ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΑ ΑΓΙΟΥ ΑΝΔΡΕΟΥ - ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ ΓΙΟΡΤΗ

ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ ΑΓΙΟΥ ΑΝΔΡΕΟΥ ΠΑΤΡΩΝ

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ 2010

Tην Κυριακή , 19 Δεκέμβρη 2010, τα κατηχητικά σχολεία της ενορίας του Ιερού Ναού του πολιούχου μας, Αγίου Αποστόλου Ανδρέα, πραγματοποίησαν την Χριστουγεννιάτικη εορτή τους. Μετά την καθιερωμένη προσευχή που με ευλάβεια απηύθυναν τα παιδιά προς τον Θεό και Πατέρα μας, οι υπεύθυνοι κατηχητές, ιερέας Σπυρίδων Αλεξανδρής και διάκονος Αντώνιος Ρηγόπουλος, καλωσόρισαν τους γονείς των παιδιών και τους ευχαρίστησαν για την συμμετοχή τους στην προετοιμασία της γιορτής- καθώς αρκετοί από αυτούς βοήθησαν στον στολισμό του χώρου και την όλη διοργάνωση τις βδομάδες που προηγήθηκαν. Επίσης ευχαρίστησαν τα παιδιά, που επί ένα μήνα, κάθε Τετάρτη, έρχονταν πρόθυμα για να κάνουν πρόβες .Μάλιστα, τα μεγαλύτερα παιδιά βοηθούσαν τα μικρότερα στην ανάγνωση και απαγγελία των ποιημάτων τους. Το πρόγραμμα ξεκίνησε με την Κυριακή Χαβαριώτη που μας μίλησε για το Μήνυμα των Χριστουγέννων, δηλαδή για την Αλήθεια, την Αγάπη και την Δικαιοσύνη, που ο ερχομός του Μεσσία έφερε στον κόσμο μας. Επίσης η Μαρία Βενέρη μας μίλησε για την Ανθρώπινη Αξία , την αξία που πήρε ο άνθρωπος ως σώμα και ψυχή ταυτόχρονα, με τον ερχομό του Χριστού. Τον λόγο έλαβε η Ελένη Χαβαριώτη που παρουσίασε ένα-ένα τα παιδιά που απήγγειλαν ποιήματα,δηλαδή, Την μικρή μας Βέρα Ράπτη ( Λαμπερό Αστέρι ),τον Γεώργιο Βαρβαρίγο ( Χριστούγεννα ), Τον Μπάμπη Χατζή ( Είδα Χθες βράδυ στ΄όνειρό μου ), τον Βύρωνα Ζιαμπάρα ( Ελάτε Παιδάκια ), την Σοφία Κορφιάτη ( Το Μάγο σας το Φως ), την Φαίη Σαγιά,που απήγγειλε όχι μόνο το δικό της ποίημα (Το αστέρι των μάγων) αλλά και το ποίημα του αδελφού της, Παναγιώτη ( Χριστούγεννα, Γιορτή Χαράς )-λόγω ασθένειας του ιδίου. Στην συνέχεια ο Νίκος Χαβαριώτης απήγγειλε το ποίημα( ΄Αγια Νύχτα ) ,ο Θοδωρή ς Ράπτης ( Χριστούλη! ),ο Γιάννης Βενέρης ( Δόξα Θεώ ) και ο Γεράσιμος Βενέρης ( Χριστούγεννα! ) Η έκπληξη της ημέρας ήταν μια περαστική ενορίτισσα, που βλέποντας και ακούγοντας την γιορτή, ‘εφερε τον μικρό εγγονό της, Νικήτα, να πει το δικό του ποίημα, πράγμα που του επετράπη και τον έκανε πολύ χαρούμενο. Τα παιδιά που απήγγειλαν ποιήματα έδωσαν την θέση τους σε αυτά που θα μας παρουσίαζαν τα μικρά, διασκευασμένα, θεατρικά δρώμενα. Ο Διονύσης Χαβαριώτης και η ΄Αλκηστη Κοντογιάννη ήσαν τα δυό αδελφάκια που στο* Χριστουγεννιάτικο ‘ Ονειρο * απορούν γιατί όλοι κάτι κάνουν την παραμονή των Χριστουγέννων και μόνο αυτά τα μικρά τα στέλνουν για ύπνο,νωρίς-νωρίς.Τότε παρουσιάζεται ένας άγγελος ( ΓεώργιοςΚορφιάτης ) που τα πληροφορεί ότι ο Χριστούλης ήταν ένα τόσο μικρό παιδάκι, σαν αυτά, και τα κάνει να νοιώσουν την ευτυχία της υπακοής και της προσφοράς. Κατηχητικά Σχολεία Ιερού Ναού Αγίου Ανδρέου Πατρών Εορτή Χριστουγέννων 2010 Πρόγραμμα Εορτής ΑΦΗΓΗΣΗ: ΚΥΡΙΑΚΗ ΧΑΒΑΡΙΩΤΗ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ ΜΑΡΙΑ ΒΕΝΕΡΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗΣ: ΕΛΕΝΗ ΧΑΒΑΡΙΩΤΗ ΠΟΙΗΜΑΤΑ: ΛΑΜΠΡΟ ΑΣΤΕΡΙ ΒΕΡΑ ΡΑΠΤΗ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΓΙΩΡΓΟΣ ΒΑΡΒΑΡΙΓΟΣ ΕΙΔΑ ΧΘΕΣ ΒΡΑΔΥ ΣΤ’ ΟΝΕΙΡΟ ΜΟΥ ΜΠΑΜΠΗΣ ΧΑΤΖΗΣ ΕΛΑΤΕ ΠΑΙΔΑΚΙΑ ΒΥΡΩΝΑΣ ΖΙΑΜΠΑΡΑΣ ΤΟ ΜΑΓΟ ΣΑΣ ΤΟ ΦΩΣ ΣΟΦΙΑ ΚΟΡΦΙΑΤΗ ΤΟ ΑΣΤΕΡΙ ΤΩΝ ΜΑΓΩΝ ΦΑΙΗ ΣΑΓΙΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ, ΓΙΟΡΤΗ ΧΑΡΑΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΣΑΓΙΑΣ ΑΓΙΑ ΝΥΧΤΑ ΝΙΚΟΣ ΧΑΒΑΡΙΩΤΗΣ ΧΡΙΣΤΟΥΛΗ! ΘΟΔΩΡΗΣ ΡΑΠΤΗΣ ΔΟΞΑ ΘΕΩ ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΕΝΕΡΗΣ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΒΕΝΕΡΗΣ ΣΚΕΤΣ: ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟ ΟΝΕΙΡΟ ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΧΑΒΑΡΙΩΤΗΣ, ΑΛΚΗΣΤΗ ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΗ, ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΡΦΙΑΤΗΣ Τ’ ΑΣΤΕΡΙΑ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΝΥΧΤΑΣ ΓΙΑΝΝΗΣ & ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΒΕΝΕΡΗΣ, ΓΙΩΡΓΟΣ ΡΟΥΜΕΛΙΩΤΗΣ Η ΠΡΟΣΚΥΝΗΣΗ ΤΩΝ ΜΑΓΩΝ ΜΙΧΑΛΗΣ ΧΑΤΖΗΣ-Α।ΜΑΓΟΣ, ΜΙΧΑΛΗΣ ΧΑΤΖΗΣ-Β. ΜΑΓΟΣ ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΡΦΙΑΤΗΣ-Γ. ΜΑΓΟΣ, ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ-ΗΡΩΔΗΣ ΝΙΚΟΣ ΧΑΒΑΡΙΩΤΗΣ-ΚΗΡΥΚΑΣ, ΒΕΡΑ ΡΑΠΤΗ-ΠΑΝΑΓΙΑ ΘΟΔΩΡΗΣ ΡΑΠΤΗΣ-ΙΩΣΗΦ, ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΟΛΛΙΑΣ-ΑΓΓΕΛΟΣ ΥΜΝΟΙ & ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ ΤΟΥ ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΟΥ ΜΑΣ ΜΑΝΤΟΛΙΝΟ ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ

ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΙΕΡΑΤΙΚΩΝ ΚΛΙΣΕΩΝ

ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΙΕΡΑΤΙΚΩΝ ΚΛΙΣΕΩΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΤΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Η Συνοδική Επιτροπή Εκκλησιαστικής Εκπαιδεύσεως της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, στα πλαίσια της εβδομάδας των Ιερατικών κλίσεων (21 έως 27 Μαρτίου 2011), διοργάνωσε εκδήλωση αφιερωμένη στους Ιεροσπουδαστάς παρουσία του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ.κ. ΙΕΡΩΝΥΜΟΥ. Α) Το Σάββατο, 19η Μαρτίου τελέσθηκε Θεία Λειτουργία στο Ναό της Ριζαρείου Εκκλησιαστικής Σχολής, υπό του Μητροπολίτου Ιερισσού και Αγίου Όρους κ. κ. ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ. Β) Μετά τη Θεία Λειτουργία ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος είχε συνάντηση με τους Διευθυντάς όλων των Εκκλησιαστικών Σχολείων και συζήτησε μαζί τους τα προβλήματα των Σχολείων. Γ) Στην αίθουσα τελετών της Ριζαρείου, έγινε βράβευση των αριστούχων μαθητών των Εκκλησιαστικών Σχολών. Από το Γενικό Εκκλησιαστικό Λύκειο Πατρών βραβεύτηκαν ο μαθητής Διονύσιος Αντωνάτος του Κων/νου, απόφοιτος της Γ΄ τάξεως. Δ) Στη συνέχεια παρετέθη γεύμα υπό του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου προς τιμήν των Εκπαιδευτικών και των Ιεροσπουδαστών. Το Εκκλησιαστικό μας Λύκειο στην εκδήλωση αυτή εκπροσώπησε ο Διευθυντής του κ. Ιωάννης Κόττορος και ο καθηγητής της Πληροφορικής κ. Βασίλειος Μπούτσικας.

ΚΑΣΤΟΡΙΑ - ΠΡΕΣΠΕΣ - ΝΥΜΦΑΙΟ

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΥΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΟΣ ΚΕΝΤΡΟΥ ΥΓΕΙΑΣ ΧΑΛΑΝΔΡΙΤΣΗΣ ΠΑΤΡΩΝ ΧΕΙΜΕΡΙΝΗ ΕΚΔΡΟΜΗ ΣΕ Καστοριά – Πρέσπες – Νυμφαίο Παρασκευή 4 Φλεβάρη δύο πούλμαν με μέλη και φίλους του Συλλόγου μαζί με τον πρόεδρο και πολλά μέλη του Δ.Σ. ξεκίνησαν από την Πάτρα, για την προγραμματισμένη χειμωνιάτικη εκδρομή στην Καστοριά στις Πρέσπες και το Νυμφαίο. Η ημέρα ηλιόλουστη προετοίμαζε την διάθεση όλων για κάτι ξεχωριστό. Και όπως σε κάθε εκδρομή έτσι και τώρα όλοι μια παρέα από την πρώτη κι όλας στιγμή ακόμη για όσους ήλθαν για πρώτη φορά, λες και γνωριζόμαστε από χρόνια. Ξεκινήσαμε με κέφι, με κουβεντούλα, ακούγοντας ευχάριστη μουσική σε διαδρομές συναρπαστικές που εναλλασσόταν, το πράσινο, το βουνό, η θάλασσα, τα χιόνια και ο ήλιος έτσι ούτε που καταλάβαμε πως φθάσαμε στον πρώτο μας προορισμό, στην Ι. Μονή Παναγίας της Μικροκάστρου. Μια ιστορική μονή με την θαυματουργή εικόνα της Παναγίας, αρχοντική και νοικοκυρεμένη, πανέμορφη μέσα σε μια παραδείσια φύση στην κορυφή του λόφου. , Η ωραία στάσης μας ήταν μια πνευματική ανάσα για όλους. Η φιλοξενία των μοναζουσών, το καλόκαρδο χαμόγελο με τον καφέ το βούτημα και το λουκούμι καθώς και η επίκαιρη τοποθέτηση της Ηγουμένης συμπλήρωσαν την αξέχαστη επίσκεψη μας στο μοναστήρι। Συνεχίσαμε τον δρόμο μας για την πόλη- καλλονή την Καστοριά, την πρωτεύουσα του ομώνυμου νομού. Ενός νομού, που είναι πλούσιος σε φυσικά τοπία και άλλοτε οικονομικά στο παρελθόν εύρωστος από τις παραδοσιακές βιοτεχνίες κ.α. Η Καστοριά χτισμένη στις όχθες της λίμνης, στολισμένη με αρχοντικά και τις 75 βυζαντινές εκκλησίες της με τους παραδοσιακούς οικισμούς «το Αποζάρι- το Ντολτσό - τη Κορέστεια» και τα μουσεία, με το «Δισπηλιό», το απολιθωμένο δάσος και το σπήλαιο με τους σταλακμίτες, με τα μαγαζιά και τους γραφικούς δρόμους, είναι σίγουρα η «αρχόντισσα» της Δ. Μακεδονίας. Τακτοποιηθήκαμε στα ξενοδοχεία μας, το ένα, μοντέρνο πρόσφατα ανακαινισμένο, και το άλλο, παραδοσιακό αρχοντικό και αμέσως κατεβήκαμε στην πόλη, για βόλτα, για φαγητό, για ψώνια για να την απολαύσουμε, ο καθένας με την παρέα του. Η βραδιά ήταν υπέροχη για όλους . Η επόμενη μέρα ξεκίνησε με ένα πλούσιο πρωινό και με σύμμαχο πάντα τον καιρό ανηφορίσαμε προς τα Πρέσπες με την μοναδική βιοποικιλότητα, την χλωρίδα και πανίδα, με νησάκια, Εκκλησίες, όπως του Αγίου Αχιλλείου, εξαίρετο δείγμα αρχιτεκτονικής του 1οου αιώνα, τον παραδοσιακό οικισμό Ψαράδες, αξιόλογα δείγματα πλινθόκτιστης και λιθόκτιστης Μακεδονίτικης αρχιτεκτονικής. Περπατήσαμε πολύ, κυρίως σε χιονισμένα μονοπάτια, απολαύσαμε την δωρεά του Θεού προς τον άνθρωπο και πήραμε τον δρόμο προς το Νυμφαίο. Μια διαδρομή απίστευτης ομορφιάς μέσα στη φύση, στο περισσότερο μέρος της κατάλευκη από τα χιόνια και με έναν υπέρλαμπρο ήλιο να δημιουργεί μια αντίθεση που θα ενέπνεε τους κορυφαίους ζωγράφους της γης. Ένα απέραντο καρποσταλ, ένας ατελείωτος πίνακας ζωγραφικής. Στο δρόμο μας και το Πισωδέρι και η Βίγλα με τις πολυάνθρωπες πίστες για τους φανατικούς των χειμερινών σπορ. Δεν χόρταιναν τα μάτια μας. Και ενώ ανηφορίζαμε μέσα σε δάση και χιόνια ξαφνικά, εκεί στην τελευταία στροφή, σε μια πλαγιά του Βέρνου (Βίτσι), ξεπρόβαλλε το ωραιότερο χωριό της Ευρώπης, όπως έχει χαρακτηρισθεί, το Νυμφαίο. Οικισμός παραδοσιακός διατηρητέος, αναγεννημένος τελευταία λόγω της εθνικής κληρονομιάς και της προστασίας του περιβάλλοντος χτισμένος στα 1.400 μέτρα που με τα κατάλευκα πετρόκτιστα σπίτια και τα λιθόστρωτα μονοπάτια του μας μάγεψε από την πρώτη στιγμή. Επισκεφθήκαμε το κέντρο ενημέρωσης (Αρκτούρος) για την προστασία της καφέ αρκούδας, ξεναγηθήκαμε και παρακολουθήσαμε ένα ενδιαφέρον φιλμ στη «Νίκειος Σχολή». Εντυπωσιασθήκαμε από τη εθελοντική προσπάθεια, παρά τις δυσκολίες και τους κινδύνους που εγκυμονεί, για τα μέλη της περιβαλλοντικής οργάνωσης «Αρκτούρος» η οποία δραστηριοποιείται στα βουνά της Ηπείρου, της Δυτικής Μακεδονίας, της Ροδόπης κ.α. καθώς και τις παρεμβάσεις της στην διατήρηση της Άγριας Φύσης. Απολαύσαμε την φύση, το χωριό και φυσικά τις τοπικές νοστιμιές. Και αφού κλείσαμε για πάντα μέσα μας αυτή την ομορφιά, που η ιδιωτική πρωτοβουλία ανέδειξε, πήραμε τον δρόμο προς την Καστοριά. Το βράδυ όλοι παρέα διασκεδάσαμε σε τοπική ταβέρνα με ζωντανή μουσική. Η επόμενη μέρα ξεκίνησε με επίσκεψη στην ιστορική και κτισμένη από τον Α. Κομνηνό Ι. Μονή Παναγίας της Μαυριώτισσας, που έχει διαδραματίσει σημαντικό ρόλο σαν πνευματικός χώρος σε όλες τις φάσεις της ιστορίας της Καστοριάς. Προσκυνήσαμε την θαυματουργική εικόνα της Παναγίας και κατευθυνθήκαμε προς το «Δισπηλιό» τον προϊστορικό (5.000 π.χ.) Λιμναίο Οικισμό. Στον χώρο των ανασκαφών δημιουργήθηκε το πρώτο Ελληνικό Οικομουσείο, μια αναπαράσταση του προϊστορικού Λιμναίου οικισμού, με καλύβες πάνω σε ξύλινες πλατφόρμες μέσα στη λίμνη, μέσα στις οποίες υπάρχουν σκεύη οικιακής χρήσης και εργαλεία εποχής. Ξεναγηθήκαμε, επισκεφθήκαμε και τον προσωρινό χώρο φύλαξης των ευρημάτων, ανυπολόγιστης αξίας για την επιστημονική έρευνα και ενθουσιασμένοι πήραμε τον δρόμο της επιστροφής. Μια διαδρομή πανέμορφη, μέσα στα καταπράσινα τοπία άλλοτε χιονισμένα και άλλοτε όχι, δίπλα από ποτάμια, που μας οδηγούσε κατ’ ευθείαν στο μοναδικό χωμένο στα χιόνια Μέτσοβο. Και καθώς ο καιρός είχε συμμαχήσει μαζί μας για όλο το τριήμερο, περάσαμε μοναδικές ώρες στην κοσμοπολίτικη κωμόπολη με το παραδοσιακό χρώμα, με το πλήθος των εκδρομέων, και τις ταβέρνες με τα νόστιμα ψητά. Και πάλι στα πούλμαν για τον γυρισμό μας στα σπίτια μας. Οι εικόνες της φύσης και η καλή παρέα έκαναν την δρόμο μας μέχρι την τελευταία στιγμή μοναδικό. Η εκδρομή μας τα είχε όλα επανωτά ήσαν και τα περιβαλλοντικά μηνύματα από την επίσκεψή μας στην «Νίκειο Σχολή» και τον Λιμναίο προϊστορικό οικισμό.

ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΑΡΧΑΙΩΝ ΜΝΗΜΕΙΩΝ ΑΠΟ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΣ - Ο μεγαλύτερος Μύθος!

ΜΥΘΟΣ Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΑΡΧΑΙΩΝ ΜΝΗΜΕΙΩΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΣ

Πρωτοπρεσβ. ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΜΕΤΑΛΛΗΝΟΥ, Καθηγητή Θεολογικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών

εισήγηση σε Συνέδριο στη Θεσσαλονίκη με θέμα: "Φαινόμενα Νεοειδωλολατρείας"

Ένα από τα ηχηρότερα επιχειρήματα των Νεοπαγανιστών εναντίον του Χριστιανισμού είναι το περί συστηματικής και οργανωμένης δήθεν καταστροφής των αρχαίων μνημείων, που έχει προσλάβει την μορφή ενός στερεότυπου μύθου, αναπαραγώμενου κατά της περιστάσεις। Και το ότι, μέσα στο ανταποδοτικό πάθος πολλών «χριστιανών», που τον 4ο αιώνα πέρασαν στην εποχή της «revanche», κατεστράφησαν αρχαιοελληνικά μνημεία, που συντηρούσαν την λατρεία των ειδώλων, είναι γεγονός। Μόνο όμως μέσα στις νοοτροπίες της εποχής είναι δυνατό να επιχειρηθεί στο σημείο αυτό επιστημονική ερμηνεία. Αρκεί να μελετήσει κάποιος το νεανικό έργο του Μ. Αθανασίου «Κατά ειδώλων»(1), για να κατανοήσει το θεολογικό υπόβαθρο τέτοιων ενεργειών. Άλλωστε, η ιστορία δεν ασχολείται με κατάρες, αλλά με ερμηνείες. Επιστημονική προσέγγιση των πραγμάτων μας προσφέρει δυνατότητες ασφαλέστερων κρίσεων και συμπερασμάτων.Επικαλούμεθα τα πορίσματα της έρευνας διακεκριμένων αρχαιολόγων, που συνοψίζουν τα δεδομένα μακροχρόνιων επιστημονικών ερευνών, συναδέλφων τους, αλλά και δικών τους. Το 1994 δημοσιεύθηκε μελέτη της κας Πολύμνιας Αθανασιάδη, καθηγήτριας του Παναπιστημίου Αθηνών με τίτλο: «Το λυκόφως των θεών στην Ανατολική Μεσόγειο: Στοιχεία ανάλυσης για τρεις επιμέρους περιοχές»(2). Η κα Αθανασιάδη, με βαθειά γνώση και επιμέλεια, αξιοποιεί τα δεδομένα των ερευνών του χώρου της για το επίμαχο θέμα. Πρώτα επιλέγει «τρεις περιοχές της αυτοκρατορίας με διαφορετική γεωγραφική φυσιογνωμία, ιστορικό υπόβαθρο και δημογραφική σύνθεση», εξασφαλίζοντας έτσι για την έρευνά της μεγαλύτερη αξιοπιστία. Οι περιοχές δε αυτές είναι η Ελλάδα, η Κωνσταντινούπολη και η Συρία-Παλαιστίνη. Έτσι αντιμετωπίζει εύκολα «τις γενικεύσεις του Λιβανίου»,όσο και τον «υπερβολικά μεγάλο αριθμό φιλολογικών μαρτυριών» σε χριστιανούς και εθνικούς συγγραφείς για την καταστροφή ναών, που καταντά, όπως λέγει, «ύποπτος»! «Στην προσπάθειά τους να ηρωοποιήσουν επισκόπους και αυτοκράτορες, σε μια περίοδο, κατά την οποία ο θρησκευτικός φανατισμός θεωρείται αρετή, συχνά οι εκκλησιαστικοί συγγραφείς απέδιδαν σ' αυτούς φανταστικές καταστροφές ναών ή, στην καλύτερη περίπτωση, μεγαλοποιούσαν τα ηροστράτεια ανδραγαθήματά τους». Από την άλλη μεριά, επιπολάζει η κινδυνολογία των εθνικών, για να παρουσιάσουν «τους εαυτούς τους ως μάρτυρες και την κοσμοθεωρία τους ως αντικείμενο συστηματικού και βάναυσου διωγμού, που διεξήγετο παράνομα, στο πλαίσιο μιας θεωρητικά ανεξίθρησκης αυτοκρατορίας». Γι' αυτό η αντικειμενική συγγραφέας συνιστά «επιφυλακτική στάση» στις όποιες κρίσεις. Η ανεξιθρησκεία άλλωστε των αυτοκρατόρων, όπως ο Μ. Κωνσταντίνος, είναι αποδεδειγμένη. Η μεταφορά ειδωλολατρικών μνημείων στην νέα πρωτεύουσα (Κωνσταντινούπολη- Νέα Ρώμη) για την διακόσμησή της ναι μεν εμποδίζει τη συνέχεια τοπικών λατρειών, αλλά τα αναδεικνύει ακόμη περισσότερο στην ίδια την χριστιανική, αργότερα, πρωτεύουσα. Εν τούτοις ο Μ. Κωνσταντίνος «επιδίωξε συστηματικά να εξασφαλίσει για την πόλη του την συνδρομή όλων των θείων δυνάμεων». Έτσι εκτός από χριστιανικούς ναούς ( Αγία Ειρήνη, Άγιοι Απόστολοι) αφιέρωσε και δύο ναούς σε εθνικές θεότητες, τη Ρέα και τη θεά Τύχη. Συνεχίζει όμως η κα Αθανασιάδη: «Σε τόπους όπως η Αθήνα και οι Δελφοί, κανόνας είναι, ότι τα μεταγενέστερα στρώματα έχουν καταστραφεί από τους ίδιους τους αρχαιολόγους στην προσπάθειά τους να φτάσουν όσο το δυνατόν γρηγορότερα στο κλασικό υπόστρωμα». Τις παρατηρούμενες καταστροφές αποδίδουν οι αρχαιολόγοι στους σεισμούς, τις βαρβαρικές επιδρομές (4ος-6ος αιώνας) και την εγκατάλειψη. Τα αρχαία μνημεία των Αθηνών και των Δελφών έμειναν απείραχτα από τους χριστιανούς. Η μετατροπή τους σε χριστιανικές εκκλησίες δείχνει περίτρανα τη συνείδηση της ιστορικής συνέχειας, όσο και αν αυτό δεν ικανοποιεί τους σημερινούς αρχαιολάτρες. Όπως συνηθίζω να λέγω, Πατέρες όπως οι Τρεις Ιεράρχες, όχι μόνο Έλληνες ήταν, αλλά και φορείς υψηλής ελληνικής παιδείας. Δεν ήταν επήλυδες που ενέσκηψαν στον ελληνικό χώρο, για να «θύσουν και απολέσουν», αλλά Έλληνες, που γνώριζαν να αποτιμούν αντικειμενικά τα πράγματα, έξω από φανατισμούς και εξαλλοσύνες. Τα κριτήριά τους ήταν πνευματικά. Γνώριζαν την ειδωλική πλάνη, αλλά δεν ήταν ικανοί για βιαιότητες. Την συνείδηση της ιστορικής συνέχειας των Ελλήνων- Χριστιανών, που δεν απέρριψαν τον πολιτισμό των προγόνων τους, αλλά μόνον την θρησκεία τους - η οποία δεν ήταν παρά νοσταλγία της εν Χριστώ αληθείας, όπως επεσήμανε ήδη ο Απόστολος Παύλος στον Άρειο Πάγο των Αθηνών(3)- υποστηρίζει και η κα Αθανασιάδη: «Οι εκκλησίες και τα παρεκκλήσια, που βρέθηκαν σπαρμένα γύρω και μέσα από το τέμενος του Απόλλωνα (στους Δελφούς), υπογραμμίζουν την συνέχιση της θρησκευτικής παράδοσης του τόπου». Όπως άλλωστε θρησκειολόγοι και λαογράφοι έχουν παραδεχθεί, αν «ξυπνούσε» σήμερα ένας αρχαίος Έλληνας και βρισκόταν σε ένα χριστιανικό πανηγύρι, δεν θα ένιωθε ξένος στο περιβάλλον. Είναι δε χαρακτηριστικό, ότι πολλοί σήμερα επικριτές της ορθοδόξου λαϊκής θρησκευτικότητας, κυρίως της Ελληνικής, σ' αυτό το επιχείρημα καταφεύγουν, λησμονώντας ότι η Ελληνική θρησκευτικότητα παρέμεινε ακέραιη, άλλαξε όμως ο προσανατολισμός της. Άλλωστε, η Ελληνική πολυθεΐα δεν ήταν, κατά πολλούς θρησκειολόγους (π.χ. Λ. Φιλιππίδης), παρά θεοποιητική υποστασιοποίηση των ιδιοτήτων της μιας θεότητος. «Ο βανδαλισμός ιερών αντικειμένων (από Χριστιανούς Έλληνες) ήταν πράξη σπάνια στην Ελλάδα», δέχεται η κα Αθανασιάδη. Τέτοιες περιπτώσεις ήταν μεμονωμένες. «Η γενική εντύπωση από την Ελλάδα είναι ότι η φθίνουσα αρχαία πίστη ενέπνεε στους νεοφώτιστους χριστιανούς, παρά την δομική μισαλλοδοξία της θρησκείας τους, σεβασμό και συχνά κάποια συγκίνηση». Ακόμη και ο όχι και τόσο ανεξίθρησκος Κωνστάντιος(337-361) «δεν φαίνεται να πείραξε ναούς», αλλά και «οι καλλιεργημένοι Χριστιανοί του αυτοκρατορικού περιβάλλοντος αντιμετώπισαν τα αρχαία ιερά ως έργα τέχνης και όχι ως κατοικία δαιμόνων». Οι φανατικοί, βέβαια, δεν έλειπαν - όπως σε κάθε εποχή -, αλλά οι προτροπές τους για καταστροφή , κατά κανόνα, έπεφταν στο κενό. Ως την εποχή του Ιουστινιανού εισέρεαν αρχαία εθνικά μνημεία στην Κωνσταντινούπολη. Μόνο εκεί, που δεν υπήρχε «επαφή με την αστική παιδεία του ελληνορωμαϊκού κόσμου», εκτός δηλαδή του ιστορικού ελληνικού χώρου, και όπου «η παραδοσιακή θρησκεία είχε ισχυρές ρίζες», παρατηρείτε φανατισμός και γίνονται καταστροφές. Αυτό συνέβαινε περισσότερο στην Ανατολή (Συρία - Φοινίκη - Παλαιστίνη). Η κα Αθανασιάδη όμως ερμηνεύει με τα επιστημονικά κριτήριά της τις συμπεριφορές και σε περιοχές, όπως η Συρία: «...Εδώ δεν έχουμε μια αμιγή περίπτωση θρησκευτικού φανατισμού, αλλά ένα ξέσπασμα κοινωνικού και φυλετικού μίσους, ένα υποσυνείδητο εθνικό κίνημα με αμφίεση βέβαια, θρησκευτική». Και αυτό στηρίζεται σε έρευνες διαφόρων ειδικών. Με αυτό το κριτήριο μπορούν να ερμηνευθούν και μεταγενέστερες συμπεριφορές, χωρίς βέβαια, να αγνοούνται και οι προκλήσεις των εθνικών ομάδων. Όπου δεν κυριαρχούν προκλήσεις(προβοκάτσιες), οι συμπεριφορές μένουν ανεξέλεγκτες.Σκόπιμα βέβαια εκμεταλλευθήκαμε καθ' υπερβολήν την έρευνα της εκλεκτής συναδέλφου, διότι προσφέρει σημαντικές δυνατότητες για την ερμηνεία και κατανόηση πραγμάτων, που η κακοπιστία, κακεντρέχεια, αλλά και ανθελληνική σκοπιμότητα των ξένων κέντρων συστηματικά παρερμηνεύει. Τα πορίσματα της κας Αθανασιάδη μου επιβεβαίωσε σε μια σπουδαιότατη για μένα, επικοινωνία μας (19-07-2000) και ο γνωστός αρχαιολόγος και αείμνηστος φίλος Άγγελος Χωρέμης, ερμηνεύοντας την περίπτωση του Μ. Θεοδοδίου. Κατά την γραπτή του δήλωση, « το διάταγμα του Θεοδοσίου του Μεγάλου (191-193 μ.χ.) αναφέρει απαγόρευση λατρείας σε αρχαία ιερά και την είσοδο στους ναούς, δεν εντέλλεται όμως την καταστροφή τους. Άλλωστε δεν φαίνεται ανασκαφικά τουλάχιστον τέτοια καταστροφή. Τα μεγάλα κέντρα της αρχαίας λατρείας, εκείνα ακριβώς που θα έπρεπε λογικά να υποστούν την μεγαλύτερη καταστροφή, όπως οι Δελφοί, η Ολυμπία, η Δωδώνη, τα ιερά των Αθηνών κ.α. δεν φαίνεται ανασκαφικά τουλάχιστον να έπαθαν ζημιές από ανθρώπινο χέρι στα τέλη του 4ου αιώνα. Εξάλλου, πολλοί ναοί της αρχαίας λατρείας σώθηκαν ως τις μέρες μας σχεδόν ανέπαφοι, κυρίως στην κάτω Ιταλία και την Σικελία, όπου επίσης βασίλευε ο Μ. Θεοδόσιος, αλλά και στην κυρίως Ελλάδα, όπως το συγκρότημα της Ακροπόλεως των Αθηνών, ο ναός του Ηφαίστου (Θησείον) και ο ναός του Ιλισσού». Μάλιστα στον Θεοδοσιανό Κώδικα (XVI 10,25) «επιτρέπεται στους Χριστιανούς να μετατρέπουν τους αρχαίους ναούς σε χριστιανικούς» και γι' αυτό δεν καταστράφηκαν, αλλά σώθηκαν αυτούσιοι (βλ. τον αρχαίο ναό κάτων από τον ανηγερένο από την Αγία Ελάνη τον δ' αιώνα ναό της Παναγίας της Καταπολιανής ή Εκατονταπυλιανής στην Πάρο που ανεκάλυψε ο μεγάλος αρχαιολόγος Α. Ορλάνδος). Κατά τον επιφανή βυζαντινολόγο Διονύσιο Ζακυνθηνό η διάταξη αυτή έγινε ακριβώς , για να σωθούν οι ναοί. «Δεν υπάρχει, λοιπόν, καμμία κρατική πολιτική, που να ενθαρρύνει την καταστροφή αρχαίων ιερών». «Αυτό που πράγματι έγινε, είναι καταστροφές και ακρότητες σε τοπικό επίπεδο, από φανατικούς εκκλησιαστικούς και πολιτικούς παράγοντες, κυρίως εναντίον αγαλμάτων αρχαίων θεοτήτων με συνηθέστερο το φαινόμενο της ρινοκοπής και καταστροφής των προσώπων. (Δεν πρέπει πάντως να θεωρούμε ότι κάθε κατεστραμένο άγαλμα μαρτυρεί και χριστιανικό βανδαλισμό. Πολλά κατεστράφησαν από άλλες αιτίες και πάρα πολλά μεταφέρθησαν στην Κωνσταντινούπολη, για τον στολισμό της καινούργιας πρωτεύουσας). Οι άνθρωποι αυτοί εξαγρίωναν τον όχλο, πράγμα όχι δύσκολο, αν σκεφτούμε ότι, μόλις 75-80 χρόνια χώριζαν την εποχή αυτή από τους φοβερούς διωγμούς των Διοκλητιανού και Γαλερίου (311) και 55-60 χρόνια από τον ηπιώτερο διωγμό του Λικίνιου (320-324). Τον εξαγριωμένο αυτό όχλο εξαπέλυαν να κάψει και να καταστρέψει ο,τιδήποτε εθνικό εύρισκε μπροστά του. Αυτό όμως ουδέποτε υπήρξε πολιτική του Μ. Θεοδοσίου και, όπως θα δούμε, όταν έγινε, προσπάθησε να το σταματήσει και να το θεραπεύσει». Και συμπληρώνει ο Άγγελος Χωρέμης: «Στην πορεία προς την νέα θρησκεία, υπάρχει αναμφισβήτητα κάποια πίεση εκ μέρους των Χριστιανών, αλλά όχι κρατικά κατευθυνόμενη βία. Δεν μαρτυρούνται διωγμοί σαν αυτούς που είχαν υποστεί οι ίδιοι οι Χριστιανοί μερικές δεκαετίες πριν, ούτε βίαιοι εκχριστιανισμοί, όπως έγιναν τον καιρό του Καρλομάγνου, της ισπανικής reconquista κ.