελληνική τέχνη, περιοδ. «Ακτίνες», τ. 624, σσ. 256257.

22. Βλ. ένθετο του περιοδικού «Τόλμη», «Παλαιοχριστιανικές Βασιλικές Αθηνών». Και π. Βασ. Γεωργόπουλου, Οι νεοπαγανιστικές φαντασιώσεις και τα ιστορικά δεδομένα, μέρη Η’ και Θ’, εφημερ. «Στύλος Ορθοδοξίας», α.φ. 89, 90.

23. Ένθ. ανωτ. σ. 255.

24. Χριστοδούλου Παρασκευαΐδη Αρχιεπ. Αθηνών, Ελληνισμός προσήλυτος. Η μετάβαση του Ελληνισμού από την αρχαιότητα στο χριστιανισμό, σ. 111.

25. Βασ. Μπακούρου, Απάντηση σε επιστολές, περιοδ. «Τρίτο Μάτι», τ. 93, ένθετο σ. 9.
26. π. Γεωργ. Μεταλληνού, Παγανιστικός Ελληνισμός ή Ελληνορθοδοξία;, σ. 132.
27. Αυτόθι, σ. 158.

28. Θαν. Παπαθανασίου, (Αυτο)Κριτική ερμηνεία της καταστροφής παγανιστικών ιερών από χριστιανούς, περιοδ. «Σύναξη», τ. 69, σ. 63.

ΠΗΓΗ: http://www.pentapostagma.gr/2010/10/blo ... z148lnJJJ3