α. Μαρτυρούνται ακρότητες,συχνά άγριες, αλλά πάντα περιορισμένες τοπικά και χρονικά. Το περίεργο δεν είναι πως έγιναν αγριότητες, το περίεργο είναι πως έγιναν τόσες λίγες μετά από τα μαρτύρια, που είχαν υποστεί οι Χριστιανοί». Εκδηλώσεις, λοιπόν, φανατισμού μεμονωμένων προσώπων παρατηρούνται - και κατά τον Άγγελο Χωρέμη - στο πνεύμα της «revanche», αυτό όμως ουδέποτε υπήρξε πολιτική του Μεγάλου Θεοδοσίου, για να μείνουμε σε ένα τόσο παρεξηγημένο στο σημείο αυτό αυτοκράτορα. Σώζεται «Λιβανίου του Αντιοχέως λόγος προς Θεοδόσιον τον βασιλέα, Υπέρ των Ιερών» (αρ.30). Ο μεγάλος ρητοροδιδάσκαλος (314-393), επιφανής εκπρόσωπος της φθινούσης ελληνικής αρχαιότητας, διδάσκαλος του ιερού Χρυσοστόμου, έγραψε το 386 το κείμενο αυτό, απευθυνόμενος στον αυτοκράτορα Θεοδόσιο Α' (379-395) και παραπονούμενος για την στάση των φανατικών μοναχών (της Αντιόχειας) έναντι των εθνικών ναών (τεμένων). Για την κατανόηση της στάσης του Λιβανίου έναντι του Χριστιανισμού, ας σημειωθεί, ότι ήταν συνεπής οπαδός της ειδωλολατρείας, θυσίαζε στις θεότητες της και μετερχόταν την μαντεία. Είχε μυηθεί εξάλλου σε διάφορα εθνικά μυστήρια. Ο ι. Χρυσόστομος τον ονομάζει «πάντων δεισιδεμονέστατον» (ευσεβέστατον) (4). Πίστευσε στην προσπάθεια του αυτοκράτορα Ιουλιανού και στην ανάσταση του ειδωλολατρικού κόσμου, μολονότι κατά την νεότητά του έδειξε τάσεις φιλοχριστιανικές. Τον επηρέασε όμως ο Ιουλιανός, όπως και αυτός επηρεάστηκε από τον Λιβάνιο, του οποίου μελετούσε τα έργα και έγινε έμμεσα μαθητής του.(5) Ο λαμπρός γνώστης της αρχαιότητας Άγγελος Χωρέμης σχολιάζει το κείμενο του Λιβανίου με τον ακόλουθο τρόπο: «Ο λόγος του Λιβανίου ‘Υπέρ των ιερών' δεν γράφτηκε λόγω ακροτήτων, που έγιναν εις εφαρμογήν του διατάγματος κατά της αρχαίας θρησκείας. Το διάταγμα εξεδόθη το 391 και το κείμενο του Λιβανίου γράφτηκε το 386, δηλ. πέντε ολόκληρα χρόνια νωρίτερα με άλλη ευκαιρία(6). Ο Θεοδόσιος διόρισε ύπαρχο Ανατολής κάποιον συμπατριώτη και φίλο του, τον Ίβηρα Μάτερνο Κηνύγιο. Ο άνθρωπος αυτός ήταν φανατικός θρησκόληπτος και έξαλλος. Υποκίνησε πράγματι τον όχλο, επικεφαλής του οποίου ήταν φανατικοί καλόγεροι, και άρχισαν να καταστρέφουν τα αρχαία ιερά, στην αρχή κυρίως τα μικρά (και απροστάτευτα) ιερά της υπαίθρου και εν συνεχεία άρχισαν να μπαίνουν και να καταστρέφουν ιερά και μέσα στις πόλεις. Τότε ο Λιβάνιος γράφει τον περίφημο και ωραιότατο λόγο του «Υπέρ των Ιερών». (Η αντίδραση του θρησκόληπτου Θεοδοσίου ήταν να απαγορεύσει την είσοδο των μοναχών μέσα στις πόλεις, προστατεύοντας έτσι τα εθνικά ιερά των άστεων και όταν σε λίγο πέθανε ο Μάτερνος Κηνύγιος τοποθέτησε ως ύπαρχο Ανατολής τον σώφρονα εθνικό Ευτόλμιο Τατιανό, ο οποίος κατάφερε να ηρεμήσει τα πράγματα και να φέρει την καταλλαγή. Όλα αυτά μαρτυρούν ότι ουδέποτε υπήρξε επίσημη πολιτική του Θεοδοσίου η καταστροφή του αρχαίου κόσμου και μάλιστα με την μορφή των ακραίων βανδαλισμών, όπως λέγεται συνήθως. Μαρτυρούν επίσης το κύρος που είχε ο Λιβάνιος στον θεωρούμενο θρησκόληπτο βασιλέα, κύρος που φάνηκε και όταν με δύο ακόμη λόγους του, τους «Προς Θεοδόσιον τον Βασιλέα περί της στάσεως» και Προς Θεοδόσιον τον Βασιλέα επί ταις διαλλαγαίς», κατόρθωσε να σώσει την Αντιόχεια, η οποία είχε στασιάσει. Σ' αυτήν την προσπάθεια είχε και την συνεπικουρία του επισκόπου Αντιοχείας Φλαβιανού, του οποίου τον λόγο φαίνεται ότι είχε γράψει ένας νεαρός Χριστιανός κληρικός, μαθητής του Λιβανίου, ο Αγ. Ιωάννης ο Χρυσόστομος. Βλέπουμε, λοιπόν, ότι και συνεργασία με χριστιανούς είχε ο Λιβάνιος, όταν κοινοί στόχοι το επέβαλλαν». Θα επιχειρήσουμε ένα σχόλιο στην υπογραμμιζόμενη, με επιστημονική ευσυνειδησία, από αείμνηστο φίλο, συνεργασία του Λιβανίου με Χριστιανούς. Οι άνθρωποι εκείνοι ζούσαν τα πράγματα μέσα στη φυσικότητά τους και όχι στο τεχνητό κλίμα αντιπαλότητας, που δημιουργούν οι φανατικοί (εκατέρωθεν) των ημερών μας. Μήπως σ' όλη την μακρά διάρκεια του Βυζαντίου/Ρωμανίας δεν έλαβαν χώρα παρόμοιες συνεργασίες και συνυπάρξεις; Η χαρακτηριστικότερη μάλιστα, ήταν η συνεργασία των δύο ιδεολογικά αντιπάλων, που η αντίθεσή τους σκόπιμα και τεχνητά υπερτονίζεται σήμερα, του Οικουμενικού Πατριάρχου Γεννάδιου β' του Σχολαρίου και του σοφού υποστηρικτού της αρχαίας θρησκείας Γεωργίου Πλήθωνος-Γεμιστού. Ο τελευταίος δεν δίστασε να συμμετάσχει στην σύνοδο Φερράρας-Φλωρεντίας (1438-1439), ως μέλος της ορθόδοξης αντιπροσωπείας, για να βοηθήσει την Ορθόδοξη Εκκλησία στις τραγικές εκείνες στιγμές γι' αυτήν και το γένος. Εκεί έδωσε μάχη, με τις επιστημονικές του γνώσεις, υπέρ της Ορθοδοξίας (απέδειξε την νοθεία ενός χειρογράφου που παρουσίαζαν οι Λατίνοι) και μαζί με τον πρωταγωνιστή της Ορθοδοξίας Άγιο Μάρκο Ευγενικό (1444), δεν υπέγραψε την Ένωση με τον Παπισμό. Παρά τις διαφορετικές ιδεολογικές-πνευματικές προϋποθέσεις τους και οι δύο θεωρούσαν την ένωση ως υποταγή στον Παπισμό και επιζήμια για τι Γένος/Εθνος. Αλλά έτσι σκέπτονται όσοι αγαπούν το ΄Εθνος. Οι σημερινοί Νεοπαγανιστές, σχεδόν κατά κανόνα δεν αγαπούν το Έθνος και τον Ελληνισμό, παρά τα λεγόμενά τους, διότι πολεμώντας την Ορθοδοξία, που είναι πια αδιαίρετα ενωμένη με την ελληνικότητα, κατεργάζονται την διάλυσή του. Για το θέμα της καταστροφής αρχαίων μνημείων από «Χριστιανούς» παράλληλα με τα συμπεράσματα της κας Αθανασιάδη είναι και εκείνα του αρχαιολόγου Gerasimos Pagoulatow, "The Destruction and conversion of ancient temples o Christian Churches during fourth, fifth and sixth centuries",Θεολογία τ.ΞΕ' (1964), σς152-170 . Είναι Δε χαρακτηριστικό, ότι και στο περιοδικό «Δαυλός» (αρ.138/Ιούνιος 1993,σς.8022/23) σημειώνεται: «Όλοι σχεδόν οι καταστροφείς αρχαίων ελληνικών μνημείων είναι Χριστιανοί εξ Ιουδαίων, δηλαδή Εβραίοι. Οι Χριστιανοί ξ εθνικών, δηλαδή οι Έλληνες, σπάνια μετείχαν σε διωγμούς Ελλήνων».Σημασία Δε έχει, ότι και ο γνωστός εικονοκλάστης, αλλά σπουδαίος ιστορικός ερευνητής και συστηματικός παρουσιαστής της «αρνητικής πλευράς» Κυριάκος Σιμόπουλος, ενώ μιλά για τις «αποτρόπαιες βαρβαρότητες των Χριστιανών» (σ. 112 ε.ε) στα αρχαία μνημεία, δεν παραλείπει να παρεμβάλει και κεφάλαιο με τον τίτλο: «Ο βυζαντινός άνθρωπος συντηρεί με ευλάβεια την παράδοση της αρχαίας ελληνικής τέχνης» (σ. 208 ε.ε.)(7). Παραθέτουμε μερικά αποσπάσματα από το παραπάνω βιβλίο του Κυριάκου Σιμόπουλου: « Είναι ιστορικά τεκμηριωμένο ότι υπήρξε μία παιδευτική και συναισθηματική συνέχεια του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού στο Βυζάντιο, όχι μόνο από την διανόηση αλλά και από τον λαϊκό άνθρωπο, ενίοτε και από την εξουσία. Ο αυτοκράτορας της Νίκαιας Θόδωρος Δούκας Λάσκαρις (1254-1258), κατά την επίσκεψή του στην Πέργαμο, νοιώθει συγκίνηση μπροστά στα λείψανα των αρχαίων μνημείων και έργων τέχνης κι εκφράζει ενθουσιασμό και ευλάβεια για τα μεγαλουργήματα των προγόνων. Έχει συνείδηση τι σημαίνει Δύση ύστερα από την εισβολή των σταυροφόρων και τον χαλασμό της Πόλης [...].Ο πρώτος αυτοκράτορας - ο Κωνσταντίνος - φιλοδοξεί να εξομοιώσει τη « «Βασιλεύουσα» με την Ρώμη. Και σπεύδει να την διακοσμήσει με έργα τέχνης, συνεχίζοντας την ρωμαϊκή παράδοση της αρπαγής. Μεταφέρει στην Κωνσταντινούπολή πολυάριθμα αγάλματα, χάλκινα ιδίως, κίονες, κ.α. (8) από τις κυριότερες πόλεις του ανατολικού, αλλά και του δυτικού τμήματος της αυτοκρατορίας - από την Αθήνα, το Αιγαίο, την Ιωνία, την Κύπρο, την Κρήτη, τη Ρώμη, τη Σικελία κ.α.(9) ...(σς. 209-20). Ο Κωνσταντίνος θα αξιοποιήσει την Ελληνική πολιτιστική παράδοση για την προσωπική του αίγλη, ταυτίζοντας το χάλκινο άγαλμα του Απόλλωνα που έστησε πάνω στην περίφημη πορφυρή κολώνα της Αγοράς, τον «κυκλοτερή πορφυρούν κίονα» (10), με το αυτοκρατορικό του μεγαλείο. Στην κεφαλή του αγάλματος, που αφιέρωσε στον εαυτό του, προσέθεσε ακτινωτά ήλους «από τον σταυρό του Χριστού», για να λάμπει σαν τον ήλιο...(σ. 211) (11). Η παραδοσιακή επομένως αισθητική και η πανάρχαιη λαϊκή ποιλιτιστική παιδεία δεν είχε σβήσει, παρά τους βανδαλισμούς των πρώτων χριστιανών εναντίον των κλασσικών μνημείων. Και δεν θα σβήσει ποτέ στον ελληνικό κόσμο. Έτσι εξηγείται η διατήρηση ανέπαφων τόσων γλυπτών στην Κωνσταντινούπολη ως την επιδρομή των Δυτικών Βαρβάρων. Απώλειες σημειώθηκαν μόνο από σεισμούς, πυρκαγιές και εσωτερικές ταραχές - λαϊκές εξεγέρσεις, συγκρούσεις και καταστολές. Οι Χριστιανοί της πρωτεύουσας θαύμαζαν τα αγάλματα που στόλιζαν την πόλη τους...(σς.212-213) Οι βυζαντινοί διανοούμενοι - ακόμα και θεολόγοι- έχουν βαθειά γνώση της αρχαίας τέχνης και εκφράζουν χωρίς επιφυλάξεις τον απεριόριστο θαυμασμό τους. Συχνότατες στους βυζαντινούς αιώνες οι αναγωγές στον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό και τους επιφανείς δημιουργούς του και οι συγκρίσεις της βυζαντινής εικονογραφίας με την κλασσική ζωγραφική που αποκαλύπτουν κοινά οι παράλληλα καλλιτεχνικά ιδεώδη...(σς. 226-227)» Αγαπητοί Σύνεδροι, Το κείμενό μου δεν επεδίωξε να πρωτοτυπήσει, αλλά να αποδείξει, μέσω της έρευνας διακεκριμένων αρχαιολόγων, την αντιεπιστημονικότητα του νεοειδωλολατρικού φανατισμού και των γενικεύσεών του σε ένα θέμα, που έχει κεντρική θέση στην αντιχριστιανική πολεμική του. Οι αυθεντικοί Χριστιανοί, και μάλιστα οι Έλληνες, ετίμησαν την τέχνη των προγόνων τους και κληρονόμησαν το καλλιτεχνικό πνεύμα τους, για να προχωρήσουν στην δική του - καθαρά ελληνική - καλλιτεχνική δημιουργία. Σημειώσεις: 1) 318, όχι «Κατά Ελήνων», ο τίτλος αυτός είναι μεταγενέστερος και προσετέθη απ' τους εκδότες. 2) Περιοδικό ΕΛΛΗΝΙΚΑ, τ.44, Θεσσαλονίκη 1994, σς. 31-50 3) Πραξ.17,23. Ο Απόστολος Παύλος δεν καταστρέφει ή διαστρέφει την ελληνική θρησκευτικότητα, αλλά την στρέφει προς τον αναμενόμενο Αληθινό Θεό. 4) ΙΩΑΝΝΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ, εις νεωτέραν χηρεύσασαν, 1 5) Βλ. το άρθρο του ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ ΧΡΗΣΤΟΥ στη ΘΗΕ, τ.8, 1960, στ. 294-299 με βιβλιογραφία 6) P. Petit, "Sur la date du ‘pro Templis' de Libanius", en Byzantion XXX (1951), fasc Ι. 285-310 7) Βλ. το βιβλίο του: Η λεηλασία και η καταδρομή των Ελληνικών Αρχαιοτήτων, Αθήνα 1997. 8) « πάντα Δε τα χαλκουργεύματα και τα ξόανα εκ διαφόρων ναών και πόλεων αθροίσας έστησεν αυτά εις διακόσμησιν της πόλεως, ομοίως Δε και τους κίονας των περιπάτων» Πάτρια Κωνσταντινουπόλεως, εκδ. Preger τ. Β', 145 9) «Ότι από Ρώμης πολλά ενεχθέντα είδωλα έστησαν εν τω Ιπποδρόμω εξαίρετα Δε εξήκοντα, εν οις και είκοσι του Αυγούστου. Από Δε Νικομηδείας στήλαι πολλαί ήκασιν. Ομοίως Δε από Αθηνών και Κυζίκου και Καισαρείας και Τράλλης και Σάρδης και Μωκησού και από Σεβαστείας και Σατάλων και Χαλδείας και Αντιοχείας της μεγάλης και Κύπρου και από Κρήτης και Ρόδου και Χίου και Ατταλείας και Σμύρνης και Σελευκείας και από Τυάνων και Ικονίου και Βιθυνών Νικαίας και από Σικελίας και από πασών των πόλεων ανατολής και δύσεως ήκασι διαφοροι στήλαι παρά του μεγάλου Κωνσταντίνου». Γ. ΚΩΔΙΝΟΣ, Παρεκβολαί εκ της βίβλου του Χρονικού περί των πατρίων της Κωνσταντινουπόλεως, εκδ. Βόννης 1843, σ. 53. Η λέξη «στήλη» σημαίνει άγαλμα. « Ολόχρυσον την στήλην σου στήσουν εις το παλάτιν» Καλλίμαχος και Χρυσορρόη, στ.1172. 10) Κατά τον ΓΕΩΡΓΙΟ ΚΕΔΡΗΝΟ «πορφυρούς κίων» στήθηκε το 320, κατά το Πασχάλιον Χρονικόν το 328. Το άγαλμα του Απόλλωνα είχε αφαιρεθεί, κατά τον Βυζαντινό χρονογράφο Μιχαήλ Γλύκα, από την Ηλιούπολη της Φρυγίας. Τον ομώνυμο ναό έκλεισε ο Κωνσταντίνος (ΕΥΣΕΒΙΟΣ, Εις τον βίον Κωνσταντίνου Βασιλέως, Γ' 55-56). Κατά τον Μανουήλ Χρυσολωρά στην κορυφή του «πορφυρού κίονος» είχε αρχικά τοποθετηθεί σταυρός. Γράφει « περί του αίροντος τον σταυρόν πορφυρού κίονος, επί της αυλής του μεγάλου Κωνσταντίνου βασιλείων αυτού πηξαμένου και ιδρυμένου, πάντας μεν ανδριάντας πάσας Δε στήλας νικώντος» (Του λογιωτάτου Μανουήλ Χρυσολωρά επιστολή προς τον Ιωάννην βασιλέα εν ή συγκρισις της παλαιάς και νέας Ρώμης). 11) «Δίκην Ηλίου έστησεν αυτήν εις το όνομα αυτού θήσας εν τη κεφαλή ήλους εκ των του χριστού δίκην ακτίνων ως Ήλιος τοις πολίταις εκλάμπων» Πάτρια Κωνσταντινουπόλεως, τ. Β', 174,45. Κατά τον ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟ ΡΟΔΙΟ, το άγαλμα ήταν επιχρυσωμένο, «χρυσώ καταυγάζοντα». Στίχοι Κωνσταντίνου Ασηκρίτη του Ροδίου, σ. 69.

ΕΚΚΛΗΣΙΑ - ΠΟΛΙΤΕΙΑ - ΜΙΣΘΟΔΟΣΙΑ ΚΛΗΡΙΚΩΝ

Εκκλησία και Πολιτεία - Μισθοδοσία Κληρικών Κείμενο του Αρχιμανδρίτου π. Πέτρου Μποζίνη εφημερίου στον Ι. Ν. Αγ. Ιωάννου του Θεολόγου Freiburg Γερμανίας. (Φυσικός - Ραδιοηλεκτρολόγος – Msc Θεολογίας Υπ। Δρ। Παν/μίου Στρασβούργου)

Το θέμα των σχέσεων Εκκλησίας - Κράτους έχει έρθει αρκετές φορές στη δημοσιότητα τις τελευταίες δεκαετίες. Επανέρχεται και στις ημέρες μας και σε συνδυασμό με την παρούσα οικονομική - και όχι μόνο - κρίση ακούγονται και γράφονται πολλές απόψεις, άλλες επωνύμως και άλλες ανωνύμως. Τα όσα θα αναφερθούν στο παρόν άρθρο, εκφράζουν την άποψη του γράφοντος και μόνο και παρατίθενται προς προβληματισμό. Άλλωστε η Εκκλησία όταν εκφράζεται επίσημα εκφράζεται Συνοδικώς δια των θεσμικών της οργάνων. Αυτά τα ολίγα προς αποφυγή παρεξηγήσεων. Χωρισμός Κράτους - Εκκλησίας; Μα για να μιλήσουμε για χωρισμό θα πρέπει πρώτα να εντοπίσουμε τα σημεία επαφής ώστε να ξέρουμε ακριβώς τι θα πρέπει να χωρίσουμε, καθώς επίσης ποιοι απαρτίζουν την Εκκλησία, για να ξέρουμε σε ποιους αναφέρεται αυτός ο χωρισμός. Ευθύς εξαρχής, η ταυτότητα «Εκκλησία» = «οι παπάδες», που χρησιμοποιείται από ορισμένους, δηλώνει μόνο άγνοια. Δεν είναι του παρόντος να αναπτύξουμε την Ορθόδοξη Εκκλησιολογία, αλλά θα πούμε συνοπτικά ότι την Εκκλησία την αποτελούν όλοι όσοι έχουν βαπτισθεί Ορθόδοξοι (περισσότερο ή λιγότερο ενεργά μέλη) και δεν έχουν αποκηρύξει την πίστη τους, κληρικοί και λαϊκοί. Άρα ο χωρισμός δεν αφορά σε μία κατηγορία Ορθοδόξων (παπάδες) αλλά σε όλους τους Ορθοδόξους αυτού του τόπου. Έρχεται λοιπόν το εύλογο ερώτημα: Να χωριστεί τι από τι; Ή ποιος από ποιον (δεδομένου ότι η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών είναι ταυτόχρονα και μέλη της Εκκλησίας). Που εμποδίζει λοιπόν η Εκκλησία το Κράτος; Ποια από τα παρακάτω δεν μπορεί κάποιος πολίτης να πράξει; - Πολιτικό γάμο ή σύμφωνο ελεύθερης συμβίωσης; - Πολιτική κηδεία; - Να δώσει όνομα στο παιδί του χωρίς Βάπτιση; - Να μην ορκιστεί στο Ευαγγέλιο ή να δώσει πολιτικό όρκο; - Να απαλλάξει το παιδί του από το μάθημα των θρησκευτικών (με σύμφωνη γνώμη και των 2 γονιών); Όλα μπορεί να τα κάνει και ακόμη περισσότερα. Άρα για τι είδους χωρισμό μιλάμε; Να ασχολείται, λένε, η Εκκλησία με τα του οίκου της (και εννοούν τους κληρικούς) και να μην ανακατεύεται στα του κράτους. -Έχουμε θεοκρατικό κράτος και δεν το γνωρίζουμε; - Μήπως στο Ελληνικό κοινοβούλιο υπηρετούν κληρικοί; - Μήπως τους δημόσιους οργανισμούς τούς διευθύνουν κληρικοί; - Μήπως η διοικούσα Εκκλησία έχει λόγο στο νομοθετικό ή εκτελεστικό έργο της Πολιτείας; - Να μην τελούν οι κληρικοί αγιασμούς, δοξολογίες και ορκωμοσίες; Μα κάτι τέτοιο δεν προβλέπεται από το Σύνταγμα. Οι κληρικοί καλούνται από τις αρμόδιες αρχές στα πλαίσια της εθιμοτυπίας. Αν δεν κληθούν δεν πηγαίνουν. Μήπως τελικά αυτό που εννοούν και δεν το λένε ευθέως, είναι το να περιορίζεται ο λόγος των κληρικών μόνο σε «αμήν» και «κύριε ελέησον» ; Το άρθρο 14 παρ.1 του Ελληνικού Συντάγματος ορίζει: «Kαθένας μπορεί να εκφράζει και να διαδίδει προφορικά, γραπτά και δια του τύπου τους στοχασμούς του τηρώντας τους νόμους του Kράτους». Επίσης στο άρθρο 4 παρ.1 αναφέρεται ότι: «Oι Έλληνες είναι ίσοι ενώπιον του νόμου». Αν λοιπόν κάποιοι θέλουν εμείς οι κληρικοί να μην μιλάμε, θα πρέπει πρώτα να τροποποιήσουν το Σύνταγμα της Ελλάδος. Μέχρι τότε όμως θα μιλάμε (και οφείλουμε να το κάνουμε), κάνοντας υπακοή στους Επισκόπους μας ως κληρικοί και στο Σύνταγμα ως πολίτες. Αξιώνουν επίσης να δώσει η Εκκλησία στο Κράτος την «τεράστια» ακίνητη περιουσία της. Ποια είναι αυτή; Τα 170.000 γεωργικά καλλιεργήσιμα στρέμματα που διαθέτει από δωρεές και αντιστοιχούν στο 0,48% της συνολικής γεωργικής Ελληνικής γης; - Όταν κάθε χρόνο εγκαταλείπονται από αγρότες και κτηνοτρόφους 162.000 στρέμματα καλλιεργήσιμης γης; - Όταν είχαμε 4.380.000 εγκαταλειμμένα στρέμματα το 1983[1] και σήμερα έχουμε ακόμη περισσότερα; - Όταν η Τρόϊκα καλεί το κράτος να εκποιήσει γη και νησιά; [2] - Γιατί δεν μιλούν για τις αναγκαστικές απαλλοτριώσεις της περιόδου 1917-1930 οι οποίες καταδίκασαν δεκάδες μοναστήρια σε μαρασμό, ενώ τα χρήματα από αυτές οφείλονται έως και σήμερα; - Γιατί δεν μιλούν για τα 128 δεσμευμένα από το κράτος μεγάλης αξίας ακίνητα της Εκκλησίας[3], τα οποία παραμένουν αναξιοποίητα εδώ και δεκάδες χρόνια ενώ θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν για την ανακούφιση των ασθενεστέρων οικονομικά ομάδων; - Γιατί δεν μιλούν για τις δεκάδες δωρεές ακινήτων της Εκκλησίας; Μόνο η Ιερά Μονή Ασωμάτων Πετράκη είναι σήμερα ο μεγαλύτερος κοινωνικός ευεργέτης της Αθήνας.[4] -Γιατί δεν μιλούν για τα 100 εκατομμύρια ευρώ που διαθέτει κάθε χρόνο η Εκκλησία για την διατήρηση και λειτουργία των προνoιακών της ιδρυμάτων, καθώς και για τα 250.000 συσσίτια καθημερινώς;[5] Στον λαό δεν προσφέρονται όλα αυτά; Μιλούν για την μισθοδοσία των κληρικών από το κράτος, ζητώντας την κατάργησή της. Ξεχνούν ότι το κράτος δεν μισθοδοτεί τους κληρικούς ως δημοσίους υπαλλήλους, π.χ. ως υπαλλήλους υπουργείων, πυροσβέστες, αστυνομικούς κ.λ.π. αλλά αυτή η μισθοδοσία έχει ανταποδοτικό χαρακτήρα μετά την αναγκαστική απαλλοτρίωση του 80% της αγροτικής περιουσίας της Εκκλησίας, το 1952.[6] Ισχυρίζονται ότι η Ελλάδα είναι το μοναδικό κράτος στην Ευρώπη που μισθοδοτεί τους ιερείς και ότι αυτό πρέπει να σταματήσει. ΜΕΓΑ ΨΕΜΑ! - Στο Βέλγιο οι λειτουργοί των αναγνωρισμένων θρησκειών πληρώνονται από το κράτος![7] - Στη Τσεχία οι μισθοί των κληρικών προέρχονται από το κράτος![8] Έχουν μάλιστα ανταποδοτικό χαρακτήρα και αφορούν στις κατασχέσεις της Εκκλησιαστικής περιουσίας από το πρώην Κομμουνιστικό καθεστώς.[9] - Στη Γαλλία, η οποία προβάλλεται ως πρότυπο κράτους χωρισμένο από την Εκκλησία, στις περιφέρειες της Αλσατίας και της Μοζέλ (πρώην Λωρραίνη) με 3.5 εκατομμύρια πληθυσμό, οι κληρικοί των Ρωμαιοκαθολικών, των Προτεσταντών καθώς και οι Ραβίνοι πληρώνονται από το Δημόσιο ταμείο του κράτους (Trésor Public)!!![10] - Στο Λουξεμβούργο, οι κληρικοί και οι ραβίνοι πληρώνονται από το κράτος.[11] - Στη Ρουμανία οι λειτουργοί των εκεί 18 αναγνωρισμένων θρησκειών πληρώνονται από το κράτος.[12] - Στη Σλοβακία το κράτος επιδοτεί τους μισθούς των κληρικών.[13] - Στην Ελβετία, στα περισσότερα από τα 26 καντόνια (αυτοδιοικούμενες περιοχές), οι ιδιωτικές εταιρίες πληρώνουν υποχρεωτικά φόρο υπέρ της Εκκλησίας! (Ρωμαιοκαθολική, Παλαιοκαθολική, Προτεσταντική και Εβραϊκή κοινότητα)[14]. Τα έσοδά τους από τον υποχρεωτικό φόρο και τις εθελοντικές προσφορές φθάνουν τα 1,9 δισεκατομμύρια φράγκα (1,44 δις. ευρώ!) τον χρόνο. Ουσιαστικά οι κληρικοί μισθοδοτούνται από το κράτος! Θα χρειαζόμουν αρκετές σελίδες για να αναφέρω όλες τις παροχές των περισσοτέρων Ευρωπαϊκών κρατών προς τις Εκκλησίες τους, είτε μέσω φοροαπαλλαγών, είτε ως άμεσες ή έμμεσες χρηματοδοτήσεις. Το παράλογο και συνάμα απίστευτο της υπόθεσης είναι ότι, ενώ μας λένε ότι δήθεν η «Ευρώπη» επιθυμεί την διακοπή της μισθοδοσίας των κληρικών από το Ελληνικό κράτος, ταυτόχρονα στα κέντρα λήψης των αποφάσεων και σχεδιασμού της Ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, δηλαδή στο Στρασβούργο, τις Βρυξέλλες και το Λουξεμβούργο, οι κληρικοί των εκεί δογμάτων ΠΛΗΡΩΝΟΝΤΑΙ από το κράτος!!! Ο καθένας ας βγάλει τα συμπεράσματά του… Και αν το κράτος προχωρήσει μονόπλευρα στον χωρισμό και τη διακοπή της μισθοδοσίας των κληρικών αγνοώντας τα Ευρωπαϊκά μοντέλα - τα οποία όπου το συμφέρει τα επικαλείται - τι θα γίνει; Εδώ θα πρέπει να θυμίσουμε κάτι από το πρόσφατο παρελθόν. Το 1988, το κράτος με τον γνωστό ως νόμο – Τρίτση θέλησε να απαλλοτριώσει την εναπομείνασα Εκκλησιαστική ακίνητη περιουσία. Οκτώ Ιερές Μονές[15] προσέφυγαν τότε στο Ευρωπαϊκό δικαστήριο, το οποίο τις δικαίωσε και όρισε ότι αν το κράτος προχωρούσε θα έπρεπε να τις αποζημιώσει με το ποσό των 7,6 τρις δραχμών (22,5 δις. ευρώ!!!)[16] Επιδίκασε μάλιστα 8,4 εκατ. δραχμές στο Ελληνικό κράτος ως δικαστικά έξοδα. Μετά από αυτό οι απαλλοτριώσεις «πάγωσαν». Επειδή λοιπόν η μισθοδοσία των κληρικών έχει ανταποδοτικό χαρακτήρα, θα πρέπει σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας - την οποία εφάρμοσε το Ευρωπαϊκό δικαστήριο στην περίπτωση των 8 Μονών - το κράτος είτε να επιστρέψει τη γη που έχει κατασχέσει εδώ και πολλές δεκαετίες είτε να αποδώσει την αξία της σε χρήματα (αφού πρώτα αφαιρέσει τους έως τώρα καταβληθέντες μισθούς και συντάξεις και έπειτα προσθέσει τα ποσά που έχει εισπράξει όλα τα χρόνια από την φορολογία 30% επί των ακαθαρίστων εσόδων των Ι.Ναών). Αν για τις 8 μονές ήταν 22,5 δις ευρώ, μπορούμε να φανταστούμε τι θα συμβεί όταν τα εκατοντάδες Ν.Π.Δ.Δ της Εκκλησίας (ενορίες, Μονές κ.λ.π.) αρχίζουν να προσφεύγουν μαζικά στο Ευρωπαϊκό δικαστήριο και αυτό να τα δικαιώνει. Και σε αυτό το δικαστήριο δεν υπάρχουν «πλάγιες» οδοί. Ταυτόχρονα θα πρέπει το κράτος να διακόψει την μισθοδοσία των θρησκευτικών λειτουργών των Μουσουλμάνων της Θράκης παραβιάζοντας έτσι τη συνθήκη της Λωζάνης[17] σύμφωνα με την οποία αυτοί παραμένουν πάντα δημόσιοι λειτουργοί. Όσοι λοιπόν επιμένουν, καλό θα ήταν να συμβουλευτούν τα «12 σημεία για τις σχέσεις Κράτους Εκκλησίας», του έγκριτου συνταγματολόγου και υπουργού κ.Ευάγγελου Βενιζέλου[18]. Η Εκκλησία της Ελλάδος, κλήρος και λαός, έχει μια πορεία και μια προσφορά ανεκτίμητη. Συνεχίζει δε να προσφέρει αυτά που δωρίζει ο λαός, στο λαό, ασκώντας μια υποδειγματική διαχείριση και έναν εθελοντισμό που θα ζήλευε κάθε κρατική υπηρεσία. Οποιοσδήποτε «χωρισμός», όπως τον εννοούν οι θιασώτες της προοδευτικής και μεταμοντέρνας πολιτικής σκηνής, θα ισοδυναμούσε με το να προσπαθήσουμε να αφαιρέσουμε είτε το σκελετικό, είτε το μυϊκό ή το νευρικό σύστημα του ανθρώπινου οργανισμού και να περιμένουμε μετά να συνεχίζει να παραμένει ζωντανός άνθρωπος. _______________________________________________________________________ [1] «ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΛΑΟ», τευχ.23, Απρίλιος 1999. [2] Εφημερίδα «ΤΑ ΝΕΑ», 14-2-2010, σελ. 1, 11-13. [3] Εφημερίδα «ΕΜΠΡΟΣ», 27-1-2011, «http://www.emprosnews.gr/news_Full.asp?articleID=661» [4] ΑΝΤΙΒΑΡΟ, 14-9-2000, «http://www.antibaro.gr/node/746» [5] ΡΟΜΦΑΙΑ, Εκκλησιαστικό πρακτορείο ειδήσεων, http://www.romfea.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=7281:------100--&catid=23:2009-12-18-08-37-13 [6] αναλυτικά στο βιβλίο ΛΕΚΚΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ, Εκκλησιαστική Περιουσία, http://efimeriosgr.blogspot.com/2010/09/172.html» [7] ΒΕΛΓΙΚΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ, άρθρο 181. [8] Εφημερίδα “PRAGUE DAILY MONITOR”, 9-12-2010. [9] ως ανωτ., 13-1-2011. [10] http://fr.wikipedia.org/wiki/Pr%C3%AAtre_catholique [11] ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΟΥ ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟΥ, άρθρο 106, 1868, το οποίο παραμένει σε ισχύ. [12]ROMANIA, Official Journal, Νόμος 486/2006, άρθρο 10, παρ.4 «On request, the State shall support the pay funds for the clerical and nonclerical staff of recognized denominations through contributions, based on the number of their worshipers who are Romanian citizens and based on their genuine needs of subsistence and activity.» Επίσης: « Additionally, they have the right to establish schools, teach religious beliefs in public schools where they have a sufficient number of adherents, receive government funds to build places of worship, pay clergy salaries with state funds and subsidize clergy's housing expenses…», αναφορά του 2009 για την θρησκευτική ελευθερία από το Αμερικανικό διπλωματικό σώμα, http://www.state.gov/g/drl/rls/irf/2009/127332.htm» [13] LUBOMIR MARTIN ONDRASEK, «http://www.ekklesia.co.uk/node/11554», 18-3-2010 . [14] BRADLEY SIMON, Swissinfo.ch, 5-12-2010. [15] πρόκειται για τις Ιερές Μονές: Άνω Ξενίας Θεσσαλίας, Οσ. Λουκά Βοιωτίας, Αγ.Λαύρας και Μεγ.Σπηλαίου Καλαβρύτων, Μεταμ. Σωτήρος Μετεώρων, Ασωμάτων Πετράκη, Χρυσολεόντισσας Αιγίνης και Φλαμουρίου Βόλου. [16] EUROPEAN COURT OF HUMAN RIGHTS, Case of the Holy Monasteries v. Greece, Application no.13092/87 ; 13984/88, Strasbourg, 9 Dec 1994, «A. Pecuniary damage 97. Under the head of pecuniary damage, the eight applicant monasteries sought 7,640,255,213,120 (seven trillion six hundred and forty billion two hundred and fifty-five million two hundred and thirteen thousand one hundred and twenty) drachmas (GRD)». [17] ΣΥΝΘΗΚΗ ΤΗΣ ΛΩΖΑΝΗΣ, αρθρ. 41, 46, 24-7-1923. http://palio.antibaro.gr/religion/venizelos_diaxwrismos.htm

Δημοσίευση από την ιστοσελίδα της ιεράς Μητροπόλεως Πατρών

ΠΑΤΡΩΝ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ "Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟ 1821"

Πατρών Χρυσόστομος "Η αλήθεια για την επανάσταση είναι ΑΘΑΝΑΤΗ"
Παρασκευή, 11 Φεβρουάριος 2011
Συντάχθηκε απο την Ιερά Μητρόπολή Πατρών 01:22

Μετά από όσα λέγονται και ακούονται τον τελευταίο καιρό από προσκυνημένους, «Έλληνες» εναντίον των ηρώων της Πίστεως και της Πατρίδος, οι οποίοι έδωκαν το αίμα τους για την λευτεριά της Ελλάδος και μετά από την αισχρή παραποίηση και αλλοίωση της ιστορίας, η οποία επιχειρείται μέσα από τηλεοπτικούς διαύλους, (έφτασαν σε σημείο να χαρακτηρίσουν μεταξύ των άλλων, μύθο, την ευλογία της Επανάστασης στην Αγία Λαύρα, από τον Παλαιών Πατρών Γερμανό και φρικτή σφαγή και πλιάτσικο εκ μέρους των Ελλήνων την απελευθέρωση της Τριπολιτσάς), θεωρήσαμε χρέος μας να διαμαρτυρηθούμε ως Έλληνες, οι οποίοι όχι μόνο θίγονται αλλά και αηδιάζουν απ’ όλα τα παραπάνω και όλες τις ελεεινότητες των καιρών, αλλά και ως Ορθόδοξοι Χριστιανοί, αφού υπάρχει περισσή ασέβεια και προς αυτήν την Εκκλησία, η οποία στάθηκε η φιλόστοργη μάνα του Γένους.

Σαν μιαν απάντηση σε όλους τους ανιστόρητους και νάνους, που μόνο τιμή δεν περιποιούν στην Ελλάδα, παραθέτομε κείμενο - ομιλία του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρών, για τον Κολοκοτρώνη, του οποίου δυστυχώς το σεβάσμιο πρόσωπο, επίσης, από αδαείς και πατραλοίες, τον τελευταίο καιρό υβρίσθη.

Η ομιλία αυτή, έξεφωνήθη από τον τότε Αρχιμανδρίτη και Ιεροκήρυκα της Ιεράς Μητροπόλεως Μαντινείας και Κυνουρίας Χρυσόστομο Σκλήφα, νυν Μητροπολίτη Πατρών, κατά το Επίσημο Μνημόσυνο που ετελέσθη στην Τρίπολη στις 25 Σεπτεμβρίου 1993, στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Αγίου Βασιλείου, για την ανάπαυση της ψυχής του Θεοδώρου Κολοκοτρώνη, με την συμπλήρωση 150 ετών από την κοίμησή του.

Την ημέρα εκείνη, στον ως άνω Ιερό Ναό, είχαν μεταφερθή από το μνημείο Αρχιερέων και Προκρίτων που βρίσκεται πλησίον του Ιερού Ναού Προφήτου Ηλιού Τριπόλεως, τα οστά του Κολοκοτρώνη, τα οποία είχαν τοποθετηθή εκεί το έτος 1930, όταν μετεφέρθησαν από το Α Κοιμητήριο Αθηνών, όπου είχε ταφή ο Κολοκοτρώνης.

Μετά τη Θεία Λειτουργία και το Ιερό Μνημόσυνο που έγινε κατά την προαναφερθείσα ημερομηνία, τα οστά του Γέρου του Μωρηά, μετεφέρθησαν επί κυλίβαντος, τη συνοδεία του Ιερού Κλήρου, των Αρχών, και χιλιάδων Λαού στην Πλατεία Άρεως Τριπόλεως, όπου ετοποθετήθησαν στην βάση του Ανδριάντος του θρυλικού Πολεμάρχου και όπου αναπαύονται πλέον, υποδεικνύοντας στους Νεοέλληνες το χρέος τους έναντι του Θεού και της Πατρίδος τους.

Η ομιλία δημοσιεύεται ακόμη επί τη ευκαιρία της συμπληρώσεως 168 ετών από τον θάνατο του Θεοδώρου Κολοκοτρώνη (4.2.1843 – 4.2.2011) και έχει ως εξής:

Σεβασμιώτατοι Άγιοι Αρχιερείς,

Κύριε Υπουργέ,

Λοιποί Εντιμότατοι Άρχοντες, Λαέ του Θεού περιούσιε και ευλογημένε.

Στις 4 Φεβρουαρίου 1843 έγειρε η δαφνοστεφής κεφαλή του θρυλικού Θεοδώρου Κολοκοτρώνη και η ψυχή του φτερούγισε στον ουρανό.

Η Ελλάς από τότε κλίνει γόνυ τιμής και ευγνωμοσύνης στον λεοντόκαρδο και πρωτομάστορα της λευτεριάς.

Μνημονεύει τον θρυλικό Πολέμαρχο, την δόξα της Κλεφτουριάς, το καύχημα του Μωρηά και της Ελλάδος όλης.

Και μεις, Κλήρος και Λαός, σ’αυτό τον Καθεδρικό Ναό της πόλεώς μας, της θρυλικής Τριπολιτσάς την οποία εκείνος με πάθος αγάπησε και με πόνο ιερό ελευθέρωσε, προσευχόμεθα υπέρ μακαρίας αυτού μνήμης και αιωνίου αναπαύσως.
Ολόκληρη η Ελλάς υποκλίνεται σήμερα μπροστά στον Ελευθερωτή της πατρίδος μας και για να χρησιμοποιήσω τον λόγο του ποιητού:

Σήμερα η Πατρίς ψιθυρίζοντας
«Ξέρω πως μου μένουν ακόμα παιδιά,
του Μωρηά στεφανώνη το Γέρο,
και ευλογεί τον λαό του Μωρηά».

Ολόκληρη η Ελλάς ακουμπάει, προσκυνεί, ραίνει με τα μύρα της ευγνωμοσύνης της αυτή την λάρνακα που φυλάει μέσα της, ως θησαυρόν ατίμητο τα λείψανα του Κολοκοτρώνη.

Ελάτε, λοιπόν, σήμερα γνωστοί και άγνωστοι, απλοί και επίσημοι. Ελάτε οι πανέλληνες, ελάτε με το νου και την καρδιά να βηματίσωμε εκεί όπου περπάτησε εκείνος, ο σημαιοφόρος των γενναίων αισθημάτων και αθλημάτων της Ελληνικής φυλής.

Πάμε να βηματίσωμε στο Λιμποβίσι, όπου πριν λίγα χρόνια η φιλόπατρις καρδία του Παναγιώτου Αγγελοπούλου, ύψωσε λαμπρό τιμής προσκυνητάρι για τους δοξασμένους Κολοκοτρωναίους.

Να περάσουμε στη Ζάκυνθο, να ανηφορίσουμε την Πιάνα, στην Αλωνίσταινα και το Αρκουδόρεμα, στο Βαλτέτσι και την Τριπολιτσά , στην Επάνω Χρέπα και τα Δερβενάκια, να φτάσουμε στ’Ανάπλι και την Πνύκα και όπου η λευτεριά θρόνο του έστησε και η δάφνη μαζί με τη μυρσίνη λαμπρό του πλέξανε τιμής στεφάνι.

Ζάκυνθος

Από το όμορφο νησί, βλέπει με παράπονο τον Μωρηά και βαρειαναστενάζει. Η λαϊκή μούσα θα τραγουδήση χαρακτηριστικά:

- Τι έχεις πατέρα μου και κλαις και βαριαναστενάζεις;

- Βλέπω τη θάλασσα πλατειά και τον Μωρηά αλάργα.

Με πήρε το παράπονο και το μεγάλο ντέρτι.

Χρυσοβίτσι

Γονατιστός μπροστά στο περίπυστο της Παναγίας εικόνισμα προσεύχεται, κουβεντιάζει με την Μητέρα του Θεού. Είναι μόνος αλλά με το βλέμμα στηλωμμένο στην Παρηγορίτισσα. Το προσκυνητάρι με το Θεομητορικό Εικόνισμα στέκεται στην ίδια θέση από τότε. Ο ποιητής εμπνεόμενος απ’αυτή την σκηνή θα γράψη:

«Είναι η ματιά του δέηση ως τ’όραμα κοιτάζει.

Κλέφτη παληέ του λέει Αυτή (η Παναγιά), τα τόσα που έχεις πάθει,

θάπρεπε τώρα από πολύ καιρό να σέχουν μάθει,

πως την βοήθεια που θες και την ζητάς με πόνο,

μέσα σου μόνο θα την βρης στην πίστη σου και μόνο».

Βαλτέτσι:
Ο Πρωτομάστορας και τεχνουργός της μεγάλης νίκης, θα πη χαρακτηριστικά.

«Τούτες οι μέρες – δώδεκα – δεκατρείς του Μάη, θα δοξάζονται, ως ότου το γένος μας στέκει. Γιατί ήταν η ελευθερία της Πατρίδος.»

Ο ίδιος μαζί με τους συμπολεμιστάς του έκτισαν τον Ναό της Παναγίας για να ευχαριστήσουν την Υπέρμαχο Στρατηγό των Ελλήνων για την θαυμαστή βοήθειά της. Ο Ναός είναι αδιάψευστος μάρτυρας της ευσέβειας του Κολοκοτρώνη και των παλληκαριών του για την Ελευθερία της Πατρίδος.

Τριπολιτσά:
«Σου είπα Δεσπότη μου ότι θα σε σώσω και θα δούμε λεύτερη την Πατρίδα μας». Αυτά τα λόγια είπε στον εξαντλημένο από τις κακουχίες της φρικτής ειρκτής, Μητροπολίτη Τριπολιτσάς Δανιήλ, πρώτον εξάδελφον του Αγίου Εθνοϊερομάρτυρος Γρηγορίου του Ε’ . Για την ιστορία θα αναφέρωμε ότι από τους εγκλείστους Αρχιερείς της Πελοποννήσου στις Φυλακές της Τριπολιτσάς, δύο μόνο επέζησαν. Ο Τριπολιτσάς Δανιήλ και ο Ανδρούσης Ιωσήφ (ο πρώτος μινίστρος, Υπουργός δηλ. της Θρησκείας και της παιδείας της Ελευθέρας Ελλάδος.

Δερβενάκια
Της Ρούμελης οι μπέηδες, του Δράμαλη οι αγάδες

στα Δερβενάκια κείτονται, στο χώμα ξαπλωμένοι.
Και εδώ εστέφθη με επιτυχία το στρατηγικό σχέδιο του Κολοκοτρώνη.

Ανάπλι
Τρέμει η ψυχή μας Γέροντα μπροστά στο σκηνικό. Σε βλέπουμε και σε ακούμε:

- Ορκίζομαι να είπω την αλήθεια.
Όνομα; Θεόδωρος

Επώνυμο; Κολοκοτρώνης

Πόθεν κατάγεσαι; Από το Λιμποβίσι

Πόσων ετών είσαι; Εξήντα τεσσάρων

Επάγγελμα; Στρατιωτικός. Κρατώ στο χέρι το ντουφέκι και πολεμώ υπέρ Πατρίδος.

Και ειπών ταύτα ο Κολοκοτρώνης, εκάθησε εις το εδώλιον εν μέσω γενικής συγκινήσεως.

Αντί του μάνα χολήν αντί του ύδατος όξος.

Ο λαός με πόνο τραγούδησε τις στιγμές:

«Μας είπαν είναι φυλακή, για να τον θανατώσουν.

Ο Πρόεδρος δεν έγραψε για να τον θανατώσουν.

Κι ένας στρατιώτης Βαυαρός με λόγχη τον τρυπάει».

Αλήθεια πόσες φορές οι ξένοι θα λογχίσουν την πλευρά του Κολοκοτρώνη αλλά και τις καρδιές όλων των Ελλήνων, με το φοβερό μίσος και τις μηχανοραφίες εναντίον μας;

Πνύκα
Εκεί η στεντορία φωνή του θρυλικού Πολεμιστή ακούγεται ως φωνή υδάτων πολλών και ως σφραγίδα της αλήθειας για τον ιερό Αγώνα. «Όταν αποφασίσαμε να κάνουμε την Επανάσταση, δεν εσυλογιστήκαμε, ούτε πόσοι είμεθα, ούτε πως δεν έχομε άρματα, ούτε ότι οι Τούρκοι εβαστούσαν τα κάστρα και τις πόλεις, ούτε κανένας φρόνιμος μας είπε, «που πάτε εδώ να πολεμήσετε με σιταροκάραβα βατσέλα», αλλ’ ως μία βροχή επεσεν εις όλους μας η επιθυμία της λευτεριάς μας και όλοι και Κληρικοί και Προεστοί και οι Καπεταναίοι και οι πεπαιδευμένοι και οι Έμποροι, μικροί και μεγάλοι, όλοι εσυμφωνήσαμε εις αυτόν το σκοπό και εκάναμε την Επανάσταση».

ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΓΕΡΟΝΤΑ ΝΑ ΜΑΣ ΝΟΥΘΕΤΗΣ ΜΗΠΩΣ ΚΑΙ ΣΥΝΕΤΙΣΤΟΥΜΕ ΟΙ ΝΕΩΤΕΡΟΙ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΕΝΟΙ «ΕΛΛΗΝΕΣ».

«Ἀκοῦστε παιδιά μου:
Ὁ ἕνας ἐπῆγε εἰς τόν πόλεμο, ὁ ἀδελφός του ἔφερνε ξύλα, ἡ γυναίκα του ἐζύμωνε ψωμί καί ἔφερνε μπαρουτόβολα εἰς τό στρατόπεδον καί ἄν αὐτή ἡ ὁμόνοια βαστοῦσε ἀκόμα δύο χρόνους ἠθέλαμε κυριεύσει καί τήν Θεσσαλία καί τήν Μακεδονία καί ἴσως ἐφθάναμεν καί ἕως τήν Κωνσταντινούπολη.
Ὅταν προστάζουνε πολλοί ποτέ τό σπίτι δέν χτίζεται οὔτε τελειώνει.

ΜΗ ΣΤΑΜΑΤΑΣ, ΤΗΣ ΛΕΥΤΕΡΙΑΣ ΠΡΩΤΟΜΑΣΤΟΡΑ. ΜΙΛΗΣΕ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ, ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΖΟΥΝ ΧΩΡΙΣ ΠΥΞΙΔΑ ΣΤΗ ΖΩΗ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΙΔΑΝΙΚΑ ΚΑΙ ΑΞΙΕΣ.

«Νά μήν ἔχετε πολυτέλειαν, νά μήν πηγαίνετε εἰς τούς καφενέδες καί στά μπιλιάρδα. Νά δοθῆτε εἰς τάς Σπουδάς σας, καί καλλίτερα νά κοπιάσετε ὀλίγον δύο καί τρεῖς χρόνους, καί νά ζήσετε ἐλεύθεροι εἰς τό ἐπίλοιπον τῆς ζωῆς σας, παρά νά περάσετε τεσσάρους πέντε χρόνους τή νεότητά σας καί νά μείνετε ἀγράμματοι. Νά σκλαβωθεῖτε εἰς τά γράμματά σας. Νά ἀκούετε τάς συμβουλάς τῶν διδασκάλων καί γεροντοτέρων... Ἡ προκοπή σας καί ἡ μάθησή σας νά μή γίνῃ σκεπάρνι μόνο γιά τό ἄτομό σας, ἀλλά νά κοιτάζει τό καλό της κοινότητος καί μέσα ἀπό τό καλό αὐτό νά εὑρίσκετε καί τό ἰδικό σας».

Ὁ Λαός τόν θαυμάζει καί τόν παρακολουθεῖ καί τίς τελευταῖες στιγμές τῆς ζωῆς του. Ἀκούει ἀπό τά χείλη του τίς σοφές συμβουλές.

«Ἐλᾶτε πάρτε τήν εὐχή καί νἆστε μονιασμένοι,

φιλῆστε καί τ ἀγγόνια μου καί νἄχουν τήν εὐχή μου»

Ἐπιστρέφομε καί πάλι στήν Τριπολιτσά, τή δοξασμένη χώρα.

Ἐκεῖ τώρα καί γιά πάντα προβάλλει,

καβάλα στό ἄτι τό γοργό ὁ Γέρος τοῦ Μωρηᾶ,

μέ τό ξεγύμνωτο σπαθί, μ΄ὁλάκερη τή χώρα.

Ἀνταριασμένος οὐρανός μ’ἀστραφτερή λεπίδα,

γεράκια φέρνει πίσω του κι ἀνήμερα θεριά,

τήν Κλεφτουριά π’ἀνέβασε στόν ἥλιο τήν Πατρίδα.

Ὅμως τρισόλβιε Ἐλευθερωτή μας

Τούτη τήν Πατρίδα πού λευτέρωσες, ἐμεῖς τήν ταλανίζομε, γιατί εἴμαστε, ἐν πολλοῖς, ἐπιλήσμονες τῶν θυσιῶν, τῶν ἀγώνων, τῶν αἱμάτων καί τῶν δακρύων μέ τά ὁποῖα ποτίσατε τήν Ἑλληνική γῆ, ἐσύ καί ὅλοι οἱ ἥρωες και μάρτυρες ὑπέρ Πίστεως καί Πατρίδος.

Αὐτός ὁ χῶρος πού τόν καθάρισες, ρυπαίνεται καί πάλι, ἀφοῦ ἐμεῖς καί τήν θρησκεία μας πολλάκις ἀπεμπολοῦμε καί ὑβρίζομε καί τά ἱερά καί ὅσια περιφρονοῦμε.

Σύ, ἄφησες Ἕλληνες Ὀρθοδόξους καί ποτέ δέν ντράπηκες νά δηλώσῃς ὅτι ἤσουν Χριστιανός. Ἔκαμες δημόσια τό Σταυρό σου, γονάτιζες, ἔβαζες τήν Παναγιά ἀπό τήν Ἐπάνω Χρέπα Μάρτυρα γιά τῆς Τριπολιτσᾶς τή λευτεριά. Κι ἄν βλαφτόταν κανείς ἀπό τοῦτο ἦταν μονάχα ὁ Διάβολος, ὄχι οἱ Ἕλληνες. Οἱ Ἕλληνες σέ εἴχανε καμάρι. Τώρα, μέσα στό συρφετό καί κουρνιαχτό πού παρασύρει στό πέρασμά του μνῆμες καί δόξες καί τιμές, ἔλα, γίνε ἀεροφύσημα καί γλυκοφίλησέ μας, γιά νά ἁπαλύνῃς τόν πόνο μας καί νά σκεπάσης τήν ντροπή μας.

Ἄφησε τό πνεῦμα σου νά ἔλθῃ σάν αὔρα καί ἄν τό νομίζεις σάν ράπισμα γιά τά ἀτοπήματά μας.

Ὅ,τι καί νά πῇς δίκηο θά ἔχῃς. Ἐσύ μπορεῖς νά κρίνῃς, ἔχεις ὅλο τό δικαίωμα, ἀφοῦ σύ μᾶς ἐλευθέρωσες. Ὅμως συγχώρεσέ μας. Ταπεινά γονατίζουμε μπροστά σου καί σοῦ ζητᾶμε συγγνώμη γιατί τῆς λησμονιᾶς τό νέφος ἐκάλυψε τόν νοῦ μας.

Σεβασμιώτατοι Ἅγιοι Ἀρχιερεῖς, Κύριε Ὑπουργέ, Ἐντιμότατοι Ἄρχοντες ἁπαξάπαντες, θά τελειώσω μέ ἕνα ἀπόσπασμα ἀπό τόν ἐπικήδειο πού ἐξεφώνησε γιά τόν Κολοκοτρώνη στόν Ιερό Ναό τῆς Ἁγίας Εἰρήνης τῆς ὁδοῦ Αἰόλου Ἀθηνῶν, ὁ ἀοίδιμος Κωνσταντῖνος Οἰκονόμος ὁ ἐξ Οἰκονόμων.

«...Δῶμεν ἀδελφοί τήν χάριν ταύτην. Δεῦτε καί συνάψωμεν τάς ἐγκαρδίους ἡμῶν δεήσεις, εὐχόμενοι πρός τόν Θεόν τοῦ ἐλέους ὑπέρ αὐτοῦ. Ὦ Θεέ τῶν πνευμάτων καί πάσης σαρκός, ὦ γένους θνητοῦ τε καί ἀθανάτου καί πάσης ἀοράτου καί ὁρατῆς φύσεως δημιουργέ, ἥλιε δόξης ἀϊδίου, καί ἀέναε πηγή, τῆς ἀθανασίας, ἐπάκουσον ἡμῶν δεομένων σου καί ἀνάπαυσον τήν ψυχήν τοῦ δούλου σου Θεοδώρου, ἐν τόπῳ φωτεινῷ ἐν χώρᾳ ζώντων, ἐν ταῖς σκηναῖς τῶν δικαίων, παριδών τάς ἁμαρτίας αὐτοῦ. Πολλά ἐκοπίασεν ὑπέρ τῆς Ἁγίας σου πίστεως, πολλά τήν Ἐκκλησίαν ἠγάπησε καί πάντοτε πιστῶς ἐπεκαλεῖτο τό πανάγιόν Σου Ὄνομα. Ἅφες αὐτῷ Κύριε πάσας τάς ἀνομίας, ὁ τήν πίστιν ἀποδεξάμενος τοῦ ἑκατοντάρχου καί πᾶσι τοῖς χρεωφειλέταις τοῦ δανείου τῶν πολλῶν τοῦ θείου σου νόμου παραβάσεων χαριζόμενος. Κύριε ὁ Θεός ἡμῶν, ὁ τούς δικαίους ἀγαπῶν καί τούς ἁμαρτωλούς ἐλεῶν, τό ἔλεός σου ἐπικαλούμεθα΄ πρός σέ οἱ Λειτουργοί σου, πρός σέ πᾶς ὁ Λαός σου, πρός σέ μετά πίστεως ἐκβοῶμεν, ὁ Θεός συγχωρήσαις αὐτῶ, ὁ Θεός συγχωρήσαις αὐτῶ, ὁ Θεός συγχωρήσαις αὐτῶ.

Καί σεῖς θάλασσαι καί νῆσοι καί ὄροι καί κοιλάδες καί φρούρια καί πολυημνήτων μαχῶν παλαίστραι ἀντιβοᾶται εἰς αἰῶνας τό ὄνομά του.

Σύ δέ ἀοίδιμε Κολοκοτρώνη, τῆς ἀπολυτρώσεώς μας γενναῖε πρωταγωνιστά, ἀλυποτάτην αἰώνιον καί μακαρίαν εὐφραίνου εὐφροσύνην».

________________________ . _____________________

Ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομος ἐνθυμεῖται μέ δέος τίς συγκλονιστικές στιγμές πού μαζί μέ ἄλλους Κληρικούς τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Μαντινείας & Κυνουρίας, μέ εὐλογία καί ἐντολή τοῦ Γέροντός του Μητροπολίτου κυροῦ Θεοκλήτου καί σέ συνεργασία μέ τίς τοπικές Ἀρχές ἔβγαλαν ἀπό τήν στήλη Ἀρχιερέων καί Προκρίτων τά ὀστᾶ τοῦ Κολοκοτρώνη, τά ἔπλυναν, τά ἐθυμίασαν, ἐτέλεσαν Τρισάγιο, τά ἐτοποθέτησαν σέ εἰδική λάρνακα καί τά μετέφεραν στόν Ἱερό Μητροπολιτικό Ναό τοῦ Ἁγίου Βασιλείου, γιά νά τελεσθῇ ἡ Θεία Λειτουργία καί τό πάνδημο Μνημόσυνο, στίς 25.9.1993.

Ἀκόμη εἶναι νωπές στή μνήμη του οἱ συγκλονιστικές στιγμές πού ὁ κόσμος κατά χιλιάδες κατέκλυσε τόν Ἱερό Μητροπολιτικό Ναό τῆς Τριπόλεως, τήν μεγάλη Κεντρική Πλατεία καί τούς δρόμους ἄπ΄ὅπου πέρασε ἡ ἱερά πομπή – λιτανεία καί πού προσπαθοῦσε αὐτός ὁ κόσμος νά ἀκουμπήσῃ στήν λάρνακα πού ἔκρυβε μέσα της τά ὀστᾶ τοῦ λεοντόκαρδου Ἕλληνα, τοῦ θρυλικοῦ Γέρου τοῦ Μωρηᾶ.

Ἀκόμη περιγράφει τήν ἀνατριχιαστική καί συγκλονιστική στιγμή, πού ὁ τότε Μητροπολίτης Ναυπάκτου καί νῦν Μαντινείας κ. Ἀλέξανδρος, ὁ ὁποῖος μετεῖχε προσκεκλημένος στούς ἑορτασμούς, λίγο πρίν τοποθετήσῃ τά Λείψανα τοῦ Κολοκοτρώνη στήν ἑτοιμασμένη θέση, στήν βάση τοῦ Ἀνδριάντα, ζήτησε νά τήν ἀνοίξουν γιά νά ἀσπασθῇ τήν κάρα τοῦ Κολοκοτρώνη. Τότε ὅλοι ἤθελαν νά φιλήσουν τό μέτωπο τοῦ Γίγαντα, τοῦ Μεγάλου Ἕλληνα καί ἔγινε μεγάλος συνωστισμός γύρω ἀπό τόν Ἀνδριάντα.

Ποιός μπορεῖ νά ξεχάσῃ αὐτό τό Τρισάγιο πού ἔψαλε ὅλος ὁ Λαός καί συγκλόνισε, ὡς ἱερός σεισμός τήν Τριπολιτσά καί πού ἐπισφραγίστηκε μέ τό μυριόστομο «Αἰωνία ἡ μνήμη» καί τό «Ἀθάνατος»;

Ναί, ὅτι καί νά κάνουν, ὅσα καί νά ποῦν, ὅσο καί νά διαστρέψουν οἱ διεστραμμένοι τήν ἀλήθεια, ὁ Κολοκοτρώνης εἶναι ΑΘΑΝΑΤΟΣ καί ὁδηγεῖ τούς Ἕλληνες μέ τόν δικό του ξεχωριστό στρατηγικό τρόπο, στή νίκη καί τή δόξα.

Καί ὅλοι οἱ Ἀγωνιστές τοῦ ’21 εἶναι ΑΘΑΝΑΤΟΙ.

Καί ἡ ἀλήθεια γιά τήν Ἐπανάσταση καί τούς Ἀγῶνες γιά τήν Λευτεριά εἶναι ΑΘΑΝΑΤΗ.

Ἀπό τήν Ἅγια Λαύρα αἰώνια θά ἀκούετε τό τραγούδι τό βγαλμένο ἀπό τά τρίσβαθα τῆς ψυχῆς τῶν ἀπροσκύνητων Ἑλλήνων:

Χαρά πού τόχουν τά βουνά, τά κάστρα περηφάνεια

Γιατί γιορτάζει ἡ Παναγιά, γιορτάζει καί ἡ Πατρίδα.

Νά βλέπῃς Διάκους μέ σπαθιά, Παπάδες μέ ντουφέκια

Νά βλέπῃς καί τόν Γερμανό, τῆς Πάτρας τόν Δεσπότη

Πῶς εὐλογάει τ’ἅρματα, κι εὐχέται τούς λεβέντες.

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΥΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΚΕΝΤΡΟΥ ΥΓ. ΧΑΛΑΝΔΡΙΤΣΑΣ, ΚΟΠΗ ΠΙΤΤΑΣ - ΕΚΛΟΓΕΣ

Στις 9 Ιανουαρίου 2011 ο Σύλλογος Προστασίας Υγείας και Περιβάλλοντος του Κ.Υ. Χαλανδρίτσας, έκοψε την πρωταχρονιάτικη πίττα του, μέσα στα πλαίσια της Γενικής Συνέλευσης και της ανάδειξης νέου Διοικητικού Συμβουλίου και Εξελεγκτικής Επιτροπής.

Η εκδήλωση έγινε στην αίθουσα εκδηλώσεων στο "Μπαλκόνι" της Χαλανδρίτσας.

Η αίθουσα ήταν κατάμεστη από μέλη και φίλους του Συλλόγου, αλλά και από συνταξιδιώτες των εκδρομών εσωτερικού και εξωτερικού.

Στην εκδήλωση παρευρέθησαν ο Πρωτοπρεσβ. Δημήτριος Παπαγεωργίου, εκπρόσωπος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρών, ο βουλευτής κ. Ανδρέας Τριανταφυλλόπουλος, ο Δήμαρχος του νέου Δήμου Ερυμάνθου κ. Αθανάσιος Καρπής, η Αντιδήμαρχος Εθελοντισμού, Ισότητας Φύλων ΜΗΚΥΟ κ. Ήρα Κουρή, ο Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Ερυμάνθου κ. Θεόδωρος Παναγόπουλος και η Γεν. Γραμματέας του Πολιτιστικού Συλλόγου Χαλανδρίτσας κ. Έφη Σκέντζου -Γεωργαντοπούλου, οι οποίοι απηύθυναν και σχετικό χαιρετισμό.

Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους επίσης ο Αντιδήμαρχος Πατρέων κ. Αχιλλἐας Γεωργακόπουλος, ο βοηθός Δημάρχου Πατρέων για τη Μεσάτιδα κ. Χάρης Καρκούλιας, ο βοηθός Δημάρχου Ερυμάνθου κ. Φώτιος Ιατρού, οι Δημοτικοί Σύμβουλοι κ. Λεωνίδας Γεωργαντόπουλος και κ. Ιωάννης Σουβαλιώτης, ο Πρόεδρος του τοπικού συμβουλίου κ. Παναγιώτης Παπαγεωργίου, τοπικοί Σύμβουλοι και εκπρόσωπποι Πολιτιστικών Συλλόγων και Εθελεντικών Οργανώσεων.

Μέσα σε ατμόσφαιρα γιορταστική, ο Πρόεδρος του Συλλόγου κ. Βασίλειος Κοτσώνης καλωσόρισε τους καλεσμένους, έδωσε ευχές για το νέο χρόνο και παράλληλα αναφέρθηκε στην πορεία του Συλλόγου.

Ακολούθως η γραμματέας του Συλλόγου κ. Ελένη Παπαγεωργίου, έκανε το Διοικητικό Απολογισμό του έργου της προηγούμενης χρονιάς που έχει ως εξής:

"Κυρίες και κύριοιΟ Σύλλογος Προστασίας Υγείας και Περιβάλλοντος της περιοχής του Κ.Υ.Χ. πραγματοποιεί σήμερα την Εκλογοαπολογιστική του Συνέλευση και παράλληλα την κοπή της Πρωτοχρονιάτικης πίτας.
Κατ’ αρχάς ευχόμαστε σε όλους εσάς που σήμερα μας τιμάτε με την παρουσία σας Υγεία και μια ευτυχισμένη και δημιουργική χρονιά, μέσα σε ένα φυσικό και ανθρώπινο περιβάλλον.
Είναι πια κοινή διαπίστωση ότι η ραγδαία επιδείνωση της σχέσης του ανθρώπου με το περιβάλλον του παίρνει εφιαλτικές διαστάσεις. Η οικολογική κρίση είναι κρίση του πνεύματος και του πολιτισμού μας. Η ενασχόληση του ανθρώπου με την προστασία του περιβάλλοντος δεν φαντάζει ως πολυτέλεια για κανένα μας. Εμείς, ως εθελοντές, υπηρετούμε με αίσθημα ευθύνης την Υγεία και το περιβάλλον της περιοχής μας.
Σύμφωνα με την ημερήσια διάταξη της σημερινής Γενικής Συνέλευσης, Τα μέλη μας έχουν προμηθευτεί κόκκινη κάρτα για να ξεχωρίζουν από τους υπόλοιπους φίλους που βρίσκονται ανάμεσά μας κατά την στιγμή των διαδικασιών.
- Θα ξεκινήσουμε με τον Διοικητικό Απολογισμό της χρονιάς που πέρασε 2010-2011.
Πρώτο θέμα επιλέξαμε το πόσιμο νερό
ΠΟΣΙΜΟ ΝΕΡΟΟι έλεγχοι του πόσιμου νερού συνεχίστηκαν και αυτή την χρονιά που πέρασε στα διάφορα Δημοτικά Διαμερίσματα της περιοχής του ΚΥΧ. Το 2010 κάναμε δειγματοληψία σε 31 Δημοτικά Διαμερίσματα και οικισμούς. Η δειγματοληψία του πόσιμου νερού διεξάγεται σύμφωνα με τις οδηγίες του εργαστηρίου Υγιεινής του Παν/μίου Πατρών και με την παρουσία εξειδικευμένου ιατρού.
Τα αποτελέσματα κοινοποιούνται κάθε φορά, στις Αρχές της Τοπικής Αυτοδιοίκησης οι οποίοι ανάλογα δραστηριοποιούνται προς την σωστή κατεύθυνση, οι οποίοι πολλές φορές είτε αντιδρούν, εάν θίγονται, με διαψεύσεις. Εμείς μέσα στο γενικότερο πνεύμα της προσφοράς, υπηρετώντας τους σκοπούς του Συλλόγου και όχι σκοπιμότητες, συνεχίζουμε και θα συνεχίζουμε τον αγώνα μας για το φλέγμον αυτό θέμα του πόσιμου νερού που προστατεύει την Δημόσια Υγεία.
ΚΕΡΑΙΕΣ ΚΙΝΗΤΗΣ ΤΗΛΕΦΩΝΙΑΣΗ πιθανή εγκατάσταση κεραίας κινητής τηλεφωνίας στην Αχαΐα Κλάους επροκάλεσε την σχετική κινητοποίηση των μελών του Συλλόγου για αποτροπή της εγκατάστασή της. Οι έγγραφές διαμαρτυρίες και η ανάρτηση πανό κράτησαν μακριά για την ώρα την εγκατάστασή της.
ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ ΔΑΣΟΦΥΛΑΞΗΣ - ΔΑΣΟΠΥΡΟΣΒΕΣΗΣΣεμινάριο Δασοφύλαξης – Δασοπυρόσβεσης έγινε με πρωτοβουλία του Συλλόγου μας στις 11 και 12 Ιουνίου στο παλιό Δημοτικό Σχολείο της Βαλατούνας, με την συνεργασία του Φιλοδασικού Συλλόγου. Δυο ειδικοί εκπαιδευτές του WWF μας μετέφεραν γνώσεις και εμπειρίες για ακόμη καλύτερα αποτελεσματικότερα στα μέτρα δασοφύλαξης. Το σεμινάριο έγινε για πρώτη φορά στην περιοχή μας και το παρακολούθησαν 20 και πλέον άτομα της περιοχής μας.
Επιπλέον αντιπροσωπείες του ΔΣ του Συλλόγου μας είχαν την ευκαιρία μαζί με άλλες παρόμοιες οργανώσεις να παρακολουθήσουν ειδικά σεμινάρια και πάλι από το WWF με διάφορα οικολογικά θέματα στην Πάτρα με την ευκαιρία της έκδοσης τεσσάρων τόμων Οδηγών Περιβάλλοντος από το WWF.
ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣα) Ο κύκλος των ενημερωτικών εκδηλώσεων ξεκίνησε με την διοργάνωση ενός περιβαλλοντικού διημέρου τον Ιούνιο στην Πλατεία Κεφαλοβρύσου και στο Σταροχώρι Φαρρών στα πλαίσια του εορτασμού της Παγκόσμιας Ημέρας Περιβάλλοντος 5 & 6 Ιουνίου με ομιλίες για την Οικιακή Κομοστοποίηση και για τις Δυνατότητες ασφαλούς επαναχρησιμοποίησης αστικών λυμάτων του βιολογικού καθαρισμού με ομιλητάς τον κ. Καλαβρουζίωτη Ιωάννη και τον κ. Χαλκίδη Νικόλαο.
β) Άλλη ενδιαφέρουσα εκδήλωση στα πλαίσια του Διεθνούς Έτους Βιοποικιλότητας ήταν η «Βιοποικιλότητα και Μελισσοκομία» που έγινε τον Αύγουστο στο παλιό Δημοτικό Σχολείο Βαλατούνας.
Η αίθουσα του Παλαιού Δημοτικού Σχολείου παρεχωρήθη ευγενώς από τον Δήμαρχο και το Δημοτικό Συμβούλιο Μεσσάτιδος για τους σκοπούς και τις δραστηριότητες του Συλλόγου μας.
Ομιλητής ήταν ο Γεωπόνος της Διεύθυνσης Γεωργικής Ανάπτυξης κ. Γεώργιος Σταματόπουλος, εξειδικευμένος στα θέματα της μελισσοκομίας καθότι και ο ίδιος υπήρξε μελισσουργός.
Η συμμετοχή των μελών του Συλλόγου και των κατοίκων της ευρύτερης περιοχής ξεπέρασε κάθε πρόβλεψη, παρά την δύσκολη πρόσβαση.
γ) Τον Οκτώβριο στο πνευματικό Κέντρο Ι. Ν. Αγ. Νικολάου Σαραβαλίου ο Σύλλογος διοργάνωσε ημερίδα με το πολύ ενδιαφέρον και επίκαιρο θέμα «Αντιμέτωποι με τον Καρδιακό Κίνδυνο» με ομιλητές γνωστούς Καρδιολόγους του νοσοκομείου του Ρίου και του Αγ. Ανδρέα.
δ) Ο Σύλλογος έκλεισε τον κύκλο των ενημερωτικών εκδηλώσεων τον Νοέμβριο με την επίσης ενδιαφέρουσα εκδήλωση στο Νέο Δημοτικό Σχολείο Χαλανδρίτσας με θέμα «Παραγωγή ενέργειας από στερεά βιοκαύσιμα. Το παράδειγμα της αγριαγκινάρας» με ομιλητή τον κ. Νικ. Δαναλάτο Καθηγητή Γεωπονίας του Παν/μίου Θεσσαλίας.

ΡΥΠΑΝΣΕΙΣα)Βοθρολύματα,
Από μέλη του Δ.Σ. έγιναν επανειλημμένες αυτοψίες, στην περιοχή του Αυτοκινητοδρομίου και στη θέση Ρέντες Χαλανδρίτσας, μετά τα όσα μας καταγγέλθηκαν για την ρύπανση του περιβάλλοντος. Πράγματι διεπιστώθηκε ρήψη αποβλήτων και βοθρολυμάτων. Το φαινόμενο προέκυψε εξ’ αιτίας της ανεπαρκούς αποκομιδής των βοθρολυμάτων από τον Δήμο Φαρρών. Ο Σύλλογός όπως και σε άλλες ανάλογες περιπτώσεις, κατέφυγε στις γνωστές διαδικασίες προς την Διεύθυνση Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Αχαΐας, προς την Αντινομαρχία Περιβάλλοντος Νομού Αχαΐας και προέβη στις απαραίτητες συστάσεις προς τους ρυπαίνοντες.
β)Τα λύματα της Αχαΐα Κλάους και η εκπομπή της αφόρητης δυσοσμίας σε πολύ μεγάλη απόσταση απασχόλησαν αρκετές φορές τα μέλη του Δ.Σ. μετά από τις διαμαρτυρίες των κατοίκων της περιοχής. Δυστυχώς πρέπει να γίνουμε «χωροφύλακες», για την εταιρεία Αχαΐα Κλάους αφού οι υπεύθυνοι σ’ αυτήν δεν λειτουργούν τον υπάρχοντα βιολογικό καθαρισμό και βέβαια πάνω απ’ όλα δεν λειτουργούν οι ελεγκτικοί μηχανισμοί των υπηρεσιών του Ελληνικού κράτους .
Ο Σύλλογος και πάλι προέβη όπως πάντα σε ανάλογες διαμαρτυρίες και αναφορές προς τις αρμόδιες υπηρεσίες για την εξάλειψη αυτού του φαινομένου. Το ίδιο συμβαίνει και με τα λύματα των ελαιοτριβείων. Είναι ένα επίσης χρονίζον θέμα το οποίο ξεκινάει από την αδιαφορία των επιχειρηματιών και από την ανοχή των αρμοδίων.
γ) Τα μπάζα έκαναν εκ νέου την επανεμφάνισή τους σε κατοικημένες και μη περιοχές όπως στο Δασάκι Καλλιθέας, στην Οβρυά, στην Νερομάνα της Κρήνης στο Φίλουρα Σαραβαλίου και σποραδικά σε σημεία πλησίον των οδικών αξόνων του Δήμου Μεσσάτιδος και των Φαρρών. Όλα αυτά από ¨ευσυνείδητους - ασυνείδητους¨ πολίτες.
δ) Ποιμνιοστάσια: παρά τις προσπάθειες μας για την απομάκρυνσή τους από τις κατοικημένες περιοχές αρκετά εξακολουθούν να υπάρχουν και στο δήμο Μεσσάτιδας και στο Δήμο Φαρρών. Τα ποιμνιοστάσια εκτός των άλλων είναι ξεκάθαρη πηγή μόλυνσης του υδροφόρου ορίζοντα. Στο θέμα αυτό ελπίζουμε οι νέοι Δήμαρχοι να δώσουν την δέουσα προσεχή που χρειάζεται ώστε να απομακρυνθούν τα ποιμνιοστάσια από τις κατοικημένες περιοχές όπως προβλέπεται από τον νόμο. Δεν αμφιβάλλουμε ότι η απομάκρυνσή τους είναι ένα κοινωνικό πρόβλημα, αλλά επίσης κοινωνικό πρόβλημα είναι και η Δημόσια Υγεία.
—Μια και αναφερόμαστε σε ρυπαντές θα πρέπει και από αυτή την θέση να τονίσουμε ότι δυστυχώς υπάρχουν στην περιοχή μας αρκετές καταγγελίες αλλά και δικές μας διαπιστώσεις, από τα μέλη του Δ.Σ. ότι υπάρχουν ρυπαντές που παίζουν το ¨κρυφτούλι¨. Τους λέμε και πάλι ας μην εφησυχάζουν και ας μην παρεξηγηθούν για οποιαδήποτε μελλοντική παραπομπή τους στα αρμόδια όργανα.
Καλούμε όλους εσάς να μας βοηθήσετε στο δύσκολο πράγματι έργο μας αυτό της ανάδειξης των ρυπαντών του περιβάλλοντος.
ε) ΛυματολάσπηΣωρεία καταγγελιών από περιοίκους της περιοχής της Σάπιας Βρύσης, της Κοινότητας Λεοντίου, έφθασαν στον Πρόεδρο και στα μέλη του Δ.Σ. του Συλλόγου μας για την εναπόθεση «στερεών» αποβλήτων (λυματολάσπης) του βιολογικού καθαρισμού της Πάτρας. Η αποδιδόμενη δυσοσμία στην γύρω περιοχή καθώς και το παράξενο φορτίο των φορτηγών οχημάτων εκίνησαν την περιέργεια των κατοίκων οι οποίοι εδιεπίστωσαν μετ’ εκπλήξεως το ατόπημα της νέας επιχείρησης η οποία φέρει παραδόξως τον τίτλο Ελληνική Εταιρεία Προστασίας Περιβάλλοντος (Μονοπρόσωπη ΕΠΕ)!
Μετά από τα καταγγελλόμενα επισκέφθηκαν την περιοχή κατ’ επανάληψη των μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου για να διαπιστώσουν τα τεκταινόμενα.
Απ’ ότι εδιεφάνη είχε προηγηθεί πριν την απόρριψη η σχετική εκχέρσωση και πρόχειρη διαμόρφωση του εδάφους για να υποδεχθεί το επιβλαβές υλικό το οποίο επροορίζετο για κομποστοποιήση. Το υλικό εναποτίθετο σε επικαλυμμένη επιφάνεια εδάφους με ένα διάτρητο πλαστικό, χωρίς να τηρούνται οι στοιχειώδεις προϋποθέσεις για την προστασία του περιβάλλοντος.
Μετά ταύτα εστάλησαν οι σχετικές αναφορές μας προς την Νομαρχιακή Επιτροπή Περιβάλλοντος, προς την Επιθεώρηση Βιομηχανίας Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Αχαΐας και προς τις αρμόδιες υπηρεσίες για την έκνομη λειτουργία από την πρόχειρη εναπόθεση της λυματοπάσπης στην περιοχή της Σάπιας Βρύσης Λεοντίου.
Αναζητήσαμε την ύπαρξη των σχετικών μελετών περιβαλλοντικών επιπτώσεων και της άδεια λειτουργίας της. Η αλληλογραφία μας, με όλες τις αρμόδιες υπηρεσίες δεν έτυχε της ανταπόκρισης. Κατόπιν τούτου συγκαλέσαμε και δημιουργήσαμε την Επιτροπή Αγώνα , αποτελούμενη από μέλη του Δ.Σ. του Συλλόγου μας και από φορείς και κατοίκους της περιοχής. Δύσκολος και επίπονος ο αγώνας μας και της Επιτροπής Αγώνα ώσπου να πετύχουμε την προσωρινή αναστολή της άδειας λειτουργίας της υποτυπώδους και πρόχειρης επιχείρησης από τον Νομάρχη Αχαΐας.
Μαζί με την Σύσταση της Επιτροπής Αγώνα είχαμε παράλληλα και την ομόφωνη Απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Μεσσάτιδος και της Κοινότητας Λεοντίου.
Ακολούθησαν νέες αναφορές προς Διεύθυνση Υγείας, Διεύθυνση Περιβάλλοντος, Πολεοδομίας, Δασαρχείο, Εισαγγελέα και Συνήγορο του Πολίτη και εκδώσαμε αρκετά Δελτία Τύπου για ενημέρωση των πολιτών είτε της περιοχής είτε των Πατρών.
Έγιναν ενστάσεις προς τον Γενικό Γραμματέα Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδος και προς τον Νομάρχη Αχαΐας καθώς και σχετική καταγγελία προς την υπουργό Περιβάλλοντος Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής κα Τίνα Μπιρμπίλη, από την οποία ακόμη αναμένουμε απάντηση .
Η επιτροπή Αγώνα επίσης εζήτησε συνάντηση με τον Περιφερειάρχη και έκτοτε παρακολουθούμε συνεχώς το όλον θέμα.
ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΕΣα) Περιβαλλοντική εκπαίδευση—Σε αρκετά σχολεία της περιοχής χάρις στο εκπαιδευτικό τους προσωπικό και χάρις στους δραστήριους Συλλόγους Γονέων και Κηδεμόνων έχουν ξεκινήσει προγράμματα ευαισθητοποίησης των μαθητών με διάφορες εκδηλώσεις, αφίσες, θεατρικά δρώμενα κ.α. Προς όλους αυτούς τους φορείς ο Σύλλογος έχει τείνει «χείρα συνεργασίας» από το παρελθόν με πολύ θετικά αποτελέσματα.
Συνεργάστηκε συγκεκριμένα με τα Γυμνάσια Φαρρών, Δεμενίκων, Σαραβαλίου και της Παραλίας και με τα Δημοτικά Σχολεία Χαλανδρίτσας, Φαρρών, 1ο, 2ο Οβρυάς, Καλλιθέας, Κρήνης, Δεμενίκων και του Σαραβαλίου επ’ ευκαιρία της Παγκόσμιας Ημέρας Περιβάλλοντος, με την συμμετοχή των μαθητών στον διαγωνισμό της καλύτερης αφίσας και των καλύτερων περιβαλλοντικών μηνύματων.
Έγινε συνεργασία με τα Γυμνάσια Φαρρών και Δεμενίκων για περιβαλλοντική ενημέρωση των μαθητών στη παρατήρηση της πανίδος και χλωρίδος της περιοχής, στο παλιό Δημοτικό Σχολείο Βαλατούνας.
β)Ο Σύλλογός μας συμμετέχει ανελλιπώς στις εκδηλώσεις των Δήμων, των Δημοτικών Σχολείων της περιοχής ευθύνης του και στις εκδηλώσεις των Πολιτιστικών Συλλόγων όπως και των Συλλόγων Γονέων και Κηδεμόνων.
Συμμετέχει στις Εθνικές Επετείους με κατάθεση στεφάνων, στις εορταστικές εκδηλώσεις της Πρωτοχρονιάς, της Πρωτομαγιάς και σε θρησκευτικές και άλλες συλλογικές εκδηλώσεις.
γ) Δενδροφύτευση: είναι σε εξέλιξη η φετινή δενδροφύτευση στον Ομπλό πάνω από το Κεφαλόβρυσο και υπάρχει προγραμματισμός και για άλλες περιοχές σε συνεργασία με τους μαθητές Δημοτικών Σχολείων Μεσσάτιδος
δ) ΔασοκαθαριότηταΣυμμετείχαμε στην πρωτοβουλία του Δήμου Μεσσάτιδος και του Φιλοδασικού Συλλόγου Σαραβαλίου στην ετήσια δασοκαθαριότητα του Κεφαλοβρύσου
ε)ΔασοφύλαξηΟ Σύλλογός μας ανταποκρίθηκε στην πρόσκληση του Φιλοδασικού Συλλόγου Σαραβαλίου και κάθε Τετάρτη αντιπροσωπεία μελών του Συλλόγου από το ηλιοβασίλεμα έως αργά τις νυκτερινές ώρες εκάλυπταν μέρος του εβδομαδιαίου προγράμματος για την προστασία του Δάσους του Κεφαλοβρύσου από τις πυρκαγιές των θερινών μήνων, με την παρουσία πυροσβεστικού οχήματος, που ο Δήμος Μεσσάτιδος παραχώρησε, γι’ αυτό το σκοπό. Μια προσπάθεια στην οποία ενεργά συμμετέχουμε αφού υπηρετείτε ο βασικός σκοπός του Συλλόγου μας που είναι η διατήρηση και η ανάπτυξη του πράσινου στην περιοχή.
στ) ΠυρηνελαιουργείαΤον Ιανουάριο του 2010 εκπρόσωποι του Συλλόγου μας μαζί με άλλες περιβαλλοντικές οργανώσεις και εκπροσώπους διαφόρων Πολιτιστικών Συλλόγων, συγκεντρώθηκαν στη ΒΙΠΕ διαμαρτυρόμενοι για την παράνομη λειτουργία των πυρηνελαιουργείων της ΒΙΠΕ για την κατ’ εξακολούθηση δυσοσμία σε χιλιόμετρα μακριά.
ΠΟΡΕΙΕΣα) Φαράγγι του ΒουραϊκούΗ συμμετοχή των μελών απ’ όλες τις ηλικίες και ιδίως της νεολαίας ήταν εντυπωσιακή για μια ακόμη χρονιά, που πραγματοποιείται ετησίως κάθε 2η Κυριακή του Μαΐου.
β)Ανάβαση ΟμπλούΤο δεύτερο ετήσιο περπάτημα κάθε δεύτερη Κυριακή του Ιουνίου πραγματοποιήθηκε στον Ομπλό. Όσοι συμμετείχαν απόλαυσαν την διαδρομή και το μαγευτικό τοπίο.
ΠΕΡΙΠΑΤΟΙ ΥΓΕΙΑΣΤην χρονιά που πέρασε οργανώσαμε για πρώτη φορά τους περίπατους υγείας οι οποίοι προκάλεσαν το ενδιαφέρον των συντοπιτών μας.
I)Στου Μίχα – Τσαπουρνιά μέσα στο ελατοδάσος του Ερυμάνθου.
II)Η Ανάβαση στον Αϊ Βλάση με μια εξαιρετική διαδρομή ανάμεσα στα πανύψηλα έλατα. Μια ανηφορική πορεία διάρκειας δυο περίπου ωρών.
III)Γέφυρα Ρίου – ΑντιρρίουΣτις 5 Σεπτεμβρίου, ένα κυριακάτικο δειλινό, συμμετείχαν πάνω από εβδομήντα μέλη του Συλλόγου μας. Μια ξεχωριστή εμπειρία πάνω από το κανάλι του Ρίου - Αντιρρίου.
IV) περίπατος στο πευκόδασος της Καλλιθέας-Τον ίδιο μήνα Σεπτέμβριο ο Σύλλογος πραγματοποίησε τον τέταρτο περίπατο υγείας, στην περιοχή της Άνω – Κάτω Καλλιθέας.
Σε ένα δάσος πευκόφυτο απλό και ήρεμο το οποίο απόλαυσαν οι συμμετέχοντες.
Οι περίπατοι θα επαναληφθούν και στην νέα χρονιά. Χάρις στο ενδιαφέρον που παρουσίασαν .

ΥΠΑΙΘΡΟΣΤο διμηνιαίο περιοδικό μας ¨ΥΠΑΙΘΡΟΣ¨ συνεχίζει να εκδίδεται αδιάκοπα για οκτώ χρόνια, προβάλλοντας τα περιβαλλοντικά θέματα, είτε τοπικά είτε παγκόσμια καθώς και θέματα προστασίας της υγείας.
Προβάλλει επίσης εθελοντικές προσπάθειες και άλλων φορέων της περιοχής μας.
Ενημερώνει για τις δραστηριότητες και τα προγράμματα των προσεχών εκδηλώσεων του Συλλόγου μας.
Είναι ένα έντυπο που αποστέλλεται δωρεάν στα μέλη μας, στους φορείς της περιοχής και του Νομού, στις περιβαλλοντικές οργανώσεις όλης της χώρας καθώς και σε όλα τα Κέντρα Υγείας της Ελλάδος.
Μέσα από τα άρθρα του και τα σχόλιά του γράφονται, μόνον και μόνον αλήθειες χωρίς σκοπιμότητες, χωρίς παραπληροφόρηση και στα χρόνια που κυκλοφορεί καταξιώθηκε από το αναγνωστικό του κοινό ως ένα έγκυρο και υπεύθυνο έντυπο που συνεχώς κατακτά νέους αναγνώστες. Το έντυπό μας θέλουμε να μπει σε κάθε σπίτι της περιοχής ευθύνης του Συλλόγου μας για να καταφέρουμε όλοι μαζί, όπως αναφέρει και ο τίτλος του, να κρατήσουμε την περιοχή μας με τα πλεονεκτήματά της ¨ΥΠΑΙΘΡΟΥ¨ και όχι με τα γνωστά προβλήματα της πόλης, οικιστικά, κυκλοφοριακά, υγείας.
Οι συντάκτες της ζητούν την δική σας συνεργασία, το δικό σας δημόσιο διάλογο και την οικονομική βοήθεια για να συνεχίσει να ενημερώνει.
ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΟΜΑΔΑΤη χρονιά που πέρασε λειτούργησε ομάδα εμψύχωσης Θεατρικού παιχνιδιού με περιβαλλοντικά θέματα από μαθητές Δημοτικών σχολείων και Γυμνασίων υπό την καθοδήγηση της κας Άννας Δενδρινού – Γιαννακού.
ΧΟΡΟΕΣΠΕΡΙΔΑΠετυχημένη ήταν και η ετήσια χοροεσπερίδα του Συλλόγου η οποία γίνεται ως γνωστόν, κάθε χρόνο την Τσικνοπέμπτη και το 2010 έγινε στις ΜΟΥΡΙΕΣ Πετρωτού. Φέτος θα πραγματοποιηθεί 24 Φεβρουαρίου στο ΜΠΑΛΚΟΝΙ Χαλανδρίτσας.
Η ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ έγινε στον Ι.Ν. Αγ. Δημητρίου Σταροχωρίου. Οι κυρίες, τα μέλη και οι φίλες του Συλλόγου έδωσαν και πάλι το παρόν με τις γευστικές τους προσφορές, στην αίθουσα του Πολιτιστικού Συλλόγου Σταροχωρίου.
—ΕΚΔΡΟΜΕΣ: Επιτυχίες είχαν1)Η χειμερινή τον Ιανουάριο στα Τζουμέρκα.
2) Τον Απρίλιο στην Τήνο.
3) Στις 1& 2 Μαΐου στην Κύθνο.
4)Τον Αύγουστο η δεκαήμερη αεροπορική εκδρομή μας στο εξωτερικό στις χαμένες πατρίδες του Πόντου και Κωνσταντινούπολης.
5) Τέλος του Σεπτέμβρη έκλεισε ο κύκλος των αναζητήσεων με την εξαήμερη εκδρομή στη Κρήτη με τις ομορφιές της και με το πλούσιο περιβάλλον της.Πιο πολλά θα σας πουν όσοι και όσες συμμετείχαν. Είναι γεγονός ότι η συμμετοχή σε κάθε μια από αυτές τις εκδρομές ξεπερνούσε τους ογδόντα συνταξιδιώτες.
- Τα DVD της εκδρομής είναι έτοιμα. Με την βοήθεια του Θεού και αυτή η εκδρομή σημείωσε καταπληκτική επιτυχία, όπως την ίδια επιτυχία είχαν και οι προηγούμενες εκδρομές στο εξωτερικό.
Ο Σύλλογός με την υπευθυνότητα που διακρίνει τα μέλη του Δ.Σ. και χάρις στην οργάνωση που διαθέτει δίνει το κάτι παραπάνω στις εκδρομές του.
ΠΑΝΔΟΙΚΟ: Στα Χανιά πραγματοποιήθηκε φέτος το Πανελλήνιο Συνέδριο των Οικολογικών Οργανώσεων σε συνεργασία με την Κεντρική Ένωση Δήμων και Κοινοτήτων(ΚΕΔΚΕ). Ο σύλλογός μας εκπροσωπήθηκε από δυο μέλη του.
ΕΟΡΤΑΓΟΡΑ: Μέλη του Δ.Σ. μέσα στα πλαίσια της αγαστής συνεργασίας του Συλλόγου με τους φορείς, οργάνωσαν λόγω των εορτών των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς εορταγορά, με σκοπό την οικονομική βοήθεια για την ανακαίνιση του σεισμόπληκτου Ιερού Ναού Αγ. Αθανασίου Κρήνης.
Αυτές ήταν εν συντομία, για να μην σας κουράσω, ένα μέρος των δραστηριοτήτων μας. Δραστηριότητες που με κόπο με ομαδικότητα αλλά κυρίως με μεράκι και αγωνιστικό πνεύμα πραγματοποιήσαμε για τη χρονιά που πέρασε.
Είμαστε ένας σύλλογος εθελοντών που προσφέρουμε μέσα από τον ελεύθερο χρόνο μας την αγάπη μας για το περιβάλλον και τον συνάνθρωπό μας.
Δεν είμαστε παθητικοί θεατές σε όσα γίνονται γύρω μας αλλά αγωνιζόμαστε στο μέτρο του δυνατού, για να έχουμε τουλάχιστον τη συνείδησή μας ήρεμη, έστω και με αυτή την μικρή προσφορά.
Περιμένουμε νέους φίλους σ’ αυτή την προσπάθεια,
Η προσπάθεια του Διοικητικού Συμβουλίου του Συλλόγου μας ήταν επίπονη και διαρκής, προκειμένου να καθιερώσουμε την παρουσία μας στην περιοχή ευθύνης του Συλλόγου μας, και όχι μόνο.
Επιζητούμε νέους συνεργάτες τους οποίους εσείς θα αναδείξετε σήμερα με την εκλογή του νέου Δ.Σ. που θα ακολουθήσει.
Σας ευχαριστούμε που παραυρεθήκατε και μας ακούσατε".

Στη συνέχεια παρουσιάσθηκε ο Οικονομικός Απολογισμός ο οποίος εγκρίθηκε από τη Γενική Συνέλευση. Ακολούθως προβλήθηκε ένα 10/λεπτο Βίντερο από την καλοκαιρινή εκδρομή του Συλλόγου στον Πόντο, ενώ χορευτικό συκγρότημα του Φάρου Ποντίων χόρευε Ποντιακούς χορούς.

Στη συνέχεια οι ιερείς ευλόγησαν και έκοψαν τις Βασιλόπιττες, τις οποίες είχαν φτιάξει μέλη του Συλλόγου με παραδοσιακό τρόπο.
Η εκδήλωση έκλεισε με την ανάδειξη του νέου 13μελούς Δ।Σ। του Συλλόγου.

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΜΑΣ ΣΤΟ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ - ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΕ ΙΔΡΥΜΑΤΑ

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΙΑΤΙΚΕΣ ΕΥΧΕΣ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΜΑΣ ΣΤΟ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΠΑΤΡΩΝ - ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΣΕ ΙΔΡΥΜΑΤΑ Στις 22 Δεκεμβρίου 2010 ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ.κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ, επισκέφθηκε το Γενικό Εκκλησιαστικό Λύκειο Πατρών. Κατά τη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας που τελέσθηκε στο παρεκκλήσιο του Σχολείου, ο Μητροπολίτης μας απευθυνόμενος προς τους μαθητές του Λυκείου και τους σπουδαστές του Εκκλησιαστικού ΙΕΚ, τόνισε την σπουδαιότητα της εορτής της Γεννήσεως του Κυρίου μας, η οποία την απαρχή του μυστηρίου της Θείας Οικονομίας και της σωτηρίας του ανθρώπου και του σύμπαντος κόσμου. Στη συνέχεια απηύθυνε πατρικές νουθεσίες στους μαθητές λέγοντας ότι οι προκλήσεις των καιρών είναι πολλές και προέρχονται από παντού. Για την αντιμετώπισή τους χρειάζεται μεγάλος πνευματικός αγώνας, ώστε οι αισθήσεις μας, ακοή, όραση κ।λ।π. να μην γίνονται πύλες εισόδου αμαρτωλών συλλογισμών. Η συμμετοχή στη ζωή της Εκκλησίας, η μυστηριακή ζωή και η προσευχή μας βοηθούν στον αγώνα κατά της αμαρτίας. Ἀκόμη τούς μίλησε γιά τόν δρόμο τῆς Ἱερωσύνης, τόν ὁποῖο πρόκειται νά ἀκολουθήσουν καί γιά τήν προσοχή τήν ὁποία πρέπει νά ἔχουν ὥστε νά διατηρήσουν τόν ἑαυτό τους ἁγνό καί καθαρό, προκειμένου νά φτάσουν στήν εὐλογημένη ὥρα, ὥστε μέ τήν χάρη τοῦ Θεοῦ νά ἱερατεύσουν στό Φρικτό Θυσιαστήριο. Τέλος ο Σεβασμιώτατος προσέφερε συμβολικά Χριστουγεννιάτικα δώρα στους μαθητές και καθηγητές και αντάλλαξε θερμές εόρτιες ευχές. Στη συνέχεια ομάδα μαθητών και σπουδαστών του Εκκλ. ΙΕΚ με συνοδούς τον Διευθυντή του Σχολείου κ. Ιωάννη Κόττορο και τον Πρωτοπρεσβ. π. Δημήτριο Παπαγεωργίου, επισκέφθηκαν τα ιδρύματα «Άσυλο Ανιάτων Πατρών» και «Κιβωτό της Αγάπης» στα οποία προσέφεραν τρόφιμα τα οποία αγόρασαν με χρήματα που συγκέντρωσαν οι μαθητές και καθηγητές του Σχολείου.

ΙΕΡΑΤΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΑ

ΤΡΙΤΗ 23 Νοεμβρίου 2010
Διήμερο Ἱερατικό Συνέδριο πραγματοποιήθηκε στίς 23 καί 24 Νοεμβρίου 2010 στήν Ἱερά Μητρόπολη Πατρῶν, μέ θέμα:
«Ἡ Θεία Λειτουργία: Σύνοδος οὐρανοῦ καί γῆς»
Τό Συνέδριο γίνεται στά πλαίσια τῶν ἐκδηλώσεων «ΠΡΩΤΟΚΛΗΤΕΙΑ 2010».
Τό πρωΐ τῆς 23ης ἐτελέσθη Ἀρχιερατική Θεία Λειτουργία στόν Παλαιό Ἱερό Ναό τοῦ Ἁγίου Ἀνδρέου Πατρῶν.
Στή συνέχεια προσεφέρθη κέρασμα καί ἄρχισαν οἱ ἐργασίες τοῦ Συνεδρίου.
· Πρῶτος είσηγητής ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομος, ὁ ὁποῖος ἀνέπτυξε τό θέμα «Ἡ Θεία Λειτουργία κατά τόν Ἱερό Χρυσόστομο».
Ὁ Σεβασμιώτατος ἀνεφέρθη στά ὅσα λέγει ὁ Ἅγιος γιά τίς προτυπώσεις τοῦ Μυστηρίου τῆς Θείας Εὐχαριστίας στήν Παλαιά Διαθήκη, ἐν συνεχείᾳ ἀνεφέρθη στά ὅσα συγκλονιστικά ἀναφέρει ὁ Οἰκουμενικός Διδάσκαλος σχετικά μέ τήν Θυσία τοῦ Κυρίου, καί τήν παράδοση τοῦ Μυστηρίου τῆς Ζωῆς, ὅπως περιγράφεται στήν Καινή Διαθήκη.
Ὕστερα μίλησε για τα αποτελέσματα τῆς Θυσίας του Κυρίου καί γενικῶς τῆς Θείας Λειτουργίας, ἀφοῦ τό ἴδιο Μυστήριον ἐτελέσθη καί τότε κατά τόν Μυστικόν Δεῖπνον, ἀλλά καί τώρα τελεῖται ἐπάνω στήν Ἁγία Τράπεζα.
Ἀνάμεσα στά κείμενα πού ἐχρησιμοποίησε ὁ Σεβασμιώτατος ἦταν καί αὐτό πού βάζει ὁ Ἱερός Χρυσόστομος στό στόμα τοῦ Κυρίου: «Διά σέ ἐνεπτύσθην, ἐρραπίσθην, τήν δόξαν ἐκένωσα, τόν Πατέρα εἴασα καί πρός σέ ἦλθον τόν μισοῦντα με καί ἀποστρεφόμενον καί οὐδέ ἀκοῦσαι βουλόμενον τό ὄνομά μου, κατεδίωξα καί ἐπέδραμον, ἵνα σέ κατάσχω, ἥνωσά με καί συνῆψα ἐμαυτῷ. Φάγε με, εἶπον, πίε με. Καί ἄνω σέ ἔχω καί κάτω συμπλέκομαί σοι. Οὐκ ἀρκεῖ σοι, ὅτι σοῦ τήν ἀπαρχήν ἔχω ἄνω; οὐ παραμυθεῖται τοῦτο τον πόθον; Καί κάτω πάλιν κατέβην. Οὐχ ἁπλῶς μίγνυμαί σοι, ἀλλά συμπλέκομαι, τρώγομαι, λεπτύνομαι κατά μικρόν, ἵνα πολλή ἡ ἀνάκρασις γένηται καί ἡ μίξις καί ἡ ἕνωσις. Τά γάρ ἑνούμενα ἐν οἰκείοις ἕστηκεν ὅροις. Ἐγώ δε συνυφαίνομαί σοι. Οὐ βούλομαι λοιπόν εἶναι τι μέσον, ἕν εἶναι βούλομαι τά ἀμφότερα» (Εἰς Α΄ Τιμ. ὁμ. 15,4ΕΠ, 62,586).
Ὁ Σεβασμιώτατος ἐνεφέρθη καί σέ ἄλλα συγκλονιστικά χωρία τοῦ Ἱεροῦ Χρυσοστόμου καί ἀπό τά Θεολογικά ζητήματα ὁδήγησε τούς ἀκροατές σέ πρακτικά συμπεράσματα. Ὅπως περί τοῦ τρόπου τῆς Θείας Λατρείας, τοῦ δέους, καί τοῦ φόβου μέ τόν ὁποῖο πρέπει νά πλησιάζωμε τήν Ἁγία Τράπεζα καί νά τελοῦμε τήν Θεία Λειτουργία. Περί τῆς ἀγάπης τήν ὁποία πρέπει νά ἔχωμε στήν καρδιά μας,περί καί τῆς ἐσωτερικῆς εἰρήνης κ.λ.π.
Και κατέληξε μέ τόν Κατηχητικό λόγο τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου: «Ποῦ σου, ἅδη, το νῖκος; Ἀνέστη Χριστός, και σύ καταβέβλησαι. Ἀνέστη Χριστός, καί πεπτώκασι δαίμονες. Ἀνέστη Χριστός, καί χαίρουσιν Ἄγγελοι. Ἀνέστη Χριστός, καί ζωή πολιτεύεται. Ἀνέστη Χριστός, καί νεκρός οὐδείς ἐπί μνήματος. Χριστός γάρ, ἐγερθείς ἐκ νεκρῶν, ἀπαρχή τῶν κεκοιμηνμένων ἐγένετο. Αὐτῷ ἡ δόξα καί τό κράτος εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν».
· Ἐν συνεχείᾳ, ἀνῆλθε στο βῆμα ὁ δεύτερος εἰσηγητής Αἰδεσιμολογιώτατος π. Ἰωάννης Σκιαδαρέσης, ἐπίκουρος Καθηγητής Τμήματος Θεολογίας τοῦ Α.Π.Θ., ὁ ὁποῖος ἀνέπτυξε τό θέμα: «Ἡ Θεία Εὐχαριστία στήν Καινή Διαθήκη: Τόπος φανέρωσις τοῦ ἤθους τῶν ἀνθρώπων».
Ὁ εἰσηγητής ἀνέπτυξε ὡραιότατα τό θέμα του καί ἔδωσε τό ἔναυσμα γιά γόνιμο πνευματικό προβληματισμό. Μίλησε γιά εὐχαριστιακό καί ἀντιευχαριστιακό ἦθος, γιά εὐχαριστιακή ζωή καί ἀντιευχαριστιακή τοιαύτη. Ὁ ὁμιλητής κράτησε καθ’ ὅλην τήν διάρκειαν τῆς ὁμιλίας ζωντανό τό ἐνδιαφέρον τῶν ἀκροατῶν.
Μετά τίς είσηγήσεις άκολούθησε, μέσα σέ κλῖμα ἀγάπης, συζήτηση.
· Ὁ Σεβασμιώτατος εὐχαρίστησε τόν π. Ἰωάννη Σκιαδαρέση ὡς καί ὅλους τούς συμμετασχόντας στίς ἐργασίες τοῦ Συνεδρίου, κατά τήν πρώτην ἡμέραν καί ἔκλεισε συνοψίζοντας ὅσα ἐλέχθησαν στίς δύο εἰσηγήσεις, λέγοντας ὅτι ἡ Θεία Εὐχαριστία εἶναι:
1. Μυστήριον Ζωῆς.
2. Κατ’ ἐξοχήν Μυστήριο, πού συνάγει εἰς ἕν: Μυστήριον δηλαδή ἑνότητος.
3. Δι’ αὐτοῦ γνωρίζεται ὁ Χριστός.
4. Δι’ αὐτοῦ ἀναιρεῖται ὁ θάνατος.
5. Καταργοῦνται οἱ διακρίσεις.
6. Γίνεται συνάντησις τοῦ ἀνθρώπου μέ ὅλη τήν κτίση.
7. Εἶναι κατ’ ἐξοχήν Μυστήριον χαρᾶς και ἀγαλλιάσεως
8. Εἶναι στάση ζωῆς, ὄχι μόνο γιά ὅσους τό ζοῦν, ἀλλά καί γιά τούς ἄλλους τούς ἐκτός Ἐκκλησίας, ἀφοῦ ἡ ζωή τῶν Ἁγίων, τῶν ἀνθρώπων τοῦ Θεοῦ, ἐπηρεάζει καί ὅλους ὅσοι συναναστρέφονται μαζί τους.
9. Ἡ Θεία Λειτουργία εἶναι κοινή τῶν ἐπουρανίων καί τῶν ἐπιγείων πανήγυρις.
· Τήν δεύτερη ἡμέρα τοῦ Συνεδρίου θά πραγματοποιηθοῦν οἱ εἰσηγήσεις:
9,00 – 10,00: Εἰσήγηση ὑπό τοῦ Πανοσιολογιωτάτου Ἀρχιμανδρίτου π. Νικοδήμου Μπαρούση, Καθηγουμένου Ἱερᾶς Μονῆς Παναγίας Χρυσοποδαριτίσσης Πατρῶν, μέ θέμα: «Ἱστορία Ἐκκλησιαστική καί μυστική θεωρία Ἁγίου Γερμανοῦ Κωνσταντινουπόλεως».
10,00 -10,30: Διάλειμμα – καφές.
10,30 – 11,30: Εἰσήγηση ὑπό τοῦ κ. Παναγιώτου Σκαλτσῆ, Ἀναπληρωτοῦ Καθηγητοῦ Τμήματος Θεολογίας Α.Π.Θ., μέ θέμα: «Ἡ Θεία Λειτουργία: Θεολογική καί Τελετουργική προσέγγιση».
11,30 -12,30: Εἰσήγηση ὑπό τοῦ κ. Γεωργίου Φίλια, Καθηγητοῦ Τμήματος Θεολογίας τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, μέ θέμα: «Ἡ Λειτουργική γλῶσσα: Ἱστορικοθεολογική προσέγγιση καί σύγχρονη προβληματική».
12,30 -1,30: Συζήτηση ἐπί τῶν εἰσηγήσεων.

Τετάρτη 24 Νοεμβρίου

Συνεχίσθηκαν στίς 24 τοῦ μηνός Νοεμβρίου οἱ ἐργασίες τοῦ Ἱερατικοῦ Συνεδρίου τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν στόν Παλαιό Ἱερό Ναό τοῦ Ἁγίου Ἀνδρέου.
Πρῶτος εἰσηγητής κατά τήν δεύτερη ἡμέρα τοῦ Συνεδρίου ὁ Πανοσιολογιώτατος Ἀρχιμ. π. Νικόδημος Μπαρούσης, Καθηγούμενος τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Χρυσοποδαριτίσσης Πατρῶν, ὁ ὁποῖος ἀνέπτυξε μέ πνευματικό βάθος τό θέμα: «Ἱστορία Ἐκκλησιαστική καί Μυστική Θεωρία Ἁγίου Γερμανοῦ Κωνσταντινουπόλεως».
Ἡ εἰσήγηση προκάλεσε ἔντονο ἐνδιαφέρον καί γι’ αὐτό ἀκολούθησε εὐρεία συζήτηση.
Δεύτερος εἰσηγητής ἦτο ὁ Ἐλλογιμώτατος Ἀναπληρωτής Καθηγητής τοῦ τμήματος Θεολογίας Α.Π.Θ., κ. Παναγιώτης Σκαλτῆς, ὁ ὁποῖος ἀνέπτυξε μέ γλαφυρότητα καί σαφήνεια τό θέμα: «Ἡ Θεία Λειτουργία: Θεολογική καί Τελετουργική προσέγγιση».
Πάλι ἀκολούθησε ἐνδιαφέρουσα συζήτηση.
Τέλος ἀνῆλθε στο βῆμα ὁ Ἐλλογιμώτατος Καθηγητής κ. Γεώργιος Φίλιας, τοῦ τμήματος Θεολογίας τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, ὁ ὁποῖος ἀνέπτυξε τό θέμα: «Ἡ Λειτουργική γλῶσσα: Ἱστορικοθεολογική προσέγγιση καί σύγχρονη προβληματική».
Ἐπίσης ἀκολούθησε συζήτηση στήν ὁποία οἱ Ἱερεῖς ἐξέφρασαν τή γνώμη τους καί τίς ἀπόψεις τους, ὅπως συνέβη καί μέ τίς προηγούμενες εἰσηγήσεις। Το Συνέδριο τῶν Ἱερέων τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν ἐξέδωσε τό παρακάτω ψήφισμα - ἀνακοινωθέν:

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΤΡΩΝ
ΨΗΦΙΣΜΑ

Τό διήμερο 23 και 24 τ. μ. πραγματοποιήθηκε Ἱερατικό Συνέδριο στήν Ἱερά Μητρόπολη Πατρῶν ὑπό τήν προεδρία τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρῶν κ.κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ στό ὁποῖο συμμετεῖχαν τριακόσιοι περίπου ἱερεῖς τῆς ἐν λόγῳ Ἱερᾶς Μητροπόλεως, μέ θέμα:
«Ἡ Θεία Εὐχαριστία:
Σύνοδος οὐρανοῦ καί γῆς».
Μετά τίς λίαν ἐνδιαφέρουσες σχετικές μέ τό θέμα εἰσηγήσεις τόσον ἀπό τόν Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομο, ὅσον καί ἀπό Πανεπιστημιακούς διδασκάλους τῶν δύο Θεολογικῶν μας Σχολῶν καί κατά τήν συζήτηση πού ἐπακολούθησε ἐκφράσθηκε ἀνησυχία καί ἔντονος προβληματισμός πάνω σέ διαμορφούμενες τάσεις πάνω σέ καίρια ζητήματα τῆς κοινωνίας μας.
Οἱ σύνεδροι συγκεκριμένα διετύπωσαν ὁμόφωνα τίς παρακάτω προτάσεις:
1) Νά διατηρηθῇ ὁ ὑπάρχων ὑποχρεωτικός χαρακτήρας τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν καί τοῦ μαθήματος τῆς Ἱστορίας στή Δευτεροβάθμια Ἐκπαίδευση.
2) Νά μή ἐπιβληθῇ ἡ παραλαβή τῆς κάρτας τοῦ πολίτη, διότι ἀπειλοῦνται οἱ Συνταγματικά κατοχυρωμένες ἐλευθερίες τῶν πολιτῶν.
Ἐπί τοῦ θέματος αὐτοῦ τό ἱερό σῶμα τῶν Κληρικῶν καί τό Χριστεπώνυμο πλήρωμα τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν ἐκφράζουν τήν ἐμπιστοσύνη τους στήν Ἱερά Σύνοδο τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ἡ ὁποία χειρίζεται ἁρμοδίως καί σέ ἐπαφή μέ τίς Ὑπηρεσίες τῆς Πολιτείας, τό ὡς εἴρηται σοβαρό ζήτημα.
3) Νά μή ἐνεργοποιηθῇ ἡ ἀπειλή γιά τήν κατάργηση τοῦ τμήματος τῆς Κοινωνικῆς Θεολογίας τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν. Καί
4) Νά ἐνταθῇ ἡ συμβολή τῆς Ἐκκλησίας στόν ἀγῶνα γιά κοινωνική συνοχή καί ἀλληλεγγύη κατά τή δύσκολη περίοδο τῆς οἰκονομικῆς κρίσεως τήν ὁποία ἀντιμετωπίζει ἡ πατρίδα μας